Onlar Silivri'de tutuklu biz burada!

NAZENİN TOKUŞOĞLU / HT PAZAR

Üçü de tek çocuk, üçü de babasının bir kızı... Üçünün de babası aynı gün tutuklandı. Önce inanamadılar, anneleri gibi sakin duramadılar çünkü ilk defa tutuklanıyordu babaları. İlk günler kameralar, objektifler hep onlarlaydı. Sandılar ki haklı olmak yalnız olmamak demekti. Ama öyle olmadı. Yalnız kaldılar. Tabii hayat devam ediyordu her şeye rağmen. Bunu kanıtlarcasına, tam isyan edecekken birbirlerini buldular. Babalarının kızları hayatın bu acımasız devresini artık birlikte yaşayacaklardı. Birbirlerine hapishane raconlarını öğretip ziyarete giderken giyilecek kıyafetleri almak için birlikte alışverişe çıkacaklardı. Birinin gözyaşı dökme gününde diğeri psikolog, öteki komedyen olacaktı. Tıpkı bugün olduğu gibi...

‘ÖZEL SİLİVRİ KIYAFETLERİMİZ VAR’

- Hep birlikte mi geziyorsunuz bütün işlerinizi birlikte mi hallediyorsunuz?

- Derya Baykal: Babalarımız ilk salıverilmeden sonra ikinci tutuklamaya kadar hep birlikteydi.

- İrem Özbalyalı: Biz de şimdi aynısını yapıyoruz. Güneş, deniz aklımıza bile gelmiyor...

- Merve Karabulut: Silivri’ye gidiyoruz birlikte. Her yerimiz aranıyor. Başlarda neden öttüğümüzü bir türlü anlamıyorduk. İngilizcede “Street vice” diye bir tabir var, sokak kurallarını bilmek anlamında, biz de “prison vice” olduk yani hapishane kurallarını çok iyi öğrendik!

- D.B.: Söylemesi ayıp sütyenlerin içindeki teller ötüyormuş mesela, sürekli ötüyor ama. Onu keşfettik ve o günler sporcu sütyeni giymeye başladık. Kılık kıyafetten sonra göz taraması var. İki taramada turuncu ışık yeşil olmazsa yandık. Numaralı lenslerim sorun çıkardı bir gün. Arkam kuyruk! Sinirden çıkarıp üstlerine attım lensleri öyle girdim içeri!

- İ. Ö.: Benim bir Silivri kıyafetim var. Hiç uğraşmıyorum, direkt onu giyip gidiyorum.

‘SULU GÖZLÜDÜR BABACIĞIM’

- Birer baba-kız anısı paylaşır mısınız?

- Derya Baykal: 6 yaşındayken kemerle dövdü beni. Şaka tabii... Şöyle oldu; belinden çıkarıp eline dolamış, ucundan 2 cm kalmış, komikliğine onunla vuruyor, büyüdükten sonra esprisi kaldı “Bak yine döverim kemerle” diye. Bir de “Toto” der hatta şimdi mektuplaşıyoruz sürekli, “Sevgili Totolar” diye başlıyor. Geçenlerde “O mektupları yan yana dizip ağlıyorum” dedi, sulu gözdür zaten babacığım.