'Ben bu role âşık oldum'
Can Gürzap ile başrolünü oynadığı 'Kim Bu Adam?'ı konuştuk...
PINAR TARCAN / AHT
Mösyö ve Madam Belier’in evlerinde akşam yemeği yerken birden çalan telefonla değişen hayatlarını anlatan “Kim Bu Adam?” adlı oyun sürprizleriyle dikkat çekiyor. Mösyö ve Madam Belier, duvardaki tabloların, kitapların, dolaptaki kıyafetlerin kendilerine ait olmadığını fark ediyorlar aniden. Bunların şaka mı, tuzak mı, yoksa bambaşka bir sorun mu olduğu ise oyunun devamında gizli.
■ 'Kim Bu Adam?' bir kara komedi. Neden bir kara komedi, neden bu oyun?
Hiçbir zaman kendime neden diye sormadım. Mesela bazı tiyatrolar tema koyuyorlar, her şey temadır. Özgürlük de bir temadır, dolandırıcılık da bir temadır, aşk da bir temadır. Önemli olan tema olması değil bir şeyin. Ben bir oyunu okuduğum zaman, daha ilk üç sayfasında beni yakalıyorsa yakalar. Yakalamıyorsa ondan sonrası genellikle fos çıkar. Bu yakaladı. Oyunun okurken bana kendini seyrettirmesi lazım. Kişileri göreceğim sahnede, dekoru göreceğim ona göre karar vereceğim. Rol bana yakın bir rol olacak, ben sevdiğim bir rol oynayacağım. Ben bu role âşık oldum. Ender âşık olduğum rollerdendir. Oyunu çok beğendim.
■ Bu oyunda karakterin başka bir karakter sanılmasında şizofrenik bir durum mu söz konusu, toplum eleştirisi mi?
İnsan daima değişime uğrar, değişime uğramıyorsa insan toplum için tehlikelidir. Değişime karşıysan, ilerleme olmaz. Çünkü diyalektiğin temelinde değişim vardır. Doğa sürekli olarak değişim içindedir. Buradaki insanın toplumla olan mutsuzluğundan yola çıkılıyor. Bunun içinden kendimize ve topluma çıkaracağımız çok ders var. Adam sonuca ulaşmak için bir sembol kullanıyor. Yoksa "ben bunalımdayım değişim istiyorum" demiyor direkt olarak. "Ben bunalımdayım, toplumla uyuşamıyorum, karımla uyuşamıyorum" demiyor. Kaç tane karı koca ilişkisi düzgündür. Oradaki sorunları başkasıyla yaşamazsınız, en zor ilişki karı koca ilişkisidir. Sizin de kabul edemediğiniz şeyler yok mu toplumda, benim de yok mu? Mesele bunu çözmek, bireyin özgürleşebilmesi. En iyi yönetim yine bütün kusurlarına rağmen demokrasidir.
■ Türkiye’de tiyatro konusunda karamsar mısınız?
Karamsarım. Niye karamsarım? Ben çok güzel günler yaşadım, tiyatronun çok üst noktalarını gördüm. Daha önce İzmir’e giderdik biz, Karşıyaka’da 5 gün tam dolu oynardık. Şimdi iki gün oynasanız, bir gün boşsunuz. Niye? Televizyonlar... Televizyonlar olmasın mı? Televizyonlar da olsun. Ama basit bir örnek vereyim. Burada bir açıkhava tiyatrosu var. Orada bin küsur kişi en sıcak zamanda ayakta izledi oyunu. Bedavaydı. O seyirci inanıyorum bilet 15 TL olsa gelir. Pahalı geliyor, ne yapsın? 30 liraya, 35 liraya bilet satılıyor. Dört kişilik bir ailenin yol parasıyla düşünün 150-160 TL. Seyirciyle tiyatro arasında böyle bir sorun var.
■ Tiyatronuza Kültür Bakanlığı’ndan ödenek verilmemesinden ötürü bir itirazınız olmuştu.
Vermediler geçen sene, bir seneyi doldurmamışım diye. Onların yönetmelikleri var, bazı yerde sezon diyor, bazı yerde sene diyor. Tiyatroda sezon vardır, bunu bile bilmiyorlar. Ben daha onlara ne öğreteyim. Türk tiyatrosuna hakaret ediyorlar.