Obama tarihe geçecek!

Aluf Benn imzasıyla yayımlanan yorumda, eski ABD Başkanı Jimmy Carter'ın, başkanlık döneminde İran'ı ABD'nin en önemli stratejik müttefiki olmaktan çıkarıp, İslami cumhuriyet haline getirerek, Amerikan tarihine İran'ı kaybeden başkan olarak geçtiği, Barack Obama'nın da Türkiye, Lübnan ve Mısır'ı kaybeden başkan olarak hatırlanacağı öne sürüldü.

İki olayda da yüzeysel koşulların benzer olduğu ifade edilen yazıda, mali kriz içindeki Amerika'nın genel olarak zayıflığının dostlarını da bariz bir şekilde etkilediği kaydedildi.

Obama'nın başkanlık görevine Türkiye, Mısır ve Suudi Arabistan ziyaretiyle başladığı, Ankara ve Kahire'deki konuşmalarında ABD ve İslam dünyası arasında yeni bağlar oluşturmaya çalıştığı, Müslümanlara mesajında "Ben sizden biriyim" deyip Kur'anı Kerim'den alıntılar yaptığı, Mısır Cumhurbaşkanı Hüsnü Mübarek'in Kahire Üniversitesi'ne gidişinde Obama'ya katılmadığı, Obama'nın da ev sahibinden bahsetmediğine dikkat çekildi.

"Obama'nın muhtemelen Ortadoğu'da temel sorunun İsrail'in işgali olduğuna inandığı" vurgulanan yazıda, siyasetini de Yahudi yerleşimlerinde inşaatların durdurulmasına ve barış görüşmelerinin yenilenmesine ilişkin başarısız girişimlere yoğunlaştırdığı, buradaki başarısızlığın da Obama'yı, bir İsrail-İran savaşını önlemeye yoğunlaşma lehine, barış sürecinden çekilmeye götürdüğü belirtildi.

Amerikalıların da sürekli olarak Obama'nın koşullara uyma politikasını bırakıp bırakmaması sorunu yanısıra yanlış hedeflere yöneldiği konusunda tartıştıkları belirtilen yazıda, Arap ülkeleriyle ilgili ABD politikasında insan hakları konusunun bulunmayışının sert eleştiriler aldığı, Obama'nın "çağın ruhunu görmezden gelip eski kokuşmuş liderlere tutunmakla suçlandığı" belirtildi. Bu arada, Batı basınında son bir kaç aydır, Mübarek rejiminin günlerinin sayılı olduğundan, Obama'nın Mısır'daki muhalefete ulaşması yolundaki çağrılara kadar çeşitli fikirlerin ortaya çıktığına işaret edildi.

ABD yönetiminin bir ikilemle karşı karşıya kaldığı ve Obama'nın kendini yaşlanmış diktatörle değil, göstericilerle özdeşleştirdiğini düşünenler bulunduğu da ifade edilen yorumda, "Ancak bir süper güç, insan hakları hareketi değildir. Eğer o, bocaladığında dostlarını terk ederse, yarın ona kim güvenir" diye soruldu.