Habertürk
    Takipte Kalın!
      Günlük gelişmeleri takip edebilmek için habertürk uygulamasını indirin
        Haberler Sağlık Genel Sağlık ‘Aşk konusunda çok cüretkâr ve fütursuzum’

        Güneş AKSÜS / HT MAGAZİN

        Özge Uzun daha önce birkaç kez beni TV programında ağırlamıştı. Televizyon dünyasında olup da bu kadar sıcak, samimi nasıl olabiliyor diye düşünürüm. Genelde burnu havada, asık suratlı olur bu ortamdakiler, Özge nasıl doğal, nasıl pozitif... Sonra biraz sosyal medyada takip etmeye başladım. Uzaktan herkes gibi dua ettim ona. Yazdığı kitabı imzalarken “Çok güzel zayıfladın” dedim. “40 kg verdim Güneş” dedi. O zaman anlat dedim, kitabı, giden 40 kiloyu, aşk acısını her şeyi konuştuk...

        Nasıl karar verdin kitap yazmaya ?

        Artık yazayım dedim. Zaten sürekli paylaşıyordum ve blog yazılarım vardı. Artık etrafımdaki insanlar da “Bir kitap yaz” diye söylemeye başlamışlardı ama bir türlü yapamıyordum, haddim değil diye düşünüyordum. Benim şu hayatta yaptığım en iyi şey haddimi bilmek. Makale, blog ayrı ama kitap yazmak ayrı diyordum. Sonra ‘İnkılap’ ile bir araya geldik, Aren Şenorkyan ile. Ortak bir arkadaşımız buluşturdu bizi. Konuşmaya başladık, benden yayınlanmamış birkaç yazı istedi ve oturduğumuz küçük kafede yazılarımı okudu. “Normalde bunu söylemem ama şu an kitabı yazdım, kapağı ve hikâyesi nasıl olacak onu düşünüyorum” dedi. “Yine de yayın kuruluyla görüşeceğiz ve bir aya haberdar ederiz seni” dedi. Ertesi gün beni aradılar, buluştuk ve uzun bir toplantı yaptık. “Anlatacaklarım belli, başlıyorum, çok güzel ama ben ne yazacağım?” deyince “Merak etme gelecek” dediler. 10 gün bekledim ne gelen var ne giden, umutsuzluğa düştüm. “Yapamayacağım herhalde” dedim. Bir gece 3’te yatakta gözümü açtım, gözümün önünden cümleler akmaya başladı. Prompter’dan akıyor ve ben onları okuyup yazıya döküyorum. ‘Geçmiş silik bir siluetti şimdi’ yazıyordu ve başladım yazmaya. Kalktım mutfağa gittim. Mutfak benim özgürlük alanım. Ben bu kitabı küçücük bir mutfak masasında yazdım. Tüm kitabı gece yazdım. Gece çocukları uyutup, sabah 5’e kadar yazıyordum. Sabahın bu kadar hızlı olmasına inanamıyordum. Kitap bitti, İnkılap da şaşırdı. Ben hâlâ inanamıyorum yazdığıma.

        Yazdın bitti ve 2. baskısı çıktı bile.

        Evet. 20 günde 2. baskı çıktı ve toplamda 30 bin basıldı. İyi bir rakam.. Bu benim ilk kitabım ilk yazarlık tecrübem.

        Okuyanlar reklam yapıyor, sen yapmıyorsun...

        Evet hiç reklam yapmadım. Fısıltı ile paylaşılıyor. Sosyal medyada çok paylaşım yaptılar ve kendiliğinden gidiyor. Birileri de eleştirdi, “Of bıktık kitabından, sürekli aynı şey” diye. Aslında onları da haklı görüyorum. “Çok özür dilerim o benim çocuğum ve çocuğunu paylaşmaktan sıkılmıyorsa insan, ben de kitabımı heyecanla paylaşmak istiyorum. İstiyorsanız beni bir süre takip etmeyin çünkü ben paylaşmaya devam edeceğim” dedim. Afişler, röportajlar, TV programlarına katılmadım, böyle büyük haberler yapılmadı. Yayınevim diyor ki, “Bazı kitaplar dönemlik kitaplardır. Ama bu kitap 10 yıl sonra da hâlâ basılıyor ve satıyor olacak” diyor.

        ‘KALBİMLE KONUŞMALARIM VAR’

        Ailen ne diyor?

        Halam ‘Çok etkileyici, ama ne kadar çok yeri atlamışsın’ dedi. “Senin yaşadığın olağanüstü anlar var, onların hiçbirini yazmamışsın. Ameliyat dönemlerini daha ayrıntılı yazmalıydın” dedi.

        Aslında bu kitap kendini anlattığın bir kitap, sadece Dağhan’ı anlattığın değil.

        Evet benim kalbimle konuşmalarım var. Duygu durumumun sayıklamaları var.

        Kitaptaki suçlamalar bana şöyle geldi “Çok daha ağırı yazılmış da sonra silinmiş gibi...

        Orada okuduklarınız, çok yumuşatılmış hali. Çok daha sertti. Bu hali bile yetti. Babaannem çok ağlamış. Kitabı da ona ithaf ettim. “Kızım neden bu kadar haksızlık ediyorsun yapma evladım” diye aradı. Annem daha okumadı. Okur mu bilmiyorum, okuyamıyor. “Yakın gözlüğümü unuttum” falan diyor ama okuyamıyor. Veysi Babam okudu. Gözyaşlarıyla sarıldı ve “İyi bir şey olacağını biliyordum bu kadarını beklemiyordum” diyor.

