TUNCEL Kurtiz öldü.
Bahtsız, tatsız bir ölümle.
Evinde, spor yaparken... (Hep derim "Spor sağlığa yararlı değil" diye.)
77 yaşında.
Hedefi olan 90'ları göremeden.
Nur içinde yatsın, yakından tanımazdım rahmetliyi.
Birkaç kez görmüşlüğüm vardı sağda solda.
2 yıl önce de Kaz Dağları'nda açtığı küçük otelde oturmuştuk saatlerce birlikte.
Beraber kahvaltı etmiştik, bahçesinde yetiştirdiği domateslerle, biberlerle, Güre pazarından aldığı peynirle...
Bahçesinin önüne Aliağa'dan aldığı bir gemi burnu yerleştirmişti.
Epey uğraşmıştı onu oraya koymak için.
"Nasıl olmuş ama" dediğinde, "Abi pek olmamış mı desem" deyince çok kızmıştı.
"Ne anlarsın ulan sen..." diyerek.
Mutluydu Kaz Dağları'nda.
Büyükşehir nefretinden söz ediyordu.
"Burada kalacağım, burada öleceğim, buraya gömecekler" diyordu.
"Orada" değil de, burada ölmesi ağır geldi bana.