Bilun Dohmen köy hayatını bıraktı
Podyumların ünlü isimlerinden biri olan eski manken Bilun Dohmen, Bodrum'da yaşadığı köy hayatını gözyaşları içerisinde terk etmek zorunda kaldı. Dohmen, "Ben koyunlarım, tavuklarım olmadan nasıl yaşayacağım? Bu hayat benim en sevdiğim, istediğim bir hayattı" dedi
Ünlü manken Bilun Dohmen, 8 yıl önce kendisine Gündoğan'da küçük bir çiftlik kurmuştu. Dohmen, evinin kapılarını kapatıp, Bodrum merkeze taşınmaya karar verdi.
HAYALLERİ YARIDA KALDI
Yaklaşık 20 yıl boyunca Amerika, İtalya, Almanya, Fransa, İngiltere ve birçok Avrupa ülkesinde podyumlarda boy gösteren Dohmen, tek hayalinin bir köye yerleşip, sesiz sakin bir hayat yaşamak olduğunu ifade etti.
Bilun Dohmen, konuyla ilgili şunları söyledi:
Başıma gelmeyen kalmadı. Burası için yıllarca uğraştım, didindim, tırnaklarımla kazıya kazıya yaptım. Tek başına böyle bir yerde kadın olarak yaşamak çok zor oluyor.
Yanınızda kimse yok, yalnız başınıza yaşamak çok zor. Başıma gelmeyen kalmadı. 3 kere soyuldum. Neyim var, neyim yok çaldılar hepsini. Her şeyim gitti, hayvanlarım gitti. Kuzularım öldü, bazılarını çaldılar. Tavuklarımı da çaldılar. Her şeyimi alıp, gittiler.
"BAŞIMA GELMEYEN KALMADI"
Çiftliğini bırakıp gitmek zorunda kaldığını gözyaşları içerisinde anlatan Dohmen, şu ifadeleri kullandı:
Artık bu çiftliğimi bırakmak zorundayım. Bodrum merkeze taşınıyorum. Bu cennetimi bırakıp, maalesef şehirde yaşayacağım. Çok emek verdim buraya ama başıma gelmeyen kalmadı. Hiç kimseden manevi olarak bir destek görmedim. Tek başıma korku ile neler çektim. Burada korka korka yaşadım. En sonunda tekrar soyuldum. Çok büyük bir hevesle geldim. Yıllarca defilelerde mankenlik yaptım.
Dünyanın her yerini gezdim. O hayatı bırakıp, köyde yaşamak için çok çaba verdim. Birçok arkadaşım da benimle beraber Bodrum’a yerleşti. İnsanlardan çok takdir aldım ama maalesef yaşamama müsaade etmediler.
"HAYVANLARIMI ÖZLÜYORUM"
Ben koyunlarım, tavuklarım olmadan nasıl yaşayacağım? Bu hayat benim en sevdiğim, istediğim bir hayattı. Ben şehirden artık köye yerleşmek istedim. Yapacak hiçbir şeyim kalmadı. Bütün birikimim, mücevherlerim gitti. Hiçbir şeyim kalmadı. Artık bir emekli maaşımla yaşamaya çalışacağım.
Allah'a bin şükürler olsun ki; maaşım var. Burayı satar, daha ufak bir yer alır, köy yaşantıma devam ederim. Hayvanlarımı özlüyorum, keçilerimi, tavuklarımı özlüyorum. İnsana müsaade etmiyorlar, başında bir erkek olmayınca olmuyor. Bodrum'da değil, nerede olursan ol; tek başına bir kadınsan yaşamak çok zor.
