'Gökyüzünde yalnız kaldık'

KUTLU ESENDEMİR - GAZETE HABERTURK - HT PAZAR

KAZA ANI

Hüseyin Sümer: Önce türbulans zannettim. Zaten başta kimse pek bir şey anlamadı, ta ki uçak şiddetli bir şekilde titreyerek irtifa kaybetmeye başlayana kadar. Pilot en az hasarla inmek için olağanüstü bir çaba sarfediyordu. Uçak hızla yere çakılırken bir yandan da kokpitin mikrofonunu kapatmaya fırsat bulamamış olacak ki, pilotların konuşmaları duyuluyordu.

Feriha Çebi: İnerken normalin üstünde bir hızla, sallanarak alçaldık. İçimden, “Yok canım, uçak da düşer mi” diyordum. Pilot- acı bir şekilde bağırıyor, yolcular da duyuyordu. Anonsun hemen öncesinde olduğu için mikrofon açık kalmıştı sanırım. Tam dört kez, “Ay! Ayy! Ayy! Ayyy!” diye çığlık duyduk! Sonra toparladı uçağı.

Mustafa Mermer: Yanımda Amerikalı bir zenci oturuyordu. Çok iri yarı bir adamdı. O cam kenarındaydı, ben de koridor. Uçak irtifa kaybetmeye başlayınca adam öyle bir çığlık attı ki, bir insandan bu kadar ses çıkacağına ilk defa şahit oldum. O bağırınca beni de büyük bir korku sardı. Kuyruk kısmındaydık. 27 C numaralı koltukta oturuyordum. İlk önce kuyruk vurdu.

Mustafa Komut: Çarpma ile büyük bir gürültü oldu. İlk müdahale, acil durum aksiyonları gibi bir yığın eğitim almama rağmen sessiz kaldım. Öylece bekliyordum. Sanırım şoktaydım. İki saniye önce üç sıra önümdeki business class’ın bölündüğüne şahit olmuştum. Gördüğüm ışıksa, ölüp öte tarafa

geçtiğimden değil, uçağın bölünmesiyle dışarıdan içeriye giren ışıktı. Hollandalı olduğunu tahmin ettiğim yolcu “Out out!” diye yırtınıyordu.

H.S- Çarpmanın şiddetiyle önümdeki koltuğun arkasına kafamı çarpmışım. Ama farkında değildim. Elimi başıma attığımda kaşımın ve gözümün açıldığını fark ettim. İlk şoku atlattık sonra etrafımı baktım, panik hakimdi.

F.Ç- Manzara dehşetti. Allah kimseye yaşatmasın! Sessizlik, korku dolu gözler, ardından çığlıklar! İlk saniyelerde şoka girmiştim. Arka bölümde, kırılan kısmın önündeydim... Elim kesilmişti.