'Çok satan çok kazanır algısı yanlış'
Yazar İskender Pala'nın, Forbes Dergisi'nin 'En Çok Kazanan Yazarlar' listesine itirazı var
HT PAZAR / GÜLENAY BÖREKÇİ
Forbes Dergisi’nin listesine ilk itiraz Kapı Yayınları’ndan geldi. Listenin hatalı düzenlendiği, en çok satan yazarın aslında İskender Pala olduğu söylendi. Bu konuda görüşlerini almak için Pala’yla konuştuk. “Forbes, kitaplarımın 2010’da 248 bin sattığını yazdı. İki Darbe Arasında ve Şah&Sultan adlı kitaplarımın satış rakamları bile bundan fazlaydı. O yıl Kültür Bakanlığı’ndan aldığımız bandrol adedi 514 bin olduğuna göre, bu işte bir yanlışlık olmalı. Bilerek mi değiştirdiklerini elbette çözemedim.”
Kitaplarınızın çok satması sadece sizin yazarlık başarınızdan mı kaynaklanıyor, yoksa ele aldığınız konuların öneminden mi?
Özellikle ihtilaflı konuları anlatmışsanız, anlattığınız şeyin kamuoyunu ilgilendirmesi önemli. Kitabın iyi yazılmış olması da öyle. Mesela Şah&Sultan çoğunluğu ilgilendiren gerçek bir hikâye anlatıyordu, Katre-i Matem ise Lale Devri’nde geçen bir aşk ve cinayet romanıydı, yani bir İskender Pala romanı olmasaydı bu kadar okunmayabilirdi.
Nasıl bir his Türkiye’nin en çok satan yazarlarından biri olmak?
Bir rüya. Hiç aklıma gelmezdi, böyle bir hedefim de yoktu. Lakin tarihe ilginin artması, insanları geçmişlerini öğrenmeye yönlendirdi. Çok okunmamın bir sebebi yaşadığımız zamanın rüzgârı, diğer sebebi işimi severek, özenle yapmam... Bir dönem ihmal edilen konular, asil aşklar, zengin medeniyet birikimimiz, kültürel kimliğimiz var kitaplarımda. Gençlerin kaybettikleri değerlere yeniden sarılmasına seviniyorum. Çok okunan yazar olmak, işte bunun için güzel. Yaptığım işin doğruluğuna inanıyorum.
Çok sattığınız için eleştirildiğiniz oldu mu?
Çok satan bir yazarın eleştirilmesini, kıskançlığa bağlıyorum. Çok okunan yazarın, çok kazandığı algısı da bunu etkiliyor sanırım. Oysa çok satan yazarın bir yıllık kazancı, herhangi bir işadamının ya da bir müteahhidin haftalık kazancı kadardır. Çok satan yazarın eleştirilmesi çok yanlış. Okuyucuya yönelik bir eleştiri gibi... Çok satan bir yazar olmak, okuyucusundan onay almış yazar olmak anlamına da gelmez mi?
'GALİBA YAZARLAR ÇOK OKUNDUKÇA YALNIZLAŞIR'
Her gün gelen 20 telefonun 10’u bir davet içindir. Buna şükrediyorum, lakin bu tür etkinliklere çok da sık katılamıyorum. Galiba yazarlar çok okundukça yalnızlaşıyor. Bir konferans versem, dinleyenlerin getirdiği kitapları imzalamak konferans süresinden daha uzun oluyor. Okunmuş kitabı imzalamanın keyifli olduğunu söyleyebilirim, çünkü okuyucu size kitapla ilgili hakiki sorular sorar. İmza günlerinde aynı heyecan olmaz. Yorucudur imza günleri. Kuyruklar uzayıp gider ve sizin yüzünüz hep gülmek durumundadır. Acıkırsınız, bir ihtiyacınız olur, parmaklarınız tutulur, su içecek zaman bile bulamazsınız ve o sırada size çeşit çeşit sorular, teklifler, öneriler, temenniler, iyi dilekler, sevecenlikler sunulur. Bazen de akıl verenler çıkar. Bir de fotoğraf çektirmek zorunluluğu var tabii... Bunları asla şikâyet için söylemiyorum. Hatta “Allah her yazara nasip etsin” diyorum.
'TARİH DİZİLERDEN ÖĞRENİLMEZ'
Yunus Emre’nin hayatını yazıyorum bugünlerde. Roman olarak... Eğlenmenin öğrenmeye tercih edildiği çağda yaşıyoruz. Kimse bilgilenmek için okumuyor. Tarihi sinema filmleri ya da dizilerden öğrenebileceklerini sanıyorlar. Eh, ben de bu yüzden yeni romanımda insanları eğlendirirken onlara bir şeyleri öğretmek istiyorum. Babilde Ölüm’de divan edebiyatını öğrenmişlerdi. Katre’de Lale Devri’yle günümüzün sosyal yapı benzerlikleri vardı. Şah&Sultan’da Alevi-Sünni çatışmasının temelleri aktarılıyordu. Yunus Emre’nin de öğrenilmesi gerektiğini hissediyorum.