Bu alan 'anne terliği'ne aittir, devlete değil
Nihal Bengisu KARACA yazdı...
YASER Arafat'ın zehirlendiği ortaya çıkmış, önemli haber. Ama gündem "kızlı erkekli"...
Tartışma üniversiteli gençlerin yurt problemiyle başladı. Başbakan'ın, "Yurt bulamadıkları için kızlı erkekli aynı evde kalmak zorunda kalıyorlar, muhafazakâr demokrat olarak bununla ilgili tedbir alırız" dediği iddiasıyla gelişti. Haber yalanlandı. Sonra Başbakan tarafından teyit edildi. Bir ara Başbakan, "Özel hayatlar bizim teminatımız altındadır, müdahaleci olsaydık 2 kişiden 1'i bize oy vermezdi" diyerek gönüllere su serpti. Ama hemen ardından, "Aynı daireyi kız ve erkeklerin birlikte paylaşma durumları var. Bu konuda pek çok şikâyet alıyoruz. Muhafazakâr demokrat bir iktidar olarak bu konunun çalışmasını yapacağız" dedi.
İçişleri Bakanı Muammer Güler'in açıklamalarına bakarsak, bu "güvenlik" eksenli bir konu. Mesele, terör örgütlerinin lise ve üniversite gençliğini ele geçirmek için kız-erkek ilişkilerinin rahatça yaşandığı bazı öğrenci evlerini yem olarak kullanmasıyla ilgili. Fakat Başbakan'ın Finlandiya gezisi öncesi bir gazeteciyle girdiği diyalog, meselenin bununla sınırlı olmadığını gösteriyor. Başbakan hem "İnsanımızın özel hayatı güvence altındadır, kimsenin özel hayatına karışmayız" diyor, hem de gazeteciye verdiği cevapta şu ifadeler geçiyor: "Kişilerin özel müstakil evlerinde, bir farklı kız bir farklı erkek aynı evde kalması nasıl doğru olabilir. Siz kızınızla, oğlunuzla ilgili böyle bir şeyi hoşgörüyle karşılayabilir misiniz?" Tartışmanın en sorunlu yönü, bu yönde gerekli yasal düzenlemenin yapılabileceği vurgusu.
Yasaları toplumu şekillendirmek için kullanmak, hiç de makbul çağrışımları olmayan "toplum mühendisliği" tabirini hak etmeye gönüllü olmak demek. Oysa devletin yasa yaparken referans alacağı dinamik, toplumu şekillendirme ve yasayı kendi anlayışını dikte edeceği bir araç olarak kullanmak değil, toplumun ihtiyacına cevap vermek olmalı.
Peki böyle bir ihtiyaç var mı?
18 yaş ve üstünden oluşan üniversite gençliğinin karma yaşam formuna dair ciddi ve acil bir problemimiz olduğunu sanmıyorum. Kız-erkek ilişkilerinin yozlaşması, günübirlik sevgililiklerin yaygınlaşması, ilişkilerin Grey's Anatomy, Gossip Girl standartlarına ulaşması gibi durumlar olabilir ve halkın büyük bir kısmı bunlara hoş nazarla bakmayabilir. Ama bunlar böyle diye özel alana müdahaleyi mümkün kılan yasal düzenleme yapmak, sosyal hayatı felakete sürükleyecek bir adımı atmaya eşdeğerdir.
18 yaş civarı üniversite öğrencileri yasalarımıza göre reşit. Geçtiğimiz yıl 18 yaşındaki gençlere seçilme hakkı verilmesi konuşuluyordu. Şimdi "kızlı erkekli evlerde oturmamaları" için mevcut "genç" tanımı yıkılıp yeniden mi tasarlanacak?
Dahası yasalar aynı evde yaşamayı fuhuş olarak tanımlamıyor. Özel konuta bu gerekçeyle müdahale etmek yasal değil. Ne yapılacak? "Fuhuş" tanımı değiştirilip, birlikte yaşama tüm reşit kişiler için suç haline mi getirilecek? O ihtimalde aralarında dini nikâhlı çiftler dahil yüz binlerce "birlikte yaşayan" ve kendisini hiç de ahlaksız hissetmeyen çiftle karşılaşılacak. Yasalarla bir lahzada "ahlaksız" haline getirilmiş yüz binlerce insanın devletle sağlıklı bir ilişki kurması beklenebilir mi? Devlet neden olduğu atmosferin yarattığı gammazcı ruh haliyle nasıl baş eder?
Sağlıklı ve ahlaklı bir gençlik yetiştirmek isteyebilirsiniz. Ancak bunun yolu sosyal projelerdir. Kendi kültürüne yabancılaşmamış bir toplumun yolu, dini kültürün ve adabın gençlerin diliyle kurgulanmasından, kendi sanat dilini oluşturabilmekten, uygun argümanı geliştirebilmekten geçer ve bunlarla da sınırlıdır.
Kaldı ki, İslam dini de "ev"e karışmaz. "Ev" İslam şeriatına göre dahi dokunulmazdır, mahrem alandır.
Şahsen oğlum, "Kız arkadaşımla aynı eve çıkıyorum" gibi bir beyanla karşıma çıktığında bir ebeveyn olarak tepkim şiddetli olur. Ancak benim vermem gereken tepkiyi devletin üstlenmesi de en son arzu edeceğim şeydir. Devletin evladımın kaderini ispiyoncu komşuların, fırsatçı mülk sahiplerinin inisiyatif ve şantajlarına terk etmesini kabul edilebilir görmem.
Öğrenci evlerinde nahoş şeyler oluyorsa bunlarla baş etmenin yolu polis baskını, devlet müdahalesi değil "anne terliği"dir. Devlete düşen ise o terliğin menzilinde durmamak...