Evet, evet, sütün yetiyor…
Emzirme kadının önden hazırlandığı bir şey değil genellikle. Gördüğü bir şey de değil işin kötüsü. Biz zamane annelerinin emzirmeyle ilk tanışması bebeği kucağımıza aldığımızda oluyor. Normalimiz bu. Anneliğin ilk günlerinin hormon artı hayat karışıklığıyla geçmesi; tek başınalıktan sana yüzde 100 bağımlı bir yaratığa 24 saat adanma rolünü giymek hiç kolay değil gerçekten. Emzirmek de kolay değil. Ama kolaylaşıyor zamanla. Öğreniliyor...
ABONE OL
SON zamanlarda sosyal medyada bir tartışma sürüyor. Bir mama markası kendi pazarlama kampanyalı çerçevesinde “Günde 500 ml anne sütü alamayan bebeğe mama takviyesi gerekir” diyor. Markayla birlikte çalışan sosyal medya anneleri de bu mesajı paylaşıyorlar.
Anne sütünden bebeğin ne kadar içtiğini ölçmenin bