'Türk müzisyenler benden daha yetenekli!'
Sonunda geliyor. "Broadway müzikali" denince akla ilk gelen gösterilerden Operadaki Hayalet, nisan ayında Zorlu PSM'de perde açacak. Gösteriden önce son kontrolleri yapmak üzere İstanbul'a gelen Operadaki Hayalet'in müzikal süpervizörü Guy Simpson'la hazırlıkları konuştuk
Sırma KARASU/HT CUMARTESİ
sırmakarasu@gmail.com
Andrew Lloyd Weber’in “Operadaki Hayalet” müzikali, ilk kez 1986 yılında perde açmış. Müzikalin posterindeki maske ve tek bir kırmızı gül, küresel popüler kültür ikonu oldu. Dramatik, zaman zaman insanın tüylerini ürperten müziği de öyle... Aşk, korku ve gizem öğelerini dramatik bir örgüyle harmanlayan müzikal, önümüzdeki nisan ayında Türkiye’de ilk kez Zorlu Performans Sanatları Merkezi’nde sahne alacak. “Operadaki Hayalet”in dünya çapındaki prodüksiyonlarının orijinaline uygun yapılıp yapılmadığını denetlemek ve yerel müzisyenleri seçmekle bizzat Andrew Lloyd Weber tarafından görevlendirilmiş Guy Simpson’la görüştüm. Geçtiğimiz haftalarda yaşanan “yabancı yapımlarda yerel isimler olmalı mı” tartışmasını da konuşmadan edemedik.
■ Biraz görevinizden bahseder misiniz?
Operadaki Hayalet’in müzikal süpervizörüyüm. Gösterinin Asya kıtasındaki performanslarında besteci Andrew Lloyd Weber’i temsilen yerel müzisyenleri seçiyorum. İşim; bir bakıma gösterinin aslına uygun yapılmasını garantilemek.
■ Peki müzikal süpervizör neden temsilden 2 ay önce burada olur ki?
Şöyle anlatayım; Operadaki Hayalet’in müzik ekibinden her ülkeye sadece dört kişi gider. Klavyeciler, orkestra şefi ve ben. Geri kalan tüm müzisyenleri gittiğimiz yerden seçeriz. İş, Operadaki Hayalet olunca takıntı derecesinde titiziz, o yüzden bizzat gelip müzisyenleri dinlemek istedim.
■ Büyük yapımlar bunu neden yapar?
Çünkü koca bir orkestrayı tüm ekipmanları ve enstrümanlarıyla ülke ülke gezdirmek sadece zor değil imkânsızdır. Ancak bundan daha da önemlisi amaç, yerel müzisyen ve toplulukları da yapıma dahil etmektir. Sahne arkasında da bu böyle. Kostüm, peruk, makyaj, teknik ve dekor ekiplerinin bir kısmı bizden, kalanı da gittiğimiz ülkedeki profesyonellerden oluşur.
■ Orijinal tur kadrosuna yerli isimler eklenmesi, “La Boheme” sahnelenirken çok tartışıldı. Ne düşünüyorsunuz?
Yerel isimlerin, gösterinin orijinalliğini bozduğunu iddia etmek gerçekten komik. Böyle bir şeyin tartışılıyor olması bile saçmalık. Günümüzde küreselleşme her ülkeden insanlara eşit fırsatlar sunuyor ve Türkiye’de gerçekten çok iyi müzisyenler var. Prova yaparken Türkiye’den seçtiğimiz yedek klavyecilerin bu kadar yetenekli olduklarına inanamadım. Biri yüksek lisans eğitimini Juilliard’da diğeriyse Köln’de yapmış, daha ne olsun? Benden daha yetenekliler!
■ Yerel müzisyenleri nasıl seçiyorsunuz?
Her ülkede “fixer” dediğimiz, profesyonelleri bir araya getiren, bu tip ayarlamaları yapan insanlar var. Bize video, ses kayıtları ve özgeçmiş yollarlar biz de değerlendiririz.
■ “Skype’a şükürler olsun!” diyorsunuz yani...
Kesinlikle! Hem de sadece müzisyen seçerken değil. Diğer iki yönetici New York ve Londra’da. Bense Sidney’deyim. Hemen hemen bütün toplantılarımızı Skype’tan hallediyoruz!
‘Kayan avizeden fazlasını vaat ediyoruz’
■ Operadaki Hayalet’i ilk kez izleyen seyircilerin tepkileri nasıl oluyor?
Nefesler kesiliyor, gözler yaşarıyor, temsil boyunca bir sürü duygu bir arada yaşanıyor.
■ Türk seyircisine ne vaat ediyorsunuz?
Sadece kayan bir avizeden çok daha fazlasını! Üç saatlik görkemli bir serüven.
■ Türkiye’yi nasıl buldunuz?
Havaalanına indiğimden beri oldukça enteresan! Transfer şoförü beni öyle süzdü ki yanlış bir şey yaptım diye endişelendim. Meğer, Chelsea’nin teknik direktörü Mourinho zannetmiş. Telefondan baktım cidden benziyoruz. İşin enteresanı o olmadığımı öğrenmesine rağmen benle selfie çekmek istemesi. Böylece Türkiye’den kendimle ilgili yeni bir şey öğrenerek ayrılıyorum...
‘Her seferinde büyülüyor’
■ Prodüksiyondan bahsedelim. Dekor, Zorlu sahnesine uygun hale nasıl getirildi?
Tur dekorumuz sahnenin boyutuna göre uzar, genişler, kısalır. Aylar önce gelen ekip ayarlamaları zaten yaptı. Tabii, Operadaki Hayalet gibi dekoru “oyuncaklı” bir iş olunca dekor ayarlamaları daha zor hale geliyor.
■ Hayalet’in saklanma yerindeki sisler ve mumların olduğu sahne ve meşhur “kayan avizeden” söz ediyorsunuz sanırım...
Ah tabii, bu ikisinden bahsetmeden röportajın bitmeyeceğini biliyordum! Herkes seyircilerin üstünden kayan avizenin beklentisiyle gelse de avize büyük bir şangırtıyla indiğinde yine de şok geçiriyorlar. Sislerin arasında kayıkla yolculuk yapılan sahne, sis efekti doğru yapıldığında inanılmaz hüzünlü ve romantik oluyor. Ben bile yüzlerce kez izlememe rağmen her seferinde tekrar büyüleniyorum.