Tarifeli seyyar lezzetler

Yazdan kalma bir günün akşamı Cihangir’de dolaşırken Roma Parkı’na geldim. Tam çayımı yudumlarken bir uğultu! Hemen arkamda küçücük bir mobiletin arkasında uzun bir kuyruk. Kuyruğa yaklaştıkça burnuma lezzetli kokular da gelmeye başladı. Yaşını almış bir çift hurda bir arabanın arkasında köfte ekmek yapıyor. Köftenin cızırtısına dayanamadım bir yarım ekmek de ben söyledim, bir şey değil ayranla 8 lira. Köfteci amca ile konuşurken “Yarın iş çıkışı arkadaşlarımı getireyim” dediğim zaman “Hop orada dur bakalım genç adam, bu tezgâh biz istediğimiz zaman açılıyor” dedi ve kesik kesik güldü. Meğer onlar sadece yazın saat 22.00’den sonra açarmış. Rivayete göre burada kuyruk bekleyenler arasında Zeki Demirkubuz ve Kenan İmirzalıoğlu da varmış. Ağızlarının tadını biliyorlarmış... Ne güzel iş, istediğin zaman aç istediğin zaman kapat. Haksızlık yahu, insanın canı çektiğinde illa akşamı mı bekleyecek? Araştırdım ki böyle beklenen lezzetli tezgahlar sadece Cihangir’de yokmuş. Bir “sonradan gurme” ciddiyetiyle bulabildiklerimi tek tek gezdim. Neler buldum neler...