Korku sezonunun kapıları Toronto'da aralandı

Her yıl önündeki korku sezonunun durumunu belirlemekle nam salan Toronto Film Festivali, 10 günlük sürecinde 2011-2012 için de ışıltıları vermeyi ihmal etmedi. Ancak maalesef geçen seneki “Ruhlar Bölgesi”, “Julia’nın Gözleri”, “İstila” ve “Koğuş” gibi önemli korku filmlerinin bu yıl olmayacağı gerçeği ile yüzleşmemizi sağladı bu durum. Zira 2011, daha çok sürpriz yönetmenlerle çıkış aramaya çalışacak gibi. Bunların arasında İngiliz işi “Kill List” ile Küba yapımı “Juan of the Dead” en dikkat çekici örnekler oldular. Ama zaten dünya sinemasının en ‘ateşli’ izleyicisine sahip, etkinlikte 10 gece faaliyet gösteren ‘Geceyarısı Çılgınlığı’ bölümünün Ryerson Üniversitesi salonundaki tiyatrosu da bu duruma razı gibi...

Geçen sene bahsettiğimiz ‘Geceyarısı Çılgınlığı’ bölümünün bu yıl da Toronto Film Festivali’nde şanına yaraşır bir duruşu olduğu kesin. Geoff Gilmore önderliğinde 10 dünya prömiyerini seyirci ile buluşturan ve Ryerson Üniversitesi’nde ‘kült’ seyirciye servis edilen ‘Geceyarısı Çılgınlığı’ bölümünün işlevi net.

İşlevsel değil ama çok çeşitli

Korku, bilimkurgu, aksiyon, dövüş filmi alanlarında kült ve kilit filmleri doğurmak. Bunun için de önemli yönetmenlerin ve sürpriz isimlerin işlerinin ilk adresi burası oluyor her sene. Buna istinaden ana programa da ‘yönlendirme’ yapan bölümün bu konuda da festivalin nabzını tuttuğu şüphesiz.

Hatırlarsınız geçen sene “Ruhlar Bölgesi” (“Insidious”, 2010), “Julia’nın Gözleri” (“Los ojos de Julia”, 2010), “İstila” (“Monsters”, 2010), “Koğuş” (“The Ward”, 2010) gibi filmlerin çıkış noktası olan bölüm, bu sene ‘büyük isimler’e ev sahipliği yapmadı belki. Ancak her şeye rağmen izleyicisini ya da damardan bağlı kitlesini memnun etmeyi başardı. Kanımca da her alt türden ürünler vermesiyle bir çeşitlilik oluşturma işlevini yine doldurdu gibi gözüküyor.

Etiket isimler sıfır çekti

Bu seneki seçkinin ağır topu ya da şöhretli ismi kuşkusuz Juan Carlos Fresnadillo idi. “Intruders” ile çıkagelen yönetmeni “İçeride”nin (“A L’Interieur”, 2008) yönetmenleri Julien Maury-Alexandre Bustillo’nun “Livid”i ve “Blair Cadısı” (“The Blair Witch Project”, 1998) ile yükselip düşüşe geçmekten kurtulamayan Eduardo Sanchez’in “Lovely Molly”si takip etti.

Lafın özü geçen yılki John Carpenter, Guillermo Del Toro, James Wan ile Brad Anderson’dan oluşan seçki yoktu. Ancak yine metafiziksel slasher filmi, perili ev filmi, vampir filmi, zombi komedisi, okült korku filmi, paranormal korku filmi gibi sayısız alt türde hakim formüllerin temsillerini izledik.

Küba’dan gelen zombi filmi, kült bir seriye dönüşecektir

Bunların arasında özellikle Kübalı yönetmen Alejandro Burgues’in “Juan of the Dead”i (“Juan de los Muertos”, 2011) en dikkat çekici olanlarıydı. “Zombilerin Şafağı”nın (“Shaun of the Dead”, 2004) zombi filmlerine getirdiği alaycı bakışı ödünç alıp ‘don-atlet’li dörtlü bir ekip yaratan filmin, göbekli ve çirkin hallerden, umursamazlıktan ve elbette garip cinayet aletlerinden güç aldığı kesin.

Küba devrimine gönderme yapan bir ada istilası yaratması da filmin açılımını güçlendiriyor. “Juan of the Dead”in yakında kült bir seriye dönüşmesi kesin gibi.

“Kill List” ve “Livid” fark yarattı

Ben Wheatley’nin “Kill List”i ise okült korku filmi alanında yine İngiliz mizahını arkasına alan bir yapım. Sürpriz son dalgasından beslenen bu dengeli, şiddet açılımlı ve banliyö korkusuna vurgu yapan filmin yönetmenin ‘orta plan el kamerası’nı kullanma farkıyla dikkat çektiği gözlemlenebiliyor. Atmosferi farklı bir şekilde oluşturan diliyle de kayda değer bir çalışma kanımca.

Bu doğrultuda da “Martha Marcy May Marlene”in el attığı ama korkudan ayırdığı alt türün çok değişik, hafif kanlı bir temsilini veriyordu. Bunların yanında “İçeride”nin yönetmenlerinden “Livid”in türsüz ve tekinsiz haliyle Fransız sinemasının son yıllarına damga vuran ‘Argento-Fulci’ güdüsünü akla getirdiği kesin.

Kanımca sürprizleri “Kill List”ten daha keskin ve kalıcı iken, ‘öteki’leri de aynı şekilde cyborg-klon-canavar-vampir arasında gidip gelmesiyle şaşırtıcıydı. Atmosfer yetisinden sonra ‘kanlı’ sulara girmesi ülke sinemasının özündeki gelenekleri aklımıza getiriyordu.

İz bırakan ekoller temsil edildi

Bunların yanında geleneksel perili ev filmi alanından çıkagelen “The Awakening”, ‘Alacakaranlık’ (‘Twilight’) ekolünden beslenen masalsı ve vampirli gençlik filmi “The Moth Diaries”, “Elm Sokağı Kabusu”ndan (“Nightmare on Elm Street”, 1984) esinlenen “Intruders” ve ‘Paranormal Activity’ fenomeninin izini süren “Lovely Molly”, sektördeki belli kaynakları ortaya çıkarıyodu.

Bunların tamamının türde ‘yönetmen’ olarak iz bırakmayacak zanaatkarların işleri olmaları çabucak unutulmalarını sağlayacaktır. Zira korkuda da yönetmen geleneği, korkutma stratejileri ve temasal takıntılar büyük önem arz eder. Tabii bu noktada Fransa, ABD ve İspanya çıkışlı üç bilimkurgu filmi ile bir Kanada usulü seri katil filminin de bu alanla ‘akraba’ bir yola tutunduklarını söyleyelim.

Amerikan korku sinemasının çöküşü diyebilir miyiz?

Lafın özü bu yılın yıldızları ikinci filmlerini çeken Alejandro Burgues ve Ben Wheatley oldu. Fransız ve İngiliz korku sinemalarının yükselişi ile Amerikan korku sinemasının irtifa kaybedişi ise bir genel değerlendirme konusu olarak öne çıkarılabilir.

Zira Geceyarısı Çılgınlığı böylesine bir açılımla temsil edildi. Fresnadillo’nun ABD’ye transfer olsa da halen korku atmosferinden bihaber olması da bir gösterge değil mi zaten?

keremakca@haberturk.com