GAZETE HABERTÜRK/ POLEMİK
GÜLİN YILDIRIMKAYA
gulinyildirimkaya@haberturk.com
Bugünkü polemiğimiz işadamı Ali Sabancı’nın Milliyet Gazetesi’nden Songül Hatısaru’ya verdiği röportajdan... Sabancı “Parmağınızı kıpırdatmasanız dahi yılda 200 300 milyon dolar kâr payı geliyordur herhalde. İnsanlar zengin olmak için girişimci olur, sizin derdiniz neydi?” sorusuna şu yanıtı veriyor: “Harcayamayacağım kadar çok gelir geliyor, doğru. Ben kabıma sığamadım. Düşünsene başka birinin kabuğunda olduğunu. Onun kabuğuna göre hareket etmen lazım. İz bırakmak için bana o kap ufak geliyordu. Biraz çelişkili gibi gelebilir size ama demin ‘Henüz başarılı mıyım, değil miyim, bilmiyorum’ derken bunu kastediyordum. Çünkü ben daha parayı cebe koymadım, o açıdan yani. Para yapmak, yaptığınız işin karnesidir”
Global Girişimcilik Haftası Platform Başkanı Gülden Yılmaz itiraz ediyor: “Para bence başarı değil ki. Sen zaten hep zengindin. Ama benim param yoktu ki. Ama ben hiçbir zaman para için çalışmadım. Zaten öyle düşünürsem başarılı olamam. Girişimci para yapmak için çalışmaz, iş yapıyorsan para gelir zaten.” Ancak Ali Sabancı söylediklerinin arkasında: “Ben öyle düşünmüyorum abla. İş yapıp, başarılı olup iz bırakmak önemli tabii. Ama başarı dediğiniz şey esasında yarattığınız katma değerle ilgilidir. Maalesef yaşadığımız dünyada bu bir ölçü olarak görülüyor. Bunun için çalışmıyorsun ama doğru yapıyorsan bu geliyor sana sonuç olarak.” Başarının ölçütü para mı, değilse ne? Para mı başarı getiriyor yoksa başarı mı para getiriyor? Çok kazanan insanlar diğerlerinden daha mı başarılı, az kazananlar başarısız olarak mı değerlendirilmeli? İşte farklı görüşler...
‘Başarı sonuç almaktır işadamı için para kazanmaktır’
Yazar-Kişisel Gelişim Uzmanı Mümin SEKMAN
“PARA başarının ölçütü müdür” sorusunun cevabı, başarılı olmak istediğiniz alana göre değişir. Başarıyı ölçmek için, birincil ve ikinci ölçütler vardır. Kariyer alanına göre, birincil ve ikincil ölçütler değişir. İşadamları için, para başarının birincil ölçütüdür, kültür seviyesi ise ikincil ölçüttür. Yazarlar için ise, entelektüel bilgi seviyesi birincil ölçüttür ama para ikincil ölçütler arasındadır. Sanatçılar için şöhret (tanınırlık düzeyi) birincil ölçüttür, bilgi ve para ikincil ölçütler arasındadır. Bunları bir çadır gibi düşünmek lazım, çadırın ortasında bir büyük direk var, yanlarda da birkaç direk. Bu merkezdeki direk, birincil ölçüt olur. Sadece işadamları için kazanılan para miktarı birincil ölçüttür. Her başarı türü için parayı tek ölçüt sayarsak, ömrü yoksulluk içinde geçtiği halde tarihe geçen ressam Van Gogh, şair Orhan Veli gibi insanların başarısını koyacak yer bulamayız. Hatta, yazdığı İstiklal Marşı ile birinci seçilip Türk tarihine geçmeyi başaran, kendisi yoksul olduğu halde yarışma ödülü olarak verilen parayı almayı reddeden Mehmet Akif Ersoy gibi insanları anlamakta zorlanırız. Çünkü işadamlarının aksine, şair ruhlular için onur da bir başarı ölçütüdür. Bu da bize, birincil ve ikincil kriterlerin dışında bir de içsel ve dışsal başarı ölçütleri olduğunu gösterir. Dışsal başarı ölçütlerini toplum belirler. Toplumun koyduğu başarı kriterleri, şöhret, servet, kudret düzeyi olabilir. Buna karşın, bazı kişiler bunun dışına çıkıp, kendi içsel başarı kriterini de belirleyebilir.