Mevlid Kandili gecesi tesbih namazı kılınışı ve anlatımı!

Mevlid Kandili nedeniyle yapılacak ibadetler, kılınacak namazlar ve okunacak dualar vatandaşlar tarafından araştırılıyor. Peki, Tesbih namazı nasıl kılınır ve kaç rekat? Mevlid Kandili gecesi tesbih namazı kılınışı ve anlatımı!TESBİH NAMAZI NASIL KILINIR? Tesbih namazı, ömürde bir kez olsun kılınması tavsiye edilen mendub bir namazdır. Resûl-i Ekrem (s.a.s.) amcası Abbas a, Bak amca, sana tam on faydası olan bir şey öğreteyim; bunu yaparsan günahlarının ilki-sonu, eskisi-yenisi, bilmeyerek işlediğin-bilerek işlediğin, küçüğü-büyüğü ve gizli yaptığın-açıktan yaptığın on türlü günahını Allah bağışlar. diyerek bu namazı tavsiye etmiş ve öğretmiş; Hz. Abbas da bunu her gün yapamayız, deyince Hz. Peygamber, bu namazın haftada bir, ayda bir, yılda bir veya ömürde bir defa kılınmasının da yeterli olacağını belirtmiştir (Ebû Dâvûd, Tatavvu , 14; Tirmizî, Salât, 238). Tesbih namazı dört rekât olup şöyle kılınır: Allah rızası için tesbih namazı kılmaya diye niyet edilerek namaza başlanır. Sübhâneke den sonra 15 kere Sübhânellâhi ve l-hamdülillâhi velâ ilâhe illallahü vallahü ekber denir. Sonra eûzü besmele çekilir, Fâtiha ve sûre okunduktan sonra 10 kere daha Sübhânellâhi ve l-hamdülillâhi velâ ilâhe illallahü vallahü ekber denilir. Bu tesbih, rükûya varınca 10 kere, rükûdan doğrulunca 10 kere, birinci secdede 10 kere, secdeden kalkınca 10 kere, ikinci secdede 10 kere söylenir. Böylece her rekâtta 75 tesbih yapılmış olur. İkinci rekâta kalkılınca yine önce 15 kere tesbih okunur, ardından besmele çekilip Fâtiha ve sûre okunup 10 kere tesbih getirilir. Kalan rekatlar aynı şekilde tekrarlanır ve böylece 4 rekât tamamlanmış ve toplam üç yüz tesbih edilmiş olur.TESBİH NAMAZI KAÇ REKATTIR? Tesbih namazı dört rek at olup şöyle kılınır: Allah rızâsı için namaz kılmaya niyet edilerek namaza başlanır. Sübhâneke den sonra 15 kere Sübhânellâhi ve l-hamdülillâhi velâ ilâhe illallâhü vallâhü ekber denir. Sonra eûzü besmele çekilir, Fâtiha ve sûre okunduktan sonra 10 kere daha tesbih edilir yani Sübhânellâhi ve l-hamdülillâhi velâ ilâhe illallâhü vallâhü ekber denilir. 1.REKAT Kalben tesbih namazı kılmaya niyet edilir. Allâhü Ekber diyerek namaza başlanır. Sübhâneke den sonra 15 kere tesbih Fatiha ve sure den sonra 10 kere tesbih Rüku tesbihinden sonra 10 kere tesbih Rükûdan doğrulunca 10 kere tesbih Secde tesbihinden sonra 10 kere tesbih Secdeden doğrulunca 10 kere tesbih 2.secde tesbihinden sonra 10 kere tesbih okunur. İkinci rek ate kalkılır. 2.REKAT İkinci rek atte oturulduğunda, Et-tehiyyâtü, Allâhümme salli ve Allâhümme bârik duaları okunur. Fatiha dan önce 15 kere tesbih Fatiha ve sure den sonra 10 kere tesbih Rüku tesbihinden sonra 10 kere tesbih Rükûdan doğrulunca 10 kere tesbih Secde tesbihinden sonra 10 kere tesbih Secdeden doğrulunca 10 kere tesbih 2.secde tesbihinden sonra 10 kere tesbih okunur. Üçüncü rekata kalkılır. 3.REKAT Dördüncü rek ate kalkılır. Sübhâneke den sonra 15 kere tesbih Fatiha ve sure den sonra 10 kere tesbih Rüku tesbihinden sonra 10 kere tesbih Rükûdan doğrulunca 10 kere tesbih Secde tesbihinden sonra 10 kere tesbih Secdeden doğrulunca 10 kere tesbih 2.secde tesbihinden sonra 10 kere tesbih okunur. 4.REKAT Dördüncü rek atte oturulduğunda, Et-tehiyyâtü, Allâhümme salli, Allâhümme bârik, Rabbena Atina ve Rabbenağfirli duaları okunur. Fatiha dan önce 15 kere tesbih Fatiha ve sure den sonra 10 kere tesbih Rüku tesbihinden sonra 10 kere tesbih Rükûdan doğrulunca 10 kere tesbih Secde tesbihinden sonra 10 kere tesbih Secdeden doğrulunca 10 kere tesbih 2.secde tesbihinden sonra 10 kere tesbih okunur. Önce sağa, sonra sola dönülerek; Es-selamü aleyküm ve rahmetüllah denir. Namaz tamamlanır. Tesbih namazında her bir rek atte okunan tesbih adedi 75 dir. Dört rek atte 300 tesbih okunmuş olur. Dua edilir. TESBİH NAMAZI NE ZAMAN KILINIR? Tesbih namazı kerâhet vakitlerinde kılınmaz (İbn Âbidîn, Reddü l-muhtâr, II, 30-31). Tesbih namazında sehiv secdesini gerektiren bir şey olursa, sehiv secdesi normal olarak yapılır, o secdelerde tesbih namazına özgü tesbihat yapılmaz (Tahtâvî, Hâşiye, s. 361).