Belçika ile Fransa arasında bitmeyen tartışma: Patates kızartması kimin icadı?
Milyarlarca insanın severek tükettiği bu çıtır lezzetin aslında kimin buluşu olduğunu hiç düşündünüz mü? Fransızlar Paris köprülerini işaret ederken, Belçikalılar donmuş bir nehrin kıyısında verilen hayatta kalma mücadelesini kanıt gösteriyor. Sizin için derledik...
Google’da haber kaynağınızı Habertürk olarak seçmek için tıklayın 
Her yıl dünya genelinde 11 milyon tondan fazla tüketilen patates kızartması, asırlardır süren büyük bir kültür savaşının tam merkezinde yer alıyor. Günümüzde milyarlarca porsiyon hazırlanan bu popüler lezzetin asıl sahibinin kim olduğu sorusu, Belçika ve Fransa arasında hala bir kriz konusu olmaya devam ediyor. İki ülke de mutfak tarihlerini ve asırlık arşivlerini kanıt göstererek bu eşsiz atıştırmalığın yaratıcısı olduklarını savunuyor.
BU GELENEĞİN KÖKENİ 17. YÜZYILIN DONMUŞ NEHİRLERİNE UZANIYOR
Belçikalılara göre bu ikonik patates kızartması tarifinin doğuş hikayesi, 1680 kışında Meuse Nehri'nin donmasıyla başlıyor. O dönemde bölgedeki yoksul köylülerin temel besin kaynağı, nehirden tuttukları küçük balıkları kızgın yağda pişirmekti. Ancak dondurucu soğuklar suları kalın buz tabakalarıyla kaplayınca balık avlamak tamamen imkansız hale geldi.
Hayatta kalmaya çalışan ve açlıkla yüzleşen yerel halk, çareyi tarlalardan topladıkları patateslerde buldu. Patatesleri tıpkı alışkın oldukları balıklar gibi uzun ince kesip kızartarak yepyeni bir lezzet yarattılar.
Bu zorunluluktan doğan yaratıcı buluş, zamanla Belçika mutfak kültürünün temel taşı haline geldi. Bugün ülkede kişi başına düşen geleneksel kızartma dükkanı sayısı, dünyanın geri kalanından çok daha yüksek oranlarda seyrediyor ve kağıt külahlarda sunulan bu lezzet sokakların vazgeçilmez bir simgesi olarak görülüyor.
PARİS SOKAKLARINDA DEVRİM ÖNCESİ ORTAYA ÇIKAN BİR İDDİA
Fransız tarihçiler ise durumun tamamen farklı bir boyutu olduğunu iddia ederek bu tarihi reddediyor. Fransa'nın resmi tezine göre taze patatesi çubuklar halinde kesip kızartma fikri, 1789 Fransız Devrimi'nden hemen önce Paris sokaklarında ortaya çıktı.
Pont Neuf köprüsü üzerindeki seyyar satıcıların bulduğu bu pratik ve doyurucu sokak lezzeti, kısa sürede tüm şehre yayılarak kitleleri peşinden sürükleyen bir gastronomi akımına dönüştü.
Fransız uzmanlara göre Belçika'nın 1680 yılına dayandırdığı nehir efsanesi, tarım verileriyle kesinlikle uyuşmuyor. Çünkü Güney Amerika kökenli patatesin Avrupa'ya gelişi ve sıradan halk tarafından yaygın olarak tüketilmeye başlanması, bahsedilen tarihte henüz Belçika'nın o kırsal bölgelerine ulaşmamıştı.
DİLİMİZDEKİ İSİMLENDİRME AMERİKAN ASKERLERİNİN BİR YANILGISI MI?
İngilizcede bu dünya lezzetinin "French fries" yani "Fransız kızartması" olarak anılması, kıtalararası tartışmayı daha da alevlendiriyor. Birinci Dünya Savaşı sırasında Avrupa cephesine gelen Amerikan askerleri, Belçika topraklarında karşılaştıkları bu çıtır patates dilimlerini çok sevdi.
Dönemin Belçika ordusunun resmi dilinin Fransızca olması ve askerlerin aralarında Fransızca konuşması nedeniyle Amerikalı taburlar, bu yiyeceği "French fries" olarak isimlendirip ülkelerine bu unvanla taşıdılar.
Savaş meydanlarında doğan bu devasa isimlendirme hatası kısa sürede küresel bir standarda dönüşürken, Belçikalılar kendi öz miraslarının isim olarak çalındığı hissini nesiller boyunca yaşamaya devam etti.
KÜRESEL MİRAS LİSTESİ İÇİN VERİLEN BÜYÜK MÜCADELE
Lezzet tartışması ulusal bir gurur meselesi olarak öylesine ciddiye alınıyor ki, Belçika hükümeti sokaklarda yaşayan patates kızartması kültürünü UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras listesine aldırmak için yıllardır resmi kampanyalar yürütüyor.
Ülkede kullanılacak patatesin cinsi, dilimlerin santimetre cinsinden kalınlığı, hayvansal yağda iki kez kızartılma zorunluluğu ve sunum şekli bile sıkı kurallarla korunacak kadar hassas kabul ediliyor.
Tüm bu yüzyıllık rekabetin sonucunda, tarihsel kanıtlar iki Avrupa ülkesi için de henüz yüzde yüzlük bir galibiyet sunabilmiş değil. Ancak mutfak tarihindeki bu paylaşılmaz miras, bir kış yoksulluğundan doğan yemeğin günümüzde devasa bir lezzet imparatorluğuna nasıl dönüştüğünün en somut kanıtı olarak tabaklarımızda yaşamaya devam ediyor.