Sevgili Türkan Saylan,
Haberi okuduğum an, o fotoğraf geldi ve hem yüreğime, hem de gözümün değdiği ya da değemediği her yere yerleşti: Arnavutköy’deki evinizin penceresinden kapınızın önüne birikenleri, sokağa, mahalleye taşan endişeli bakışları yatıştırmak istercesine, ben iyiyim, sakın korkmayın, sakin olun dermişçesine el sallıyorsunuz.
Sabaha karşı evinizi polis basmıştı. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği’nin (ÇYDD) sayısız şubesine, yönetici evlerine yaptıkları gibi… Derneğin 42 yönetici ve üyesi gözaltına alınmıştı.
“Ergenekon” sizdiniz. Kanser tedavisi görüyordunuz, hastalığa ideallerinizle, çalışma gücünüzle, dayanışma gücünüzle, düş gücünüzle direniyordunuz ama “Ergenekon”dunuz işte… Ya da Ergenekon Çetesi’yle ilişkiliydiniz.
Cumhuriyet Mitinglerini düzenleyen, kışkırtan siz…
Anıtkabir’e yürüyüşleri örgütleyen siz…
Derneğin okuttuğu öğrencileri hükümete karşı kışkırtan siz…
Zaten PKK yandaşı olduğunuz ortadaydı: Burslu çocukları hep PKK’lilerden ya da PKK sempatizanlarından seçiyordunuz…
Hem teröristtiniz hem de kimi aklıevvel medyaya göre burslu okuyan kızları, Türk ordusunun askerlerine peşkeş çekiyordunuz… Zaten siz biraz da ordunun casusuydunuz. Ordu mensuplarıyla konuşuyor, mektuplaşıyordunuz…
En çok.. en çok.. en çok da misyonerdiniz. Ölümünüzden bir buçuk yıl sonra, bugün bile “Misyoner Türkan Saylan’ın televizyon dizisini durdurun” kampanyalarını sürdürüyor bizim akıllı İslamcılar!
Terörist Siz! Militarist Siz! Misyoner Siz! Ergenekon Siz!
Sevgili Türkan Saylan,
Vallahi de, billahi de (!) bütün bu söylediklerim uydurma, abartma falan değil! Hepsini gazeteler yazdı! Günlerce yazdılar. Sayfalar boyu yazdılar. Köşe yazılarında tekrar tekrar yazdılar. Sadece yandaş gazeteler değil, kendilerine “liberal” ya da “radikal” diyen gazeteler de yazdı. Karalama yarışı aylarca sürdü.
Ele geçen “gizli belgeler”, mektuplar, telefon dinlemeleri, tanıklıklardan yola çıkarak hazırlanan iddianamede yer alan teröristliğiniz, militaristliğiniz, misyonerliğiniz, hasta kafaları aylarca besledi.