Batı Karadeniz'de bir hafta sonu kaçamağı: Yalıköy GALERİ!

GAZETE HABERTÜRK / Levent ÖZÇELİK

1980’li yıllardan itibaren gelişen Yalıköy, Çatalca’nın hemen ötesinde yemyeşil bir kıyı kasabası. İlk ismi Türkçe’deki karşılığı potin ya da çizme anlamına gelen Podima. Zamanında korsanların, yankesicilerin kara para sahiplerinin paralarını akladıkları bir eğlence merkezi olduğu rivayet edilen Yalıköy, 2000’li yıllarla birlikte hafta sonu kaçamaklarının en popüler duraklarından biri oldu.

GALERİ İÇİN TIKLAYINIZ...

Adını ara ara işitir sürekli niyetlenirdim. Karadeniz kıyılarının doğası ister batı ister doğu olsun hep ilgimi çekerdi. “Nereye gitsem” dediğim anlardan biriydi. Yalıköy ya da eski adıyla Podima’da baharın gelişini müjdeleyen çiçeklerin açtığı, güneşin geç saatlere kadar kıyılarda kaldığı günlerden biriydi. İstanbul’dan ayrılıp Kemerburgaz Göktürk’ü ardımda bırakıp artık iyice kasabalara köylere ait yolların içindeydim. Küçük köy-kasaba meydanları, kahvelerin önünde takılan ahalinin meraklı bakışları arasından süzülerek yaklaşık bir buçuk saat sonra Yalıköy’deydim. Girişteki fırını geçip kasabın önündeki adamla sohbet ettikten sonra, yol boyunca sabırsızlıkla beklediğim kumsala ulaştım.

Top oynayanlar, mevsim henüz yaz olmadığından tek tük denize girenler, bir iki küçük balıkçı teknesi ve gün batımının keyfini çıkaranlar vardı uzayıp giden kumsal ve kıyılarda. Önce ayakkabıları fırlatıp yürümeye başladım, sonra nefeslenmek için uzandım ince kumlara. İnce kumlar derken Yalıköy sahilindeki kumlar söylenene göre, dünyanın en güzel kumlarından biriymiş. İnce ve denize uzanan katmanlı kumlarıyla övünüyor Yalıköylüler ki haksız da değiller. Istıranca Dağları’nın eteklerindeki, üç tarafı ormanlarla çevrili bu güzel köy size deniz, güneş ve rüzgâr vaat ediyor. Bir orman köyü olan Yalıköy’de geçmişte halk ormancılıkla uğraşıyormuş, Orman Bakanlığı’nın getirdiği yaptırımlar sonucu ormancılık artık neredeyse yok, balıkçılıksa öteden beri yaygın, tabii Karadeniz’in azgın dalgaları elverdiğince.