"Okumaya gittim manken oldum"

HT MAGAZİN / BÜLENT İPEK

Parasayar, çocukluğunun, gençliğinin geçtiği Bursa'yı çok özlüyor ve 'O zamanlar bir başkaydı' diyor.

Bursa'daki çocukluğunuza dönersek nasıl başlar, neler anlatırsınız?

Bursa'da Altıparmak'ta geçti çocukluğum...Evimiz stadyumun yanındaydı..Koyu Bursapsorlu olma sebebimdir. Herkesin olduğu gibi benim çocukluğum da çok güzel geçti...Uludağ, Kültürpark, Bursa Erkek Lisesi, Kumla, ailem, sonra üniversite ve İstanbul....

O zamanki mahalleniz ve arkadaşlıklar nasıldı?

Çok doğal ...Çok saf. Sokakta oyunlar, trafiğin olmadığı boş sokaklar vardı. Güzel samimi komşuluklar. Sürekli görüştüğün arkadaşlar, rüya gibi. Hala oralara gidip nostalji yapmak hoş.

İlk aşkınızı hatırlıyor musunuz? Bursa sokaklarının dili olsa ne anlatır bize?

İlk aşkımı hatırlamaz mıyım. Çok entrikalı başlayıp kısa süren müthiş bir duyguydu. Evinin oradan geçip karşıma çıkmasını onu görmeyi çok arzu ederdim.İsmini de vermiş oldum.

Çocukluğunuzun Bursa'sıyla şimdiki Bursa arasında ne gibi gelişmişlik farkları var?

Şimdiki Bursa çok farklı, çok gelişti, büyüdü. Eskiden herkesi tanırdık yollarda... Şimdi çok kozmopolit...Yine de yeşiliyle çok güzel Bursamız...

En çok neyi özlüyorsunuz? Akrabalarınız var mı hala orada, ne sıklıkta gidiyorsunuz? Bursa'ya gittiğinizde neleri yapmadan dönmezsiniz?

Ailem orada. Tabiki akrabalarımı, ailemi görmeye gidiyorum. Arkadaşlarımı görüyorum. Muradiye İnanç Fırını'na gidip tahinli pide yiyorum ki babamın yıllarca sürdüğü bir gelenekti... Hafta sonları ben de İstanbul'dan gelirdim ve bize tahinli pide ve börek alırdı o tadı unutamam.

Hayatanızın en çok memleket özlemi çektiğiniz dönemi hangi dönemdir?

Her zaman Bursa özlemim olmuştur...İnsan eski anıları yaşatmak istiyor.

Orada yaşarken bir gün İstanbul'a gideceğinizi, tüm Türkiye'nin tanıdığı, hayranlık duyduğu biri olacağınızı hayal eder miydiniz? Nasıl çıktınız Bursa'dan?