Troya yolculuğu için Mustafa Erdoğan'a "Kısa ama anlamlı bir hayat sürüp sonsuza kadar bir kahraman olarak mı anılmak istersiniz; yoksa uzun ve mutlu bir hayat sürüp sıradan bir insan olarak ölmek mi?" Bu yaman soruyu ilk ortaya atan insan, bütün büyük anlatıcıların piri olarak kabul edilen...

Ne "yaz geceleri" ne "güz yapraklarının alacası" ne "gazeller" ne "kızılla sarının, solmuş yeşille akşam güneşinin bizde bıraktığı çıplak izlenimler" ne "eflatun leylakların baygın kokusu" ne de "keman sesi" götürdü beni Kerime Nadir'e. Beni ona götüren tek bir kelimeydi: "HIÇKIRIK" Bu bir kitap...

Bu memlekette birçoklarının iman belleyip, "şartlarını yerine getirmek için" durmadan gece gündüz "ibadet ettiği" ne kadar "izm" varsa, her "izm"in bir de "ümmeti" vardır. İşte tüm bu "izm ümmetinin" nasıl bir kafa yapısına sahip olduğunu, hiçbir kitabın veya ansiklopedinin yapamayacağı açıklıkta,...

Her sene 29 Ekim Cumhuriyet Bayramı'nda açıklanan Cumhurbaşkanlığı Kültür ve Sanat Büyük Ödülleri kapsamında bu sene Vefa Ödülü'ne; büyük mutasavvıf, şair ve klasik Kürt edebiyatının en büyük ediplerinden Ehmedê Xanî değer görüldü. Bu memlekette yıllar yılı yasaklı kalmış, horlanmış, aşağılanmış,...

Varlık aleminde öleceğini bilen tek canlı olan insan, sevdiği birinin artık hareket etmediğini gördüğü ve kendi ömrünün de tükeneceğini anladığı günden beri ölümsüzlük peşinden koşup durmaktadır. Nitekim Borges, birazdan bahsedeceğim "Ölümsüz" adlı hikayesinde, "Ölümsüzlük anlamsızdır; insan...

Hasan Bülent Kahraman'ın kurduğu Studio Yayınları arasında çıkardığı, düştüğü notlarla kendi hatıralarını da ekleyerek zengin bir kitap haline getirdiği ve "...daima edebiyatla" diye imzalayıp bana gönderdiği "Hemen Yaz Bana, Selim İleri'den Hasan Bülent Kahraman'a Mektuplar, 1977-1984" kitabındaki...

Necip Fazıl Kısakürek ile Aziz Nesin... Biri sağdan, öteki soldan, Türk fikir hayatının en sert, en çatışmacı; kıymetli Mehdi Eker'in deyimiyle "cevher değeri yüksek iki madeni", evreninde "çok yıldız" bulunan iki kıymetli aydını... Bilerek "entelektüel" demiyorum zira ikisi de "entelektüel"den çok...

Otel odasının penceresinden dışarıyı seyrediyorum. Yağmur, bir kamçı gibi dövüyor camları. Dünden beri aralıksız yağıyor rahmet. Önümde şehir uzanıyor. Bu şiddette yağmur yağmasa, bu inatla pus kaplamasa göz mesafemi, buradan Boğazın karşı kıyıları, Ahmed Arif'in "…. lo kimin yurdu" dediği yerler...

Saat gece yarısını çoktan geçmişti. Sokakların tenhalaştığı, gelip geçen tek tük araçların klakson bile çalmadığı, şehrin en ıssız bu zamanında sinemadan çıktığımda; kafamda, destanından uyarlanan filmde (The Odyssey) gördüklerimden çok, destan müellifinin çok farklı şekillerde söylenen adının...

Komünizm, hayal edilen bir cennet olarak zihinlerde kaldığı sürece, insanoğlunun şimdiye kadar tasarladığı en kusursuz dünya düzenidir; komünistler ise o hayali cennetin en adil bekçileri... Ancak o ideali yeryüzüne indirmeye ve hayata geçirmeye kalkıştığınız an ("Komünist bir ülkede yaşamadan...

Türk şiirinde; Özdemir Asaf'ın "Bütün renkler hızla kirleniyordu,/Birinciliği beyaza verdiler"; Attila İlhan'ın "Ben sana mecburum bilemezsin/Adını mıh gibi aklımda tutuyorum"; Orhan Veli'nin "Ağlasam sesimi duyar mısınız,/Mısralarımda"; Necip Fazıl'ın "Ne hasta bekler sabahı,/Ne taze ölüyü mezar";...

Aynı hastane odasında, biri duvar dibinde öteki pencere önünde yatan ve pencere önündekinin duvar dibindeki arkadaşına her gün dışarıda gördüklerini en ince ayrıntısına kadar anlattığı o hikayeyi okuduğum günden beri; hapishaneye düşmüş ve çok uzun yıllar yatacağı belli olan bir adama, dışarıda...

Muazzam bir "Türk resmi koleksiyonuna" sahip kıymetli dostum Kemal Bilginsoy, pazar günü yayımlanan yazım üzerine, "Medreselerde barınanları Çallı defalarca resmetmiş" notuyla İbrahim Çallı'nın dört tablosunun fotoğraflarını gönderdi bana. O fotoğrafları göndermesinin sebebi, mezkûr yazının içinde...

Her milletten insan vatanını çok sever ama derler ki hiçbir millet vatanını Ruslar kadar derinden sevemez. Öksüz kalmak fenadır; hele "vatan öksüzlüğü" beter fenadır, yaşayanlar bilir. O zamana kadar hiçbir Rus'un aklına; gün gelecek, vatanlarını bırakıp gurbet yollarına düşecekleri, bir daha geri...

Birdenbire oldu benimki. Hüznün göğe vurduğu bir güz günü; kuşların bile Kürtçe öttüğü, iki dağ arasında sıkışmış üç haneli bir köyden alıp Türkçe konuşmayanların yaş odunla dövüldüğü bir yatılı mektebe bıraktılar beni. O zamana kadar bildiğim dilin bütün kelimelerinin hükmünü kaybedip yerine...

Ahmet Hamdi Tanpınar, Kemal Tahir, Cemil Meriç ve Oğuz Atay...Bu dört adamın dördü, hiçbir dünyanın adamı olmadan, ölünceye kadar, dört aykırı ses olarak hayatlarını sürdürdüler. Çoğu zaman kendi fikirlerine bile itiraz ettiler; eserlerinde hiçbir ideolojiyi, inancı veya siyasi fikri başkasına...

"Hafızanın yetiştiği en eski zaman hangi zamandır?" diye sorsalar bana; her geç baharda, nehir yavaş yavaş uysallaşıp yatağında şarkı söyleyerek akmaya başlayıp katır yolunu görünür hale getirdiğinde, yüksek dağ başlarındaki yaylalara çıktığımız zamandır derim hiç tereddüt etmeden. Yakın bir...

Balzac için Paris, Charles Dickens için Londra, Dostoyevski için Petersburg, James Joyce için Dublin, Kafka için Prag neyse, Sait Faik için de İstanbul odur. "Paris bir felaket anında yerle yeksan olsa, Balzac'ın romanlarına bakıp onu yeniden inşa etmek mümkün," derler. Sanayi Devrimi dönemi...

Gece uyumadan önce, Fethi Naci'nin "Yüzyılın 100 Türk Romanı" adlı hacimli kitabından Kemal Tahir bölümünü açtım; bir süre önce okuduğum "Esir Şehrin İnsanları" romanına dair eleştiri yazısını, bilmem kaçıncı defa tekrar okudum. (Kederle, Naci'nin ölümüyle birlikte, bu memlekette edebiyat...

Kendi deyimiyle "Akademisyenlik, Boğaziçi Üniversitesi'nde dekanlık, gazetelerde köşe yazarlığı, televizyonlarda programcılık, birçok parti ve şirkette siyasi ve kurumsal danışmanlık, birçok şirkette üst düzey yöneticilik, devlette müşavirlik, milletvekilliği ve nihayet Dışişleri Bakanlığı yapmış"...