        Örneği var mı kitabın?

        Hayır yok. Hatta kitap şu anda İngilizce’ye çevriliyor. Amerika’da ajanslarla görüşülecek. Bu yaz Dağhan ile Amerika’ya gideceğiz. Oradaki doktorlar bize ulaştılar bu kitap sayesinde ve teşhis koyabileceklerini düşünüyorlar. Daha kaliteli bir hayat yaşaması için neler yapılabilir bakacaklar. Bu hikâye daha çok insana ulaşmalı, bu yüzden Amerika’da Avrupa’da satılıyor olmalı. İkinci kitabı orada yazmayı planlıyorum, neler yapılacak, ne hissedeceğiz.

        Kendine nasıl zaman ayırıyorsun?

        Beni dağıtan şey belirsizlik. Bu ara kendime çok bakamadım ama tekrar toparlayacağım. Yapacaklarımı belirlemeye başladığım an toparlamaya başlıyorum. Bu belirsizlik aklımı, bedenimi dağıtıyor. 1-2 aydır yaşadığım sıkıntılı dönemlerden dolayı bedenime iyi bakmadığımı fark ediyorum. Kendime iyi bakmaya başlıyorum.

        Hamileyken çok mu kilo aldın?

        Doğuma girerken tam 100 kiloydum. “Doğumdan sonra gidecek hemen bu kilolar” dediler. Gitmedi, doğumdan sonra sadece çocuk çıkmış kilolar duruyordu. Hemen işe döndüm, o fotoğraflarıma bakıyorum da “Ayy!” diyorum. Aynada kendime baktım ve hiç hoşlanmadım. Ben hiçbir zaman çok zayıf olmadım, hep iriydim, boyum da uzun. 36 beden olmayı hedeflemiyorum tabii ama “Kilo almak da istemiyorum artık” diyorum kendime.

        Nasıl zayıfladın?

        Diyetisyen Nüket Bağışgil ile çalıştım. Ne yiyip içeceğimi öğrendim. Ama ben yemek yapmayı sevmiyorum ve vaktim yok. Başkası için yapmayı seviyorum ama kendim için yapmayı sevmiyorum. Benim hayat tarzıma göre program yaptık. Günde 6 öğünüm vardı. Bazılarını yiyemiyordum. İrmik helvası bile yedim zayıflarken. Sonra spora başladım, önceden spor yapanlarla dalga geçerdim ama doğru insanlarla karşılatım. Spor yapmayı çok sevmesem de, başladıktan sonra bırakmak istemiyorum. Muhteşem bir hocam var, Rıfat Özkök, onunla çalıştık. Kilo verdim, cildim değişti. Hamileyken 25 kg almıştım. Bir de üstüne de daha fazla vererek toplamda 40 kg verdim.

        En sevdiğin yemek ne?

        Waffle ve fırında kaşarlı mantar. Bir de yalancı İskender güzel yaparım. Kahveyi çok seviyorum. Bir ara yeşil kahveyi fazla içtim. Şimdi filtre kahve içiyorum. 1-2 sade Türk kahvesi içiyorum

        Asla yemediğin yemek?

        Ciğer asla yiyemiyorum. Onun dışındaki her şeyi seviyorum.

        ‘Sevdiğim adama çiçek gönderirim’

        İş, çocuk, sorumluluk konusunda ben emireri gibiyim ama ikili ilişkilerim felâket olabiliyorum. iyi gidecek bir şey kendi ellerimle bozabiliyorum. Çok gelgitli olduğumu söylerler. Erkekler düz mantık, kadınlar da ‘anlasın’ isterler. Ben ilişkilerimde çok açığım. Tüm kartlarımı açarım. Şimdi kapatmayı öğreniyorum. İlişkiye başlarken tüm kartları açar ve ben buyum derim. Sonra o kartlar yavaş yavaş kapanır. Kartlar bitince ben destemi toplarım ‘Seninle oyun oynamak güzeldi, teşekkür ederim’ derim. Ben çok zor severim, zor güvenirim. Bu yüzden de çok zor vazgeçiyorum. Ben sevdiğim adama çiçek gönderirim. Kimileri buna gurursuzluk diyebilir ama bana göre öyle değil. ‘Beni sev’ derim. Ben çok açığım. Olmuyorsa olmaz. Aşk acısı fiziksel bir acı bence. Bu acıyı da anında yaşamak sonra da biteceğini bilmek lazım. Aşk konusunda çok cürretkârım, çok fütursuzum hatta bazen fazla. Bu bazen beni korkutabiliyor. Bu yüzden çok âşık olmuyorum.

        ÖNERİLEN VİDEO

        Gün Başlıyor - 20 Ekim 2026 (Gebze'deki Selde İkinci Acı Haber)

        Üsküdar Belediyesi'nde seçim günü. Beştepe'de muhtarlar buluşması. Fon yasa teklifi bugün Genel Kurul'da. SPK Başkanı Mahmut Sütçü istifasını sundu. Ayazağa'da kentsel dönüşüm ofisi açıldı. Gebze'deki selde ikinci acı haber. İstanbul'da trafikte son durum ne? Özel ve Kılıçdaroğlu cenazede tokalaştı....
        GÜNÜN ÖNEMLİ MANŞETLERİ