Simpsonlar'ın müstehcen versiyonu
'Göçenler, Göçürenler... Ne Varsa Götürenler' (Immigrants) raflarda! Kerem Akça yazdı...
Simpsonlar ve Rugratlar gibi daha çok TV’de izlediğimiz animasyon serilerinin yaratıcı kadrosundaki Gabor Csupo’nun ilk animasyonu, müstehcen, sivri dilli, cesur ve çenesi düşük bir çizgi film. İki boyutlu çizgiler kullanmasına karşın diyaloglarıyla öne çıkmaya çalışması “Göçenler, Göçürenler... Ne Varsa Götürenler”in aykırı duruşunu tamamlıyor. Böylece gerçek anlamda festivallere ve büyüklere hitap eden bir animasyon izlediğimizi farkediyoruz. Bunların hepsi de ‘kültür farkları komedisi’ üzerinden, aksanlı konuşan karakterlerle gerçekleşiyor.
Senaryosuna baktığınızda ‘büyüklere uygun bir kültür farkları komedisi’ ya da ‘derin dertleri olan bir göçmen filmi’ olarak düşünebilirsiniz. Öyle ki burada biri Rus, diğeri Macar iki arkadaşın Los Angeles’a yani nam-ı diğer rüya şehre gelip yaşam mücadelesine girmeleri anlatılıyor kağıt üstünde. Masaj salonu işletmekten restoran açmaya kadar her türlü yoldan geçen bu ikilimiz için sonuç ise elbette yine hiciv dolu.
Simpsonlar ile Rugratlar’ın arkasındaki isimden
Ancak bu “İspanyol Pansiyonu”nu (“L’Auberge Espagnol”, 2002) akla getiren olay örgüsünün uğradığı yer hiç de beklenildiği gibi değil. Öyle ki Macar yönetmen Gabor Csupo “Terabithia Köprüsü” (“Bridge of Terabithia”, 2007) ve “Ay Prensesi” (“The Secret of Moonacre”, 2008) gibi peri masalı filmi alanında sadece çocukları ilgilendiren eserler çekmişti geçmiş yıllarda.
Ancak esasen ‘Simpsonlar’ ve ‘Rugratlar’ gibi TV çizgilerine sahip olsa da olgunlara seslenen animasyonların yaratıcı kadrosunda çalışarak sektöre girdi kendisi. Burada da sözünü ettiğimiz hikayeyi iki boyutlu çizimler, Simpsonlar’daki gibi büyük kafalı karakterler, müstehcen konulara girmekten çekinmeyen yüksek diyalog becerisi ve arka plandaki oyun hamurunu andıran çizgiler üzerinden yürütmeye çabalıyor.
Mükemmel olanla dalga geçmeyi kafasına koymuş
Aslında “Göçenler, Göçürenler... Ne Varsa Götürenler” ya da uluslararası adıyla “Immigrants (L.A. Dolce Vita)” (2008); tangayla dolaşan ana karakterlerden çırılçıplak soyunan masözlere kadar her türlü müstehcen öğeyi de kullanma konusunda bir hayli rahat. Çocuk kitle ile ilgilenmiyor çünkü.
Bunun yanında, eşcinsel kültürden Amerikan müziğiyle kendini iyi hissetmeye, hayatın mükemmel olduğunun düşünülmesinden lokanta yaratmadaki ‘bayağı’lığa kadar her şeyle sınır tanımadan dalgasını geçen bir animasyon bu. “Göçenler, Göçürenler... Ne Varsa Götürenler”, erotizm dozu yüksek bir iki boyutlu animasyon olarak anılabilir en kısa tanımıyla.
Çenesi düşük bir animasyon
Hedef kitlesi ise kesinlikle 18 yaş üstü denebilir. Merkezine anti-kahramanları yerleştirmesi ve çıplaklık oranının fazla olması sebebiyle de; bu ‘çizgi’li alana uygun bir örnek teşkil ediyor. Bunun sonucunda da kanımca Simpsonlar serisi kadar derin iğnelemeler ve kusursuz gözüken Los Angeles hayatına göndermeler bulunduruyor. Kısacası dili uzun, susmayan bir animasyon bu.
Gabor Csupo’nun da kendi ülkesinden Aaron Godder imzalı “Mahalle”de (“Nyocker!”, 2004) olduğu gibi alt kültürü ele almasına istinaden bu yolda devam etmesi en büyük arzumuz. Orada belki ‘insan modelleme’ tekniği vardı ama iki boyutlu el çizimi animasyon üretimi de bir çeşitlilik getirecektir piyasaya.
Öyle ki ısmarlama projelerden ziyade böylesi festivallik ve kült olma ihtimali yüksek animasyonların altından başarıyla kalkabiliyor Csupo tanık olduğumuz üzere. Buradaki iki kafadarın da ileride bazı antolojik yerlere yükselmesi ihtimaller dahilinde zaten...
Künye:
Göçenler, Göçürenler... Ne Varsa Götürenler (Immigrants: L.A. Dolce Vita)
Yönetmen: Gabor Csupo
Seslendirenler: Hank Azaria, Freddy Rodriguez, Tom Kenny, Eric McCormack
Süre: 74 dk.
Yapım Yılı: 2008
keremakca@haberturk.com