Aziz Yıldırım'ın yargı süreci!
Soli Özel yazdı...
FUTBOLDAKİ şike iddialarıyla ilgili soruşturma süreci, delil toplama, soruşturma sırasında polisin tavrı ve bir kısım medyanın destursuz bağa girmesi, bundan sonraki aşamalarda da yargı sürecinin akışı birden çok işlevi yerine getirecek. Davanın sonunda hangi sonuçlara varılırsa varılsın sanıyorum ve ümit ediyorum ki toplumda hukuk, adalet kavramı ve yargı süreci üzerinde bir yeni duyarlılık başlayacak.
En başta Fenerbahçe'ye ve başkanına yönelik suçlamalar, bu suçlamaların yapılış tarzı polisin kendisini savcı, yargıç ve temyiz makamı yerine koyarak medyayı manipüle etmesi nihayet bir infial yarattı. Bu gelişme kendi başına Türkiye açısından hiç de yabana atılmayacak bir olgudur. Konu futbol, okkanın altına giden de ülkenin en popüler futbol kulübü olmasaydı muhtemelen böylesine genel bir infiale tanıklık etmeyecektik.
Başka davalarda da ayaklar altına alınan, çiğnenen, tecavüze uğrayan "masumiyet karinesi" ilkesi, polisin medyayı kullanarak itibarları paramparça etmesi olguları nihayet kısıtlı bir çevrenin ilgi alanında olmaktan çıkıyor. Üstelik bu sefer bu konulara hiç kafayı takmayan, muhtemelen yargılanmadan suçlu ilan edilenlerle ilgili önyargılarıyla çok rahat geyik infazları yapabilen bir kitlenin hiç değilse konuya uyanmasından bahsediyoruz.
Fenerbahçe Yönetim Kurulu adına konuşan Nihat Özdemir "Belirli bir kesimin henüz kesinleşmemiş delil ve kararlar üzerinden yargısız infaz yapmalarını ibretle izliyoruz ve bunu kabul etmiyoruz" açıklamasını yaptı. Yüzde yüz haklıdır. Yalnız Fenerbahçe ve başkanı ile ilgili bu dava açısından değil Türkiye'de yargıda yapılan diğer haksızlıklar açısından da.
Özdemir'in haykırışının kapsadığı o kadar çok insan ve grup var ki aslında. Türkiye'de bulunmadığı halde eylem yaptığı gerekçesiyle hapiste tutulan, savcı beraat istediği halde hâkim tarafından tutukluluğu kaldırılmayan, katılmadığı Harp Akademileri toplantısı nedeniyle darbecilikten tutuklananlar bunların içinde.
Yazdığı ama yayınlanmamış kitabı nedeniyle içeriye alınan, neden içeriye alındığını bilmeyen, üniversitesinden derdest edilerek terörist diye zindana atılan ve orada çürümeye bırakılanlar da. Özdemir bilerek ya da bilmeyerek bunların hepsi adına konuşmuş sayılabilir. Muhtemelen yukarıdaki kategorilerden herhangi birindekiler ile Özdemir'in veya Aziz Yıldırım'ın ortak bir yönleri de yoktur. Onları ortak bir payda da birleştiren vatandaş olarak belli hukuk kurallarına uyulmasını talep etmeye, adil soruşturma ve yargılanma ile kişilik katline maruz kalmamayı istemeye hakları olmasıdır.
Özdemir'in infial içinde eklediği gibi "Karar merci olmayan Emniyet 19 maçta şike olduğuna dair hüküm açıklıyor. Ekranlarda yorumcular ve gazeteciler başkanımızı ve yöneticilerimizi suçlu ilan ediyor ve infaz ediyorlar." Bu durum Türkiye'de sayısız insanın kendilerini koruyacak veya kollayacak bir camiaya yaslanma şansları da olmadan her gün karşılaştıkları bir durumdur.
Tutuklanmış olan herkes, Fenerbahçe Başkanı da dahil olmak üzere sonuçta suçlu çıkabilir. Suçu sabit olduğu takdirde cezasını görür. Gene Nihat Özdemir'in vurguladığı gibi, "Bizler yürütülmekte olan sürece saygı duyuyoruz. Ancak, belirli bir kesimin henüz kesinleşmemiş delil ve kararlar üzerinden yargısız infaz yapmalarını ibretle izliyor ve bunu kabul etmiyoruz.
Üzülerek görüyoruz ki bizim saygı ve sükûnet ile takip ettiğimiz süreçte soruşturmanın gizliliği ilkesi her geçen gün daha da artarak ihlal edilmektedir. Oysaki bu süreçte en çok dikkat edilmesi gereken nokta "gizlilik" ilkesidir.
Sadece bir Fenerbahçeli olarak değil, daha çok bir vatandaş sıfatıyla bu musibetten kulübün yönetim kurulunun dile getirdiği hukuk anlayışına gidişin yolunun açılmasını dilerim.