Habertürk
    Takipte Kalın!
      Günlük gelişmeleri takip edebilmek için habertürk uygulamasını indirin

        Çekip gitmek hemen her durumda son derece egoist bir davranıştır. Giden kişi gidişine her ne kadar değişik anlamlar yüklemeye çalışsa da bırakılan topluma mutlaka kötülük yapılmış

        ‘Düşüncelerine, hayat tarzına uymuyor’ diye kendi ülkesini terk etmek zorunda kalan insanların durumunu en iyi tahlil eden yazar Edward Said’dir. O Filistin’i bıraktı ama Filistin onu hiç bırakmadı.

        Bu yüzden de hayatı boyunca ‘Exile’ın sorunları ile boğuşup durdu.

        Kendi koşullarına bir anlam vermeye, bölünmüş yaşamını anlamlandırmaya çalıştı. Kendisine ve Filistin’e yeni anlamlar yükledi ama aynı zamanda kaçıp saklandığı ülkeye de yeni anlamlar verdi.

        Sanatçı da budur işte. Hatta çekip gitme koşullarının sanatçının üretme gücüne katkıda bulunduğu bile söylenebilir.

        Edward Said ‘The mind of winter: Reflections on life in exile’ adlı Harpers dergisinin september 1984 tarihli sayısında yayınlanan yazısında çekip giden yazarın sanatçı duyarlılığının daha da keskinleşeceğini anlatır. Çünkü çoğunluk tek bir kültürün, tek bir yaşam stilinin farkındadır. Başka bir şey bilmezler ama çekip giden kişi birden fazla yaşam stilinin, kültürlerinin farkındadır. Uzmanı olduğu müzik teorisi kavramıyla Said bu durumu ‘kontrapuntal yaşam biçimi’ olarak nitelendiriyor.

        Yani çekip giden sanatçı farklı melodileri aynı anda iç içe yaşayabilir. Bu da tabii ki sanatın yaratıcılığını besler.

        Bu yüzden Edward Said iyi bir düşünür olmuştur. Naipaul da çekip gittiğinden büyük bir edebiyatçıdır.

        Belki de Orhan Pamuk da daha çok büyüyecektir ve eğer Fazıl Say da çekip giderse daha büyük müzisyen olacaktır.

        Bütün bunlar mümkün de çekip gidenlerin, bıraktıkları topluma ne yararları olduğu şüphelidir. Geride bırakılan toplum, tek tonlu, çeşitlilikten uzak kaldığından sanatçıda uzakta yaratılan iç zenginliğine tekabül eden toplumsal zenginlik olamaz. Toplum mutlaka ama mutlaka monoton olur.

        Bu yüzden çekip gitmek hemen her durumda son derece egoist bir davranıştır. Giden kişi gidişine her ne kadar değişik anlamlar yüklemeye çalışsa da bırakılan topluma mutlaka kötülük yapılmış olduğundan o yüklenilmeye çalışılan anlamların da fazla bir manası olamaz.

        Edward Said belki gitmiş olmanın kendisinde yarattığı zenginliği iyi kullanmıştır ama gönlü hep geride bıraktığı ve ortada kalan monoton toplumda olmuştur. Bu yüzden de yaşlandıktan sonra bir gün o Filistin’de İsrail askerlerine karşı İntifada’da taş atarken fotoğraflanmıştır.

        Aslında o an, çekip gitmeye karşı isyanın da bir fotoğrafıydı.

        Sanatçının, kültür insanının görevi, yaşadığı topluma her şart altında kontrapuntal yaşam ortamını sağlamaktır.

        Monotonluğu getirmeye çalışanlar çok olsalar da fark etmez. Bu bir mücadele alanıdır ve bu anlamlı bir mücadeledir.

        SERDAR TURGUT

        'BU YAZININ NERESİ MUHTEŞEM?' DİYENLER İÇİN SERDAR TURGUT'UN BUGÜN YAYINLANAN DİĞER YAZISI.. TIKLAYIN

        ÖNERİLEN VİDEO

        Cani koca 2 bacağını almıştı! En korkunç yüzleşme

        Muğla'da, boşanma aşamasındaki eşi 43 yaşındaki Hatice Katrancı'yı av tüfeğiyle vurarak iki bacağının ampute edilmesine neden olan 46 yaşındaki Veli Katrancı'nın yargılandığı davanın üçüncü duruşmasında Hatice Katrancı, olaydan sonra ilk kez sanık ile mahkemede yüzleşti. Fenalık geçiren Katrancı, eş...
        GÜNÜN ÖNEMLİ MANŞETLERİ