"Hayattan 20 yıl alacaklıyım"
Nazlı Eray "Halfeti'nin Siyah Gülü" adlı romanıyla okuru yine gerçekle düş arasında bir yolculuğa çıkarıyor
86 yaşındaki bir doktorun, genç bir kadına yazdığı tutkulu aşk mektubuyla başlayan romanda okur, hem rüyalar arasında, hem de zamanda yolculuğa çıkıyor. Eray, romanda yaşanmamış yıllarını geri almaya çalışan karakterler gibi “Benim de hayattan alacağım en az yirmi yıl var” diyor...
HT GAZETE/ ÜMRAN AVCI-ÖZEL RÖPORTAJ
** İzmir’i ele avuca sığmayan bir kadına benzetiyorsunuz romanda. Âşığına meze hazırlayan, sutyensiz, kolları hafif topluca. İstanbul’u nasıl bir kadınla betimlersiniz?
İzmir gerçekten ele avuca sığmayan bir kadına benzer bence. İstanbul’a gelince. İstanbul bambaşka bir kadın. Fettan, görmüş geçirmiş, hâlâ çok güzel, erkeği bir bakışıyla çarpan bir kadın. Eskiden kalma takılarını gece zamanı takıp takıştırıyor. Boğaz Köprüsü onun gerdanlığı, Galata Kulesi yüzüğü, Haliç ve Sarayburnu pırıltılı bilezikleri... İnsanın bir kere tanıdı mı, vazgeçemeyeceği bir kadın. Belki İstanbul’da, her gece köprü altında kıvrılıp yatan ve eşsiz düşler gören bütün erkekler ona delice âşık. Yakmış onları İstanbul.
** Kitapta zamanda yolculuk yapılıyor. Pers Kralı Darius’a kadar gidiyoruz. Zamanda yolculuk şansınız olsaydı hangi dönemlere gitmek, kimlerle tanışmak isterdiniz?
Antik çağlara gitmek isterdim. Kleopatra’yı yakından tanımak, Sokrat ile geceler boyunca konuşmak... Devrimden önce Fransa’ya, Saray’a gitmek isterdim. Kraliçe Marie Antoinette’in sabahlara kadar eğlenen gece grubuna dahil olmak isterdim. 1923 yılında Sofya’ya gidip Atatürk’ü tanımak isterdim. Hiç görmediğim dedem Tahir Lütfi Tokay ile be ra - ber Atatürk orada o yıl lar. Dedemle konuşacak çok şeyim var. Ona Mahmut Şevket Paşa suikastını, Bahri Cedid Vapuru ile gö tü rül dü - ğü Sinop Cezaevi’ni, oradaki yıllarını, İkdam Gazetesi’nin başyazarı iken Babıali’deki hayatını, Irak’ta Büyükelçi iken yaşadıklarını hep anlattırırdım.
**Yaşlıların yaşanmamış yıllarını geri alabilmek için verdikleri bir uğraş var. Sizin yaşanmamış saydığınız, hayatınızın size ait olmadığını düşündüğünüz kaç yıl var?
Hayattan alacağım en az yirmi yıl var. Hayatımı karşıma koyup, hesap kitap yaptım bir ara. Genç - lik te yaşanmamış yıllar çok oluyor. Bu acı bir şey. Çünkü o zamanlar gençliğinin farkında değilsin, rastgele yaşıyorsun, hiç bitmeyecekmiş gibi. O yıllar, farkında olmadan yaşanan yıllar... Sonra hastanede geçirdiğim iki buçuk yıl. Zor yıllardı. Kötü bir evliliğin yılları da boşuna geçmiş yıllar olabilir. İstemediğin bir yerde çalışıp, istemediğin bir işi de yapmışsındır hayatında. Bu da iki üç yıl eder. Yani toplamı yirmi yıldır benim için. Hayattan geri alabilseydim daha farkında olarak yaşayabileceğim yıllar. Bir daha geri gelmeyecek zamanlar...
"FREUD'UN RÜYALARINI BİLMEK İSTERDİM"
**Rüyalara yolculuk yapılıyor romanda. Siz kimin rüyalarına girip bilinçaltını okumak, çözmek isterdiniz?
Rüyalara yolculuk ne güzel. Öyle düşünüyorum. Bir bilinçaltına girip, onun gölgeli, yarı karanlık yollarında dolaşmak ve o insanı çözmek... Aslında ne büyük bir yolculuk olurdu bu, üstelik serüvenli ve bana kalırsa ürkütücü. Adrenalinli bir yolculuk. Belki korkardım bir bilinçaltına girmeye. Orada saplanıp, kaldın mı bitti! Tutsaksın ömrünün sonuna kadar. İşin bu yönü de var. Ama sana aşık olmasını istediğin bir erkeğin rüyası ne çekici bir yerdir kimbilir. İstediğin gibi gez, otur, keyfini çıkar o rüyanın içindeki yolculuğun. Belki çoğu insanın düşüdür bu! Sevgilinin rüyasına girmek. Ben de isterdim etkilemek istediğim bir kişinin rüyasına girmeyi pek tabii. Bir de Sigmund Freud'un rüyasına girip, psikiatrideki rüya yorumu teorisini ortaya atan bu beynin içini tanımak isterdim tabii. Sen mesela istemez miydin Christiano Ronaldo'nun rüyasına girmeyi? Bunun gibi işte...
TEKNOLOJİ ÇAĞINI YAŞAMAK
“Şimdi bana ‘tak!’ diye yirmi yıllık bir ek yaşam süresi verilse, ne müthiş bir şey olurdu bu!” diyor Nazlı Eray. Yazarın bu ek yaşam ile yapmak istediği şey ise içinde bulunduğumuz teknoloji çağını “kıyasıya” yaşamak.