En güzel ezan

Elbette ezan üzerine herhangi bir uzmanlık sahibi değilim. Ancak Müslüman ülkelerini dolaştıkça bir takım gözlemlerim de olmadı değil. Bu gözlemlerimin sonucunu, belki memlekete bir faydası olur düşüncesiyle paylaşmak niyetindeyim.

Şöyle ki... Memlekette okunan ezanların tonundan hiç memnun değilim. Tavuk boğazlanır gibi tenorün sınırlarını zorlayan ve bir çığırma şeklinde cereyan eden ezan kimin maneviyatını yükseltiyor, bilmiyorum. Bilhassa sabah ezanının katledilmesi benim içime dokunur. Bu kimin estetik anlayışıdır, kimin kulağı bu cırmalayan sesten mesut olur, onu da anlamış değilim. Fakat gel gör ki mesele Türkiye ile sınırlı değil. Anladım ki Tunus'ta ve Mısır'da da aynı tondan okunuyor. Ya da ben günler boyunca bütün camilerde öyle denk geldim. Gözlemlerim sonucunda en güzel ezan okunan yerin Beyrut olduğunu söylemek zorundayım. Bilhassa deniz kenarındaki (Korniş) Cemal Abdülnasır heykeline bakan camide ve Sanayeh Camisi'nde. Megafonun çıldırırcasına açılması söz konusu olmadığı gibi ton da bas. Dolayısıyla derinden başlıyor, uzun ve tatlı eslerle devam ediyor. Durup dinlemeden geçmek mümkün olmuyor. Türkiye'de ise genellikle caminin yanından geçerken sağlam bir kulak zarı sahibi olarak kalabilmek için hızlı hareket etmek gerekiyor. Bu estetik yoksunluğunun üzerine sesini güzel zanneden müezzinler ve ezanın kanonlaşarak dakikalarca sürmesi eklenince...

Bu yazdıklarımın kimilerinin canını sıkabileceğini biliyorum. Zira ses ve estetikle ilgili kaygılarınızı bilmiyorum hiç bir müezzinle tartıştınız mı? Güzel, uzun metraj bir trajediye benziyor. Orayı geçiyorum. Bir arkadaşımın başına gelmişti de mahallesinden atılmanın sınırına gelmişti.

Dini itikatları bakımından son derece sağlam bir hükümetimiz olduğuna göre bence bizim de güzel ezan dinleme hakkımız var. Şöyle bas bir erkek sesiyle, derinden, tatlı tatlı... Hakikaten bir uhrevi duygu yaratacak şekilde.