Dünya Kupası tarihinde arka arkaya şampiyon olan tek teknik direktör

2026 Dünya Kupası ABD, Kanada ve Meksika'da oynanırken futbol tarihinin tuhaf bir kaydı yeniden gündeme geliyor. Turnuva neredeyse bir asırdır düzenleniyor, onlarca büyük teknik direktör kupayı kaldırdı. Ama kupayı arka arkaya iki kez kazanan tek isim hâlâ bir İtalyan, Vittorio Pozzo. 1934 ve 1938'de İtalya'yı zirveye taşıdı ve o günden sonra bu rekora kimse yaklaşamadı.

Aynı işi iki kez yapan başka bir isim yok

Mesele yalnızca kupayı üst üste kazanması değil. Pozzo dışında Dünya Kupası'nı iki kez kazanan bir teknik direktör bile çıkmadı. Yani rekor sadece "arka arkaya" başlığında değil, toplam sayıda da kırılabilmiş değil. Brezilya'nın, Almanya'nın, Arjantin'in efsane koçları geldi geçti ama hiçbiri kupayı ikinci kez kaldıramadı. Pozzo ikisini peş peşe aldı.

Manchester'da gördüğü futbolu İtalya'ya taşıdı

Pozzo futbolu aslında İngiltere'de öğrendi. Genç yaşta Manchester'a gitti, oradaki kulüp futbolunu yakından izledi ve dönemin United kaptanı Charlie Roberts'la kurduğu dostluk onu derinden etkiledi. İngiliz sahalarında gördüğü oyun anlayışını ülkesine döndüğünde kendi sistemine çevirdi.

Bu sistemin adı "Metodo" oldu. Dönemin alışılmış 2-3-5 dizilişini savunmaya ağırlık verecek şekilde değiştiren, kısa pas ve dengeli orta saha üzerine kurulu bir anlayıştı. Bugün sıradan görünebilir ama 1930'larda rakipler bu kurguya hazırlıksız yakalandı. Pozzo'nun İtalya'sı tam da bu yüzden bir adım önde başladı.

İki kupanın arasında takım uzun bir yenilmezlik dönemine de girdi. 1936 Berlin Olimpiyatları'nda altın madalya kazandılar ve milli takım yıllarca rakiplerine yenilmeden oynadı. İki Dünya Kupası'nın gölgesinde kalan ama o dönem İtalya'sının ne kadar baskın olduğunu gösteren bir seriydi.

Dört yıl arayla iki final, ikisi de İtalya'nın

1934'te turnuva İtalya'da oynandı. Ev sahibi takım finalde Çekoslovakya'yı uzatmada 2-1 yendi. O dönem ülkede Mussolini iktidardaydı ve turnuva rejim için bir prestij gösterisine dönüşmüştü. Bu yüzden 1934 başarısı yıllarca siyasi baskı tartışmasının gölgesinde kaldı.

Dört yıl sonra 1938'de Fransa'daki finalde bu kez karşısında Macaristan vardı ve İtalya sahadan 4-2'lik bir skorla ayrıldı. İkincisi yurt dışında, ev sahibi avantajı olmadan gelen bir başarıydı. Rakipler ve şehirler değişti, kupayı kaldıran isim aynı kaldı.

"İtalya için ölürlerse, oynayabilirler"

Pozzo'nun kadrosunda tartışma yaratan bir grup vardı: oriundi denen, Arjantin ve diğer ülke kökenli ama İtalyan asıllı oyuncular. Bu oyuncuları milli formayla sahaya sürmesi çok eleştirildi.

Onun bu eleştirilere verdiği yanıt yıllarca konuşuldu: "İtalya için ölürlerse, İtalya için oynayabilirler." O dönemde bu oyuncular askerlik çağındaydı ve İtalyan ordusunda görev alabiliyorlardı. Pozzo da mantığını buraya dayandırdı.

Neredeyse bir asır geçti, kimse tekrarlayamadı

1938'den bu yana yirmiden fazla Dünya Kupası oynandı ve her birinde şampiyon olan teknik direktör farklı bir isim oldu. Kupayı kaldıran onca usta antrenörden hiçbiri bunu ikinci kez başaramadı, arka arkaya kazanmak ise hiç gündeme bile gelmedi. Vittorio Pozzo bugün 1968'de ölmüş bir isim, ama o iki turnuvalık seri kayıtlarda hâlâ yanında bir başka isim olmadan duruyor.