Kadınsız olur mu?
Google ve Ekşisözlük gibi acımasız kaynaklar bile onun hakkında aynı şeyi söylüyor: O, gerçek bir yetenek! Işıl Cinmen'in röportajı...
IŞIL CİNMEN
icinmen@haberturk.com
HABERTURK.COM
Fotoğraflar: Merve Çay
Kime sorsam, ki sorduklarım arasında Google ve Ekşisözlük gibi çok acımasız kaynaklar da var, herkes bir ağızdan şunu söylüyor:
“O harikulade bir oyuncu!
Gerçek bir yetenek!
Şahane bir insan!”
Bu sözleri duymak her insanın harcı değil.
Onur Ünsal, daha 28 yaşında binlerce kişinin takdirini kazandıysa ileride o binler, milyonlara dönüşür.
Kendisi her ne kadar “Ben daha fazla ünlü olmak değil, daha iyi bir oyuncu olmak istiyorum” dese de, az oyuncuda bulunan büyük bir yeteneği var.
Hem de su yolunu bulmuş, o yetenek sahneye çıkmış.
Artık inmez.
Şu anda onu iki yerde izleyebilirsiniz:
Erkeklerin iç dünyasını anlatan, kadınsız film Erkek Tarafı’nda (Testosteron) ve Moda Sahnesi’nde harikalar yarattığı Hamlet’te.
Onur Ünsal’a rağmen izlemekte zorlandığım Testosteron yerine Hamlet’i tercih etmenizi öneriyor ve sizi kendisiyle baş başa bırakıyorum.
Hayatını değiştiren biri...
O olmasaydı ne kadar farklı olurdu asla bilemem ama ilk aklıma gelen isim Engin Hepileri.
Neden?
İzmir’den İstanbul'a geldiğimde, konservatuara girmeye çalıştığım zamanlarda tanıştığım ilk insandı. İstanbul Devlet Konservatuarı'na girmek için çok uğraşıyorduk, üç arkadaş… O, “Ben sizi çalıştırırım, size yardımcı olurum” dedi. Ve oldu… Lakabı Abi'dir, benim için hep Abi’dir.
ERKEKLİK AÇIK BİR YARA
Testosteron’u tiyatroda izlediğimde çok gülmüştüm ama sinemada izlemek çok hoşuma gitmedi. Neden sence?
Bu bir tiyatro metni, her şeyden önce bir tiyatro oyunu olarak yazıldı ve karakterler tiyatro organikliği üzerinden devam ediyor. Dolayısıyla tiyatro seyri ile sinema seyri arasında bir fark var, sinema aktarımı bu yüzden insanlara biraz durağan gelebiliyor. Tek mekân, kadın oyuncu yok, bazı konular daha kavramsal anlatılıyor… Eleştiri alabilir, sinema diline uygun bulunmayabilir ama hepsinden öte bu da bir tarzdır ve bu tarzın da seyircisi, seveni, bileni, izleyeni var. Aslında biliyorsun bu oyun bir uyarlama, aslı Andrzej Saramonowicz’e ait.
Evet Polonyalı değil mi? Metin temel olarak erkeklik eleştirisi üzerine kurulu, siz bunu Türkiye’ye uyarlarken Türk erkeğini temel aldınız herhalde. Nasıl görüyorsun Türk erkeklerini?
Bayılıyorum Türk erkeklerine! Kıllı, kaslı, yakışıklı adamlar!
Üçte bir doğru söyledin…
Aslında espri yapılamayacak kadar ciddi bir konu. Bu coğrafyada erkeklik, Avrupa'da konuşulandan çok daha derin bir konu ve açık bir yara. Yani erkeğin kadına yaklaşımını konuşacağımıza, önce şiddete yaklaşımını konuşmak zorundayız biz. Katlanılamaz bir şiddet silsilesi var. Kadın cinayetleri, fiziksel ve psikolojik şiddet, hepsi “erkeklik” kisvesi altında yapılıyor. Erkeklikle ilgili biz ne yaşıyoruz? Ne salgılıyoruz da böyle oluyoruz? Nasıl fikirlerle büyüyoruz? Nasıl bir sosyal çevrede yaşıyoruz? Annemiz, babamız, bize ne öğretiyor? Nasıl oluyor da kalkıp bir kadını ya da kadın değil, herhangi bir canlıyı öldürebilir ya da tecavüz edebilir bir insan?
ERGEN ERKEKLERLE DOLU BİR TOPLUMDAYIZ
Bu sıkıntıların kaynağında ne var sence?
Bence en büyük sıkıntı fazla maskülen bir dünyada yaşıyor olmak. Fazla erillik, Doğu toplumlarının genel sıkıntısı olarak kabul edilir. Bu toplumda, ergenliğini tam atlatamamış ve birey olamamış erkekler çoğunlukta. Bu sorunu anlamak için problemin köküne inmek gerekiyor. Doğduğumuz andan itibaren yaşayış tarzımız, cinselliğe ve kadına bakışımız, kadının erkeğe nasıl davrandığı konusu, hepsinin tekrar elden geçirilmesi gerekiyor. Dünyada bir erkek ergenken nasıl davranıyorsa, biz bu toplumda ortalama hayatımızı aynı ruh haliyle geçiriyoruz.
Ergenlikten nasıl çıkabilir bir erkek?
Her erkek kendi ergenliğiyle kendi mücadele vermeli. Ben de kendiminkiyle mücadele veriyorum. İnsan doğasında her şey var; öldürmek de var, sevmek de var, aşk da var, şehvet de var. Ama kendini tanıyacak ve kendine hakim olacaksın. Bunu yapmak zorundasın…
SUÇ, SADECE SUÇLUYA BAKARAK ANLAŞILMAZ
Sen bir oyuncusun. Birini öldürmenin nasıl bir şey olduğunu tahayyül edebiliyor musun?
Bunu hiçbir zaman tam tahayyül edemedim oysa bir oyuncunun bunun ne olduğunu biraz anlayabiliyor olması gerekir. Bir insanı buralara ne sürüklüyor? Nasıl bir duygu? Suç, sadece suçluya bakarak anlaşılmaz. Suça iten bütün unsurların anlaşılması gerekiyor. Hastalık varsa, bu biraz da toplumun ve yanlış bir bilincin hastalığıdır. Kendimizi tümden soyutlayamayız.
“Kadın olarak doğmak isterdim” dediğini okudum, neden?
Kadın doğmak isterdim derken “kadın olmak isterim” gibi anlaşılmasın! Kadın doğmaktan bahsediyordum. Niye istemeyeyim?
Ben erkek olarak doğmak istemezdim.
Bak sen de kadın doğmak istiyormuşsun hahahaha. Gördün mü nasıl anlaştık! Birazcık yüzeysel olabilir ama çok önemli varlıklar olduğunuzu düşünüyorum. Kadının doğa içindeki vasfının erkekten çok daha fazla olduğu yadsınamaz.
Erkekler de o kadar işe yaramaz değil…
Çok işe yaradığımız da oluyor arada ama netice itibariyle dişi olan yaratabiliyor. Bu güce sahip olmak isterdim.
Sen ne kadar mütevazı olsan da çoğu kişi senin özel bir yeteneğin olduğu konusunda hemfikir. Sendeki yetenek mi yoksa çok çalışmanın bir sonucu mu?
Yetenek öyle bir kavram ki, “Yetenekli miyim?” diye sorunca insan kendine “evet, öylesin” diyemiyor. Oyunculuğa yeteneğim olduğunu düşünüyorum ama çok yetersiz bir yerde durduğumu da düşünüyorum aynı zamanda. Yaptığın işe göre değişiyor. Hamlet'i düşünecek olursak, yüzde 50’si çalışma derim. Çünkü Hamlet'e çok çalıştık, iki ay boyunca sadece çevirisi için uğraştık.
Nasıl yani! Oturup Shakespeare mi çevirdin?
Üç arkadaş yaptık. Profesyonel çevirmene vermedik, kendimiz yaptık. Dolayısıyla Hamlet'e çok çalıştım, üzerine çok düşündüm. Ama her iş aynı değil; bazen de yeteneğinden yemeye başlıyorsun.
Neden kendin çevirmeyi tercih ettin?
Hamlet çok uzun bir metin orijinalinde, ağdalı bir dili var. Bunu sadeleştirmeye çalıştık. Herkesin iki, iki buçuk saat ilgiyle takip edebileceği bir dile yaklaştık ve bu arada özümsedik. Metin, kendiliğinden modernleşmiş de oldu ama amacımız modernlik değildi.
Etkilendim. Nasıl bu kadar iyi İngilizce biliyorsun?
Küçüklüğüm babamın işlerinden dolayı Arabistan'da geçmiş. O mimar… Orada babamın bütün arkadaşları Amerikalıymış, en fazla duyduğum dil İngilizce olunca aşina olmuşum dile. İlkokula kolejde başladım dolayısıyla İngilizce olarak başladım. Zaten piyesler de ilkokuldan itibaren başladı, İngilizce olarak… İlkokul birinci sınıfta bile sahneye çıkmaya çalışıyordum. Bu işin eğitimini almaya küçük yaşta karar verdim yani.
OYUNCU, SANATÇI DEĞİLDİR
Sinema mı, tiyatro mu, televizyon mu?
Bir kaç dizide oynadım, yaptığım şeyden çok da emin olamadım, kendimi de dizilerde fazla sevemedim. Sonuçta biz dizi oyuncusu olarak eğitilmiyoruz. Tiyatrocuyum ben…
Ama para?
Para kazanıyorum. Zengin değilim belki ama bana yetiyor. Para, nasıl bir hayat sürmek istediğinle ilgili... Ben 1500 liraya yaşayabilirim dersen, yaşarsın. Yaşamazsan 100 bin liraya da yaşayamazsın zaten. Şunu açık yüreklilikle söyleyeyim ben tiyatrodan yeterince para kazanıyor olduğum zaman zaten bu alandan dışarı çıkmak istemem.
Ya şöhret?
Ben bir oyuncunun yüzünü gizlemesi gerektiğini düşünüyorum. Oyuncunun büyüsü böyle oluşur. Birçok yerde gördüğümüz ve tanıdığımız bir yüz, role girdiğinde seyirci zorlanır. Oyuncu, yaptığı değil yapmadığı işlerle de oyuncu olur. İnsan nasıl sadece yaptıklarıyla değil, yapmadıklarıyla da insan oluyorsa, aynısı…
Oyunculuk meslek mi, hayat mı senin için?
Bir meslek. Bence oyuncu sanatçı değildir.
Nasıl yani?
Oyuncu, sanatın bir aracısı oluyor çünkü işin yazarı, yönetmeni kendi derdini anlatıyor. Oyuncu, bu canlandırmadaki araç oluyor. Heykeltıraşın yonttuğu taş gibi bir işlevimiz var. “Hayattır” diyecek kadar kutsallaştırmamak lazım.
“Ben öpüşmem, sevişmem” diyen oyuncular var hala. Böyle oyuncu olur mu?
Olur, yapmak istemiyordur, bunun doğru olduğunu düşünmüyordur. Ben o kadar sert bakmıyorum hayata. Öpüşmeden ne yapabiliyor ben ona bakarım. Aşkı öpüşmeden anlatabiliyorsa sıkıntı yok bence.
Muhafazakâr sanat kavramına da karşı durmuyorsun o zaman?
Sanatın sınırsızlığından bahsediyorsanız, muhafazakârlığı da kabul etmelisiniz. Sanat zaten muhafaza etmekle ilgili bir şeydir; muhafazakâr düşünce sanatın özüne uzak değil. İran'da da binlerce film çekiliyor ama yasak olduğu için müstehcen sahneler yok, yine de muhteşem hikayeler anlatılabiliyor. Sana bir şey söylüyorsa, derdini aktarıyorsa erotik ya da muhafazakâr olmasıyla sorunun kalmaz senin.
Peki, senin kişisel olarak kırmızı çizgin var mı?
Hayır, benim yok. Belki politik düşüncemden dolayı duruşuma ters düşen bir eserde yer almamayı tercih edebilirim ama bu ayrı bir konu.
ONUR ÜNSAL HAKKINDA BİLMEDİĞİNİZ 5 ŞEY
1. Gece hayatı yok, gece kulüplerini sevmiyor.
2. Kız arkadaşıyla yaşıyor.
3. Çok iyi yemek yapıyor.
4. Moda’da oturuyor.
5. Dövmesi yok.
KİM O?
Doğum tarihi: 16 Ağustos 1985
Burcu: Aslan
İlişki durumu: Sevgilisi var
Kime benziyor: Luke Skywalker / Star Wars
En takdir ettiği oyuncu: Daniel Day-Lewis
En çok izlediği film: The Big Lebowski
En çok okuduğu kitap: Cehenneme Övgü / Gündüz Vassaf
Dinleyin: Büyük Ev Ablukada konserlerinde
İzleyin: Hamlet / Moda Sahnesi ve Erkek Tarafı / sinemalarda