Velev ki biz orada kaldık!

2000’lerin başlarında kendilerine “Baasçı” denenler şimdi başkalarına diyor.

Sebep: Diktatörlerin baskısına da, bunu bahane edip savaş ve işgal kışkırtıcılığına da Hayır demek.

Siz, 2000’lerin başındaki merkez egemenlerin işgal ve savaş kışkırtıcılığına, şantajına, tehdidine Hayır demiyor muydunuz, bizim gibi.

Şimdi sizinkine de diyoruz!

Biz kimiz, bilmiyorum.

Şimdi belli ki Siz, Biz değilsiniz; Biz de asla Siz olmayacağız.

Aşağıda çok yakın tarihten bir sahne var.

Biz o kadar kardeş, öyle damardan kanka bile olmamıştık…

Orada bütün Türkçe hitabınız ve Arapça çevirisiyle siz vardınız.

Siz şimdi nereden nereye vardınız…

“İstanbul’dan Hatay’a, Suriye’ye, Filistin’e, Lübnan’a kale izleri var.

Velev ki biz hala oradayız, dedim; ama orada olan sizdiniz. Biz o kadar da değildik.

Ama barış, kardeşlik, huzur gibi sözleri sevdik.

Gazze’deki fosfor bombalarına, o çocukların kuşak kuşak uğradığı zulme hep birlik öfkelendik.

Fakat anlamadığımız şu:

Bunlar halloldu da sıra ne çabuk ev almayıp kardeş aldığımız komşulara geldi?

Dikkatimiz nasıl oldu da Gazze’den buraya döndü?

Nasıl oldu da, siz bizi komşularla sıfır sorun diye oyalarken; sorunlarla sıfır komşu pozisyonuna düştük?

***

***

Baştanbaşa bir barış, huzur, kardeşlik, istikrar, refah, demokrasi eviniz var da…

Komşunuzda pişen ve düşen sizin için savaş sebebi oldu!

Not: Uçakta kimin haklı olduğu bir yana, yahu Rusya, Sovyetler’den beri Suriye’ye silah veriyor, o silahlar ya göğümüzden, ya göğsümüzden, ya denizimizden, ya genzimizden geçiyor. Bir de, siz varken de bu göklerden ne CIA uçakları geçti, komşuları bombalayan ne çevik güçler havalandı, ne İsrail F-16’ları koşturdu; ne Guantanamo işkence kargoları inip inip yükseldi. Elin 90 atom bombasını komşularına karşı depolayan İncirlik sanırsın Maldivler’de; Kürecik ise Turks and Caicos adalarında!