‘Güle güle gidin kuzucuklarım’

Geçen hafta haberlerde bir caretta caretta’nın İstanbul kıyılarında görüldüğü dönüyordu. Arkada çocuklar ona el sallıyor, fotoğrafını çekmek için insanlar birbirini itiyor. Bizim kaplumbağa da güneşin tadını çıkarıp mutlu mesut yüzüyor gibi görünüyor.

Fakat ne yazık ki İstanbul kıyılarında bu güzel canlının yaşayabileceği bir ortam yok. Denizdeki atıkları, özellikle de naylon poşetleri yemek sanıp yemelerinden dolayı nefes alamaz hale geliyor ve kıyıya çıkmak zorunda kalıp sürükleniyorlar.

Ancak güzel haberler de yok değil. 2 yıl önce Mersin’de ölmek üzereyken bulunan 2 deniz kaplumbağası Sea Life Akvaryum tarafından İstanbul’a getirildi ve bütün bakımları yapıldı. Müjdeli haber geçen hafta geldi, biri caretta caretta, diğeri chelonia mydas (yeşil deniz kaplumbağası) türündeki 2 dişi, sonunda denizle kucaklaşacak ve yaşam alanlarının korunması için izleme cihazları takılacaktı.

İlk uçakla Mersin’e gittim, bunu kaçırmak olmazdı. Mersin 100. Yıl Kumsalı epey kalabalıktı. Yanımda duran Yasin Bey sırf soyadı “Kaplumbağa” diye Adana’dan bu olayı izlemeye gelmiş mesela. Bir yandan da öğrenciler bu ânı fotoğraflamak için yarış halinde. Kimileriyse bu denize salma olayına toz pembe bakıyor ve deniz kaplumbağalarına marul yediriyordu. Her şey hazırdı. Karnı tok, gözü pek “Kilikya” denize salındı. İlk önce bir yalpaladı ama kısa sürede gözden kayboldu. Tam bu sırada 70 yaşındaki Miyase teyze, terlikleriyle koşa koşa denize girdi. Ardından kocası ve kızı... “Ah kızım sorma! Bu yavrucakları salıyorlar ama başlarına bir şey gelecek diye çok korkuyoruz. Bir yandan balıkçılar, bir yandan deniz kirliliği, diğer yandan da şu nükleer tesis için söylenenler... Güle güle gidin kuzucuklarım” diyor, gözleri dolu.