Her gün kullanıyoruz ama kökenini bilmiyoruz: Türkçeye başka dillerden giren ama artık “bizimleşmiş” kelimeler!
Günlük hayatta farkında olmadan kullandığımız birçok kelimenin kökeni aslında Türkçe değil. Yüzyıllar boyunca Arapça, Farsça, Fransızca ve İtalyanca gibi dillerden Türkçeye giren bu kelimeler, zamanla öyle benimsendi ki bugün "yabancı" olduklarını neredeyse kimse düşünmüyor. İşte detaylar!
Türkçe, tarih boyunca birçok dille temas etmiş ve bu temas dilin kelime hazinesine kalıcı izler bırakmıştır. Bazı kelimeler ise yalnızca ödünç alınmakla kalmamış, telaffuzu ve anlamıyla tamamen “bizden” hâle gelmiştir. Bugün sokakta, işte, evde rahatlıkla kullandığımız bu kelimelerin kökeni çoğu zaman şaşırtıcıdır. İşte detaylar!
PENCERE (FARSÇA)
“Pencere” kelimesi Farsçadan Türkçeye geçmiştir. Günümüzde ev, okul, ofis fark etmeksizin herkesin kullandığı bu kelime, eski Türkçedeki “göz” anlamını büyük ölçüde unutturmuştur.
KİTAP (ARAPÇA)
Arapça kökenli olan “kitap”, Türkçede en erken benimsenen kelimelerden biridir. Eğitimden edebiyata kadar geniş bir alanda kullanılması, kelimeyi tamamen yerli hâle getirmiştir.
SAAT (ARAPÇA)
Zamanı ölçen bu kelime, Arapçadan gelmesine rağmen Türkçede günlük konuşmanın vazgeçilmezidir. Alternatifi neredeyse hiç düşünülmez.
MERDİVEN (FARSÇA)
Farsça kökenli “merdiven”, yapı ve mimariyle birlikte dile yerleşmiştir. Bugün basamak anlamında başka bir kelime kullanılmaz.
BAVUL (FRANSIZCA)
Fransızca “malle” yerine Türkçede “bavul” tercih edilmiştir. Seyahat kültürüyle birlikte kalıcılaşmıştır.
PALTO (FRANSIZCA)
Soğuk havalarla birlikte anılan “palto”, özellikle şehir yaşamında Türkçenin ayrılmaz bir parçası hâline gelmiştir.
