Yakın akrabalarımızın geçmişindeki izler genlerimizde iz bırakıyot

Davranışsal epigenetik çalışmalarına göre, kendi geçmişimizdeki ya da yakın atalarımızın geçmişlerindeki travmatik deneyimler, DNA’larımıza işleyen moleküler yaralara sebep oluyor. Tüm bu deneyimler, unutulsalar da asla yok olmuyorlar. Genetik yapımıza sıkıca bağlı moleküler kalıntılar olarak birer parçamız haline geliyorlar. DNA’lar aynı kalıyor; ancak psikolojik ve davranışsal eğilimler kalıtsal yolla aktarılıyor. Yani büyükannenizden yumrulu dizlerinizin yanı sıra küçükken yaşadığı ihmal sonucu oluşan depresyon yatkınlığını da almış olabilirsiniz.