'Kıvanç ve Kenan değil ama Nejat İşler uyar bana'

Tuhaflıkları

Kendisini “Arızalı” olarak tarif ediyor. Stres atmak için bulaşık yıkıyor. Bazen gecenin bir saati geceliğinin üstüne palto giyip bir kafeye gidiyor.

‘ZENGİN DEĞİLİM AMA ÇOK ZENGİN YAŞIYORUM’

Gelecekle ilgili planların? Milano’da yüksek tavanlı minik bir daire tuttum.

Ne yani, yerleşiyor musun oraya? İşimi bırakamıyorum ki? Uçağa bindiğin zaman ha Bodrum, ha Milano... Yeşilköy’e kadar gidebilmek yeter. Bir de Balat’ta annemin dairesi var. Kiracıyı çıkarabilsem orada oturmayı düşünüyorum.

Aile özleminden mi, mahalle özleminden mi? Komşuculuk sadece, dostluk... Orada rekabet yok, kıskançlık yok. Milano’da da öyle. Milano’da dünyalı, Balat’ta mahalleli olacağım.

Nur Yerlitaş’ın çok parası var mı? Hayır, zengin bir kadın değilim ama cüzdanımdaki paraya göre çok zengin yaşıyorum.

Geçmiş dönemlerde yaşasaydın kimleri giydirmek isterdin? Jacqueline Kennedy, Prenses Süreyya ve Ümmü Gülsüm’ü.

Yakışır. Zaten sende de tam bir leydi havası var. Aman İzzet... Leydi falan değilim. Ben bir kadınım, baştan aşağı bir kadınım. En marka mücevherleri takıp takıştıran, sonra da ortalıkta salınan bir mahalle kadınıyım.

Son olarak, Nur Yerlitaş’ı biraz tarif etsene bize...

Chanel kolyelerimle, bileziklerimle birmahalle kızıyım. Arızalı bir kadınım. Aşında, işinde, özelinde, tümhayatımda arızalıyım. Çarçabuk devreleri atabilen bir elektrikli alet gibiyim. Hassas ve full teknoloji bir buzdolabı düşün, en ufak bir dokunuş onu bozar, değilmi? Ben de aynen öyleyimişte. Haydi kalkalım... “Haydi kalkalım” dedi durup dururken... Haydaaa.... Tatlı tatlı konuşuyoruz, üstelik eve geldiğimizde, üzerinde leopar önlüğüyle bize harika

dolmalar sarmış. Ama yerinde duramıyor... Teklifi de cazip... Nargile içermiymişiz? Nerede? Tophane’de... Ömür kadın. Hani bildiğimiz filmlerdeki gibi bir başlangıç, gelişme ve sonuç gibi yok hayatında. Tarantino’nun Pulp Fiction filmi gibi düzenli bir karmaşıklık içinde. Beni de uydurdu kendine, bu röportajı yazmaya sondan başladık, haydi hayırlısı! Tophanemaceramızı anlatsamsayfalara sığmaz. Onun için sizleri bu sohbetin başına ışınlıyorum...

‘KASABA BİLE CHANEL’LE GİDERİM’

Gençliğinde en büyük esin kaynağın neydi? İlham almak için moda dergilerine bakar mıydın?

Yok, ama annem de teyzelerim de şık kadınlardı. Pazar günleri Tünel’deki kilisenin önüne gider, bütün şık kadınları seyrederdim. Şapkalar, çantalar, krokodiller, inciler...

Kalabalığın içinde yalnız bir insan imajı çiziyorsun. Doğru mu? Doğru. Aslında arkadaşlarımla bir nefes kadar yakınım. Ama öyle bir an geliyor ki aramızda bir anda uçurum oluşuyor. Buna sebep olmamak için de kendimi çekiyorum. Yoksa saç saça baş başa girerim.

Lügatinde af yok mudur?

Af yok. Çünkü kavga etmem, son sözü söylerim.

İnsanı alıp sürükleyen bir Brezilya dizisi gibisin...

Öyle görüyorsan ne güzel...

Aşk var, mükellef sofralar var, entrika var bu dizide...

Şiddeti unutma!

Kibarlık edip unutturayım dedim. Peki bu tabloda hiç âşık oldun mu?

Tabii ki her kadın gibi ben de âşık oldum ama hep olmazlara oldum.

Vay! Şimdi de bir şair!

Şairlik kim ben kim? Ben mahalle kızıyım ayol.

Rezidansta yaşayan bir mahalle kızı...

Aslında her mahallede bir Nur Yerlitaş vardır.

Sizin orada rezidans baskısı var mı bacım?

Rezidanslarda yaşayanlara gülüyorum aslında. Onlar medeni hapishanelerdeler.

Peki sen nerede yaşıyorsun?

Camdan dışarı seslendiğimde bakkalı, bozacıyı, karpuzcuyu çağırmalıyım. Başka yerde oturamam.

Korkarım çarşıya pazara Chanel’lerinle gidersin.

Neden gitmeyeyim ki?

Oraya giderken bunu, şuraya giderken bunu giyeyim, diye bir ayrım yapıyor musun?

Tahtakale’den aldığım taklit takıyı sos ye tik düğün de ta ka bi li yo rum. Çok pa ha lı bir Cha nel bon cu ğu

da pa zar da pat lı can bi ber se çer ken kul la na bi li yo rum.

Peki Chanel kolyeyle pazarda ne hissediyorsun?

Eğleniyorum. Chanel kolyenin, oradaki satıcılar için ne anlamı olabilir ki? Kendimle dalga geçiyorum aslında.

Her başlangıcın zorlukları vardır. Sen neler çektin işin başında?

Bana önceleri valizci, hatta bohçacı derlerdi... Ama kırmızı halı bohçacısı.

Kırmızı halı bohçacısı mı?

Müşterilerim özel şoförlerini gönderir aldırırdı malları. Önemli insanlardı.

Yalvarırım şunu baştan anlat.

80’li yıllardı. Yurtdışından valizlerle mal getirip satıyorum. Her şey yasak.

Yurtdışına 100 dolardan fazla para çıkarılamazdı...

İşte o günler... İtalya’dan giysiler filan getiriyorum, Alitalia grevde. Havaalanlarında yatıp kalkıyorum. Bir çizmemin içine 500 mark, diğerine de 500 mark saklıyorum ki birinin başına bir şey gelir, çalınırsa diye... Bir de o

kadar gencim ki, 25-26 yaşında...

Korkmuyor musun o yaşta?

Korkmaz mıyım? Parfümün, İpana’nın zor bulunduğu dönem. Yurtdışından getirirdim ve bir gün bu çabalarım

bana geri dönecek derdim. Yaptığım işin adı valiz ticaretiydi resmen. Mahalle adı da bohçacılık işte.

Bugün çok ünlü modacıların sana özel tasarımlarını takıyorsun.

Tutkulu bir kadınım. Çocukluğumdan beri izlediğim yabancı artistlerin inciklerini, boncuklarını, çantalarını

hayal ettim. Ben de Chanel bileziklerimle, Chanel incik boncuklarımla bir mahalle kızıyım aslında. Ciğercide

oturup muhabbet eden...

Sonra Papermoon’da yemek yiyen...

Ay, tabii ben böyle bir kadınım. Ha, zamanım olsa her dakika oralardayım. Asistanlarım, yanımda çalışan elemanlarım var ama ben bakkala çakala kendim gidip her şeyi yapmazsam ben olamıyorum. Beni oraları besliyor.

Mutlu musun Nur, yoksa yüzündeki gülücükler içinde bastırılmış bir şeyleri mi kamufle ediyor?

Durduğum platform o kadar kaygan ki, insan 4 ayakla bile bassa sağlam duramaz.

Seni herkes tanıyor ama gerçek Nur Yerlitaş kim?

İçimde 10 ayrı kadın yaşıyor. Matruşka bebekleri gibi. İçimdeki o cambazlarla başetmek çok güç!

Açtıkça içinden yeni bir kadın çıkıyor...

Belki içimde Yedi Cüceler de var, ne bileyim? Öfkelisi, somurtkanı, uykucusu hepsi benim... Hepsinin prensesiyim.

Yoksa aşka içindeki o cüceler mi izin vermiyor?

Yok vermiyorlar. Yenilerde aşkı yakaladığımı zannetmiştim. Bir sabah uyandım ki, âşık değilmişim.

Neredeyse ağlayacaksın. Çok duygulandın!

Duygulandım tabii. Ama o kadar.

Senin enerjine mi yaklaşamıyorlar?

Ha ya ta ay nı pencereden bakamıyoruz. Birimiz bakıyor, diğerimiz görüyor.

Baskın karaktersin belki...

Eziyorum onu. Olmuyor, olmuyor. Ne fena değil mi? Keşke 20’lerimde olsaydım diyorum zaman zaman.

Bugünkü zekân ve birikiminle 20 yaşında olsaydın, daha da mutsuz olmaz mıydın?

Kendimi dünyaya hazırlıklı yetiştirirdim. Biliyorsun çocuğum yok İzzet. Bu dünyadan gidersem dört yeğenimi koruyamayacakmışım gibi geliyor. 20 yaşında olsam diyorum.

İstersen konuyu değiştirelim. En büyük takıntısı nedir Nur’un?

Kıskançlığı.

Neye karşı bu kıskançlık?

Beceremediğim bir şeye.

Neyi beceremiyorsun ki?

Elbiselerimi desem?

Lafı çevirme şimdi. Mutluluğu beceremiyorsun değil mi ?

Evet, doğrusu beceremiyorum.

Sanıyorum becerenleri değil de mutluluk sözcüğünün kendisini kıskanıyorsun.

Evet, çünkü mutluluğu elime yüzüme bulaştırıyorum.

Hepimiz aynıyız galiba.

(Hüzün tavan yapıyor. Allah’tan ikimiz de çatlağız, kahkahalarımızı koyuveriyoruz. Bu iyi işte. Nur’u yine

gülerken görmek yani.)

Biliyor musun gülmek herkese bu kadar yakışmaz!

Aslında ben aşklarıma kızmadım, onlara üzülmedim. Üzüldüğüm günlere üzüldüm hep. “Neden üzüldüm” diye üzülüyorum, üzüntülerime kızıyorum. Terazi gibiyim; oraya koyuyorum olmuyor, buraya koyuyorum dolmuyor.

Söyleşi, sayende edebiyat dergisine döndü. Peki ya hayattan ne öğrendin?

70’li yılları çömezlik, 80’li yılları tatbikat, 90’lı yılları hücum, 2000’li yılları hüzünlü galibiyetlerle geçiriyorum.

Harika! Bir de mutluluk tarifi alsak.

Mutluluk benim için kalp ve zekânın, ruh tartısında dengede olmasıdır.

Evet kabul ediyorum, senin matruşkalardan biri Orhan Veli. Peki nerelerden beslenir Nur Yerlitaş?

Dedim ya ben bir mahalle kızıyım. Arka sokaklardan besleniyorum ama ruh kalitemi kendim giydiriyorum.

‘GENÇKEN ARAP ATI GİBİYDİM’

Gençken de böyle edalı mıydın?

Çoook. Bugünün 10 misli...

“Erkek Fatmalık” yoktu yani.

O hiç yoktu işte.

Genç kızken nasıl giyinirdin?

Çukurcuma’da terzimiz vardı. Modelleri ben çizerdim. En sevdiğim renk kırmızıydı.

Kilolu, topluca bir kız mıydın?

Yok canım, Arap atı gibiydim. Yürüdüm mü herkes dönüp bakardı.

Bugüne kadar hiç evlendin mi Nur?

Hayır. Hep döndüm evliliğin eşiğinden.

‘Kıvanç ve Kenan değil ama Nejat İşler uyar bana’

Hayalindeki erkek nasıl biri?

Kenan İmirzalıoğlu mu, Kıvanç Tatlıtuğ mu?

İkisi de değil. Nejat İşler uyar.

Hafif arızalı bir tipi var ya... Çok adiyim değil mi?

Yok canım, içinden ne geliyorsa o. Senin yemeklerin de dillere destan.

En güzel hangi yemeği yapıyorsun?

Ispanak ve dolmada rakip tanımam.

Neden ıspanak?..

Annemden gizli ilk yaptığım yemekti. 35 kere yıkayıp pişirmiştim ıspanağı. Vitamini gitmişti. Evde de bir koku,

sormayın. Annem “Ne kokuyor ev” diye sordu. Dedim “Yemek yaptım.” Bir tokat çaktı, feleğim şaştı. Ama yine de çok güzel olmuştu o ıspanak.

Ellerine sağlık. Modaya dönersek. Hangi yabancı ünlüyü giydirmek isterdin?

Beyonce. Çünkü o elbisemi çok iyi taşıyabilir.

Ya Madonna?

Beyonce kadın gibi kadın, balık etli. Madonna jimnastik hocası...

Aynada kendini seyrettiğin oluyor mu hiç?

Çok moralim bozuk olduğu zaman geçerim aynanın karşısına. Oda ya ka pa nır mak yaj yapma ya baş la rım. Bütün incik boncuklarımı çıkarırım. Boyanır, süslenirim. Sonra tamamen yüzümü siler yatarım.

Neden bütün bunlar?

Hayatı geçiştiriyorum herhalde. Bir tezat var ortada; bir yanda acı, bir yanda o acıyı üzerinden atmak isteyen bir kadın...

Acayipmiş! Nazara inanır mısın Nur?

Kötü enerjiye inanırım. Anneme kendimi devamlı okuturum, kurşun döktürürüm.

Göze geliyorsun o zaman!

Gözün bir nuru var ama dilin de sivriliği var.

İhanet sana ne ifade ediyor?

Gizlilikle yapılmış, üzerinde durulmuş, pa ket len miş bir şey tan.

Hangi müzikleri dinlersin?

Geldiğinde Adriano Celentano çalıyordu. Edith Piaf’a, Ümmü Gülsüm’e bayılırım. Ama sıkı bir Şebnem Ferah fanıyım.

Şebnem’e sahne kostümü hazırlasan?

Koyu bir mor; mosmor giydirmek isterim. Dünyalı gibi gelmiyor bana. O da benim gibi uzaylı.

‘KERTENKELE GİBİ SÜRÜNDÜM’

Yaşamaktan en mutlu olduğun yer neresi?

Çizme’de (İtalya) mutlu yum ama ora da his set ti ğim ruh ek sik li ği ni Pi yer Lo ti ve ya Ve fa ’da ta mam la -

rım. Bi zim ma hal le ora sı iş te.

İşindeki ve içindeki bu noktaya, zirveye nasıl geldin?

Zirvede değil zirveye 10 kalayım ben. Ama çok süründüm, kertenkele gibi...

Hakkında dedikodu yapanlar var mı?

Öldürmeyen dedikodu güçlendirir beni. Her şeyimi çalabilirler. Paramı, modellerimi, sevgilimi.

Ama zamanımı ve enerjimi asla! Onları yerine koyamam.

Gizemlerle dolu bir kadın havası veriyorsun. Bilinçli mi yapıyorsun?

Şaşırtmayı seviyorum.