Habertürk
    Takipte Kalın!
      Günlük gelişmeleri takip edebilmek için habertürk uygulamasını indirin

        Sırma KARASU - Melik DEMİREL

        Adını “independent” kelimesinden alan, “indie müzik”, “bağımsız” müziğini ifade ediyor. Müzik camiasında yollarını “başlarına buyruk”, ana akım müziğe “bulaşmadan” çizen indie gruplar, hayran sayılarını her geçen gün biraz daha artırıyor. Biz de Türkiye’nin önde gelen altı indie müzik grubu ve onlara geniş sahne alma imkânı sunan Bronx Pi’yle görüştük...

        Bronx Pi Sahne Müzik Direktörü Hakan Yalçın: ‘Türk müzik sahnesini zenginleştiriyoruz’

        ■ Bronx Pi’de sahne alacak grupları neye göre seçiyorsunuz?

        Louis Armstrong’un bir sözü vardır; “Sadece iki çeşit müzik vardır, iyi müzik ve kötü müzik”. İlkemiz bu. Özellikle yeni çıkan ve gelecek vaat eden müzik gruplarını seçiyoruz. Elbette işin “Acaba salon dolar mı?” gibi ekonomik boyutlarını da düşünmek zorundayız.

        ■ Türk müzik sahnesini zenginleştirmek gibi bir amacınız var mı?

        Mekânımızda alternatif müziğe yer vererek Türk müzik sahnesini zaten zenginleştiriyoruz. İlerde henüz albümü olmayan indie gruplar için de bir çalışmamız var; müzisyenlerden, eleştirmenlerden ve radyo programcılarından oluşacak bir jüri eşliğinde Bronx Pi Sahne’de bir müzik yarışması yapacağız. Birinci olacak gruba albüm çıkarmak istiyoruz.

        Tamamen ‘Do it yourself’!

        THE AWAY DAYS

        ■ Hakkınızdaki ilk intiba “Bu müziği Türkler yapıyor olamaz!”. Bu yakıştırma sizi mutlu ediyor mu?

        Bizi yaptğımız müzikle ilgili yapılan yorumlar ilgilendiriyor ve tabii ki olumlu yorumlar mutlu ediyor. Ama olumsuz yorumları da dikkate almıyor değiliz.

        ■ Sizce İngilizce bir albüm projesiyle plak şirketlerine gitseniz hak ettiğiniz şartlarda bir albüm anlaşması imzalayabilir misiniz?

        Tabii ki hayır! O yüzden şu an dijital ortamlardan single’lar yayınlayıp yurtdışındaki plak şirketleri ile ilişkilerimizi ilerletmeye çalışıyoruz.

        ■ Dijital ortamda klip ve single kayıtlarınız gereği aktif bir kariyeriniz var. Kayıt, video gibi giderleri nasıl finanse ediyorsunuz?

        Tamamen DIY (Do It Yourselfkendin yap). Yakında çıkacak EP’mizi bile kendimiz mix’ledik. Aynı şekilde videoları da biz ve arkadaşlarımız çekiyoruz. Bu kısımlara para yatırmıyoruz şimdilik.

        ‘Durumlar vahim, ironi tükeniyor’

        YOK ÖYLE KARARLI ŞEYLER

        ■ “34” parçasının vokalinde Harun Tekin, Hiçbirşeyizm’in gitarında ise Akın Eldes var. Indie bir grup olarak müziğinizi ana akımla kıyasladığınızda kendinizi üstün görüyor musunuz?

        Ana akım pop-rock’ı ne inandırıcı buluyoruz ne de dinlemekten keyif alıyoruz. Bu yüzden alternatif yolları tercih ettik. Müziğimize tecrübeleriyle yön veren üstatların enerjimize ortak olmasıysa çok kıymetli.

        ■ “Nefret Söylemi”nin klibinde görünen polis ve eylemciyle Gezi Parkı’na gönderme var. Ancak adının aksine şarkı ve klip sevgiyi anlatıyor. İronik bakışınızla, sürecin mizahi yönü arasında bağlantı var mı?

        Gezi döneminin uyanan gençleri olarak kolektif bilincin önemini bizzat tecrübe ettik. Elimizden gelen “ses çıkarmak” olduğu için şarkılar yaptık. Dönemin mizah anlayışı tabii ki kıymetli ama bir o kadar da yanlış anlaşılmaya müsait. Gülmek hep bir erteleme aracı, bir vazgeçiş olarak kullanılıyor. Oysa durumlar vahim, insanlar ciddi, ironiyse hedefine ulaşmadan tükeniyor.

        ■ Bir komedi filminin müziklerini yapacaksınız ama filmin adı “Yoh Eyle Kararlı Şeyler”. Tepkiniz ne olurdu?

        Güzel soru! “Olur eyle şeyler” deyip yolumuza bakardık herhalde. Dedem ile telefonda konuşurken ilk duyduğumda çok gülmüştüm. Grubun adı zaten uzun, adamcağız da kendince söyleyince ortaya bu isim çıktı. Sen ülkenin batısında bir rock grubu ol ama dedenin gözünde o isim saniyede yerelleşsin, köy koksun. Vay arkadaş...

        Sahnede eğlenen kalabalık bir grup!

        SAHTE RAKI

        ■ Grubun ana kadrosu sekiz kişi! Blues’da en iyi sound kalabalıklaştıkça mı çıkıyor?

        Müzik o ruha sahip olduktan sonra tek kişiyle de layığıyla çalınabilir. Müzikal tadını yakalayabildiğimiz tartışılır ama bizi seyredenlerin sahnede eğlenen kalabalık bir grup gördükleri kesin.

        ■ Bosna Hersek’te ve Hırvatistan’da festivallere katıldınız. Olgunlaştınız mı, yoksa bu sadece bir başlangıç mı?

        Her ikisi de; profesyonel organizasyonlarda sahne almamız bizi hem olgunlaştırdı hem de yurtdışı için bir başlangıç oldu. İşin komiği yurtdışında kimse Türklerin indie müziği bu denli iyi icra edebileceğini tahmin etmiyordu.

        SON FECİ BİSİKLET ‘Grubun geleceği İstanbul’da’

        ■ “Çok fazla popüler olmasınlar da çok kişi izlemesin’’ gibi yorumlarda bulunan hayranlarınız var. Çok kişiye ulaşırsa müziğiniz tekdüzeleşir mi?

        Evet, fazlaca böyle yorum alıyoruz. Hayran kitlesinin artmasıyla tekdüzeleşmenin birbirini etkileyecek şeyler olduğunu düşünmüyoruz. Tersine bu artış bizi daha da yaratıcı ve üretici hale getiriyor.

        ■ Joe Strummer’ın (The Clash’in solisti) da Ankara’da doğduğunu düşünürsek, gelecekte de eviniz Ankara’da mı olacak?

        Ankara bizim evimiz ama grubun geleceği İstanbul’da gibi görünüyor. Zaten birkaç ay önce davulcumuz ve gitaristimiz İstanbul’a taşındı bile.

        ‘Hakkı Bulut’un yaşadıklarını yaşıyoruz’

        ■ Istanbul Arabesque Project’i kurarken amacınız, insanlara arabesk müziği sevdirmek mi yoksa arabeski gece barda dinlenebilecek bir forma mı getirmekti?

        Öncelikli amacımız çok sevdiğimiz arabesk müziği icra etmekti. Öte yandan arabesk müzik, toplumun çok büyük bir bölümü tarafından hor görülen, kabul edilmeyen ve dinlenmeyen bir müzik. Amacımız insanları arabeskle yeniden tanıştırmak.

        ■ Arabesk bazen fantezi müzik olarak tanımlansa da ana akım bir tür. Neden değişik bir dinleyici kitlesini hedef alıp alternatif kalmayı seçtiniz?

        Aslında hiçbir zaman belli bir kitleyi hedef almadık. Arabeskten nemalanmaya çalıştığımızı söyleyenler oldu. Bırakın nemalanmayı, arabesk çaldığımız için yüzümüze çok kapı kapandı. Hâlâ da Hakkı Bulut’un yaşadıklarını yaşıyoruz.

        BaBa ZuLa ‘Küçük hesaplardan kaçınmalı’

        ■ İstanbul’dan Tokyo’ya konserler verirken, nasıl oluyor da ‘indie’ kalabiliyorsunuz?

        BaBa ZuLa olarak 1996 yılından beri sadece kendi bestelerimizi çaldık. İçinde yaşadığımız coğrafyanın müziklerinden, kültüründen etkilendik; bunları bolca müziğimize yansıttık ama bire bir kopyalamadık. Bu durum gruba bir özgünlük, biriciklik, teklik kazandırdı.

        ■ Sizce sadece müzikal olarak değil de genel bir tavır olarak indie olmak da bir strateji olabilir mi?

        Herkes istediği gibi bir yaşam sürme hakkına sahip, bu insan haklarının bir numaralı öğesidir. Fakat özellikle müzikte, genel olarak da yaşamda dürüst olmak çok önemlidir. Aksi bir tutum grubun sonunu getirir veya istediği yerlere kısa sürede ulaşmasına rağmen, kalıcı olamaz. Bir müzik grubu, kalıcı ve uzun soluklu olmak istiyorsa stratejilerden, küçük hesaplardan kaçınmalıdır.

        ■ Neredeyse 20 seneye yayılmış bir kariyeriniz var. Bunun yarısı dijital ve yeni medya teknolojilerine denk geliyor. Dijital teknolojilerin indie gruplar için önemi ne?

        Günümüzde her şey çok hızlı, müzik teknolojisi de öyle; CD formatı yok olmak üzere. Müzik piyasası günümüzde fiziki materyaller yerine dijital ve sanal ortama yöneliyor. Bu maliyet açısından gruplara bir kolaylık ve ulaşılabilirlik sağlasa da dijital ortamların çökme ve verilerin kaybolma olasılığı bir risk faktörü oluşturuyor. Fakat günümüz için çok eski bir teknoloji sayılan plak formatının yeniden popüler olması, bu ‘yok olma kaygısı’ karşısında umut verici.

        ÖNERİLEN VİDEO

        Cani koca 2 bacağını almıştı! En korkunç yüzleşme

        Muğla'da, boşanma aşamasındaki eşi 43 yaşındaki Hatice Katrancı'yı av tüfeğiyle vurarak iki bacağının ampute edilmesine neden olan 46 yaşındaki Veli Katrancı'nın yargılandığı davanın üçüncü duruşmasında Hatice Katrancı, olaydan sonra ilk kez sanık ile mahkemede yüzleşti. Fenalık geçiren Katrancı, eş...
        GÜNÜN ÖNEMLİ MANŞETLERİ