Her milletten insan vatanını çok sever ama derler ki hiçbir millet vatanını Ruslar kadar derinden sevemez. Öksüz kalmak fenadır; hele "vatan öksüzlüğü" beter fenadır, yaşayanlar bilir. O zamana kadar hiçbir Rus'un aklına; gün gelecek, vatanlarını bırakıp gurbet yollarına düşecekleri, bir daha geri...

Birdenbire oldu benimki. Hüznün göğe vurduğu bir güz günü; kuşların bile Kürtçe öttüğü, iki dağ arasında sıkışmış üç haneli bir köyden alıp Türkçe konuşmayanların yaş odunla dövüldüğü bir yatılı mektebe bıraktılar beni. O zamana kadar bildiğim dilin bütün kelimelerinin hükmünü kaybedip yerine...

Ahmet Hamdi Tanpınar, Kemal Tahir, Cemil Meriç ve Oğuz Atay...Bu dört adamın dördü, hiçbir dünyanın adamı olmadan, ölünceye kadar, dört aykırı ses olarak hayatlarını sürdürdüler. Çoğu zaman kendi fikirlerine bile itiraz ettiler; eserlerinde hiçbir ideolojiyi, inancı veya siyasi fikri başkasına...

"Hafızanın yetiştiği en eski zaman hangi zamandır?" diye sorsalar bana; her geç baharda, nehir yavaş yavaş uysallaşıp yatağında şarkı söyleyerek akmaya başlayıp katır yolunu görünür hale getirdiğinde, yüksek dağ başlarındaki yaylalara çıktığımız zamandır derim hiç tereddüt etmeden. Yakın bir...

Balzac için Paris, Charles Dickens için Londra, Dostoyevski için Petersburg, James Joyce için Dublin, Kafka için Prag neyse, Sait Faik için de İstanbul odur. "Paris bir felaket anında yerle yeksan olsa, Balzac'ın romanlarına bakıp onu yeniden inşa etmek mümkün," derler. Sanayi Devrimi dönemi...

Gece uyumadan önce, Fethi Naci'nin "Yüzyılın 100 Türk Romanı" adlı hacimli kitabından Kemal Tahir bölümünü açtım; bir süre önce okuduğum "Esir Şehrin İnsanları" romanına dair eleştiri yazısını, bilmem kaçıncı defa tekrar okudum. (Kederle, Naci'nin ölümüyle birlikte, bu memlekette edebiyat...

Kendi deyimiyle "Akademisyenlik, Boğaziçi Üniversitesi'nde dekanlık, gazetelerde köşe yazarlığı, televizyonlarda programcılık, birçok parti ve şirkette siyasi ve kurumsal danışmanlık, birçok şirkette üst düzey yöneticilik, devlette müşavirlik, milletvekilliği ve nihayet Dışişleri Bakanlığı yapmış"...

Ölümünden birkaç ay önce, bir gün oturmuş dünya ahvali üzerine muhabbet ederken bir anda durmuş, kendince çok önemli bir şey söyleyeceği zamanlarda yaptığı gibi, bıyık altından o şahane gülümsemesiyle yüzüme bakmış, ağzından çıkacak sözün kendisine mi ait olduğu yoksa bir yerlerden devşirerek mi...

Başlıktaki soruya, "değildir" deyip yazıyı bu tek kelimeyle bitirmek de mümkün ama ne yazık ki meselenin özü yazacağımız her türlü yazıdan daha uzundur. Aydınlanma tarihimizin başlangıcından beri "entelektüel-aydın" ayrımı üzerine arabalar dolusu laf edildi, ansiklopediler dolusu yazı yazıldı,...

Okuduğumuz gazete, her gün onun pasaportundan bahsediyordu. Ağır hastaydı. Kemik kanseriydi. O zamanlar; böylesi ağır hastalar memleket dışına çıkarlarsa, yabancı hastanelere yatarlarsa anında şifa bulurlar diye yaygın bir inanış vardı. Hele bir gitsin; insanı verem, insanı kanser, insanı her türlü...

"Öteki"; Jorge Luis Borges'in "Kum Kitabı"nın açılış hikayesidir. Hikaye, kadim zamanlardan beri insanın kendini "öteki", "ötekiyi" kendi olarak kabul etmesinin, günümüzün yaygın deyimiyle "empati" yapabilmesinin zorluklarını anlatır. Hikayede, aslında aynı kişi olan ihtiyar Borges ile genç Borges...

Günlerdir dilimde İlhan Berk'in aynı dizesi: "Cumhuriyet'in ilk günleri gibiydi yüzün." Gidip geliyorum, aynı dize... Âdeta yapışmış dilime. "Çiçeklerin suyunu değiştiriyorum" aynı dize, "Bir bulut alıp başını gidiyor", dize gitmiyor; "yemekler yapıyorum", ormanda mavi yemiş topluyorum, sonra...

Şimdiki İstanbul Üniversitesi binası, o zamanlar Harbiye Nezareti'ydi. Sadrazam Mahmut Şevket Paşa'nın arabası -ki bir başbakan için devletin aldığı ilk makam aracıdır-, 11 Haziran 1913 günü Babıali'ye gitmek üzere Nezaret binasından çıkmış, Çemberlitaş'a varmıştı. Tramvay hattı çalışmasından...

Bazı dostlar vardır ki taban tabana zıttır. Fikirleri aykırı, dünyayı bakışları farklı, alışkanlıkları birbirine uzaktır. Her birinin duruşu şahsına münhasırdır; pek çok konuda ters düşerler. Gelgelelim, tüm bu zıtlıklara rağmen birinin parmağı kıymık batsa, ötekinin canını yanar; dostlukları o...

Sizin gibi ben de hep bir gün bitecek diye bekledim. Bir gün bitecekti çünkü. Başladığında yirmi bir yaşındaydım, şimdi altmış üç... Bittiğini görmek tek dileğimdi. Gördüm. Rabbime şükür! * "Milli Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun" ete kemiğe büründüğü çarşamba...

Bizde öteden beri özellikle köşe yazarları arasında "tescilli hain" olarak bilinen Ali Kemal ile yurttaşlarının "ihanetinden" en ufak bir kuşku duymadıkları modern romanın kurucu babalarından Norveçli Knut Hamsun, aynı dönemde dünyaya gelmiş, yanlış ata oynamış, mukadderatları benzer iki...

Bir arkadaşımla buluşacaktım. Taksim Meydanı'ndan Cadde-i Kebir'e girdim. Bana bulunduğu yeri tarif ederken, "Ağa Camii'ne sırtını ver, tam karşısındaki sokağa gir..." demişti. Yürürken, bir yandan da Kemal Tahir'in "Bir Mülkiyet Kalesi" romanını dinliyordum telefonumda. Camii'nin önüne geldiğimde,...

Bundan neredeyse yirmi sene önce; Homeros destanından Troya efsanesini görkemli bir dans gösterisi haline getirerek; efsanenin yazıyla buluşmasından üç bin sene sonra anayurdunda seyircinin karşısına çıkaran Anadolu Ateşi Sanat Yönetmeni Mustafa Erdoğan'la ben, 1980'li yılların başında Hakkâri...

Bu yapış yapış kavurucu yaz sıcaklarında, bütün dünyada milyonlarca insanı sinema salonlarına götüren Christopher Nolan'a kendi namıma ne kadar minnet duysam azdır. Onun yaptığı "The Odyssey" filmi sayesinde gazete köşelerini dolduran sıkıcı siyaset yazılarının yanında birkaç günden beri; üç bin...

Ertuğrul Özkök'ün; Christopher Nolan'ın son günlerde bütün dünyanın konuştuğu "The Odyssey" filminin vizyona girdiği gün yayımlanan, Ege Denizi'nde "Homeros Rotasını" takip ederek çıktığı bir haftalık yolculuğu anlatan yazısını, iliştirdiği bir notla birlikte bana yollayan kıymetli Murat Ülker,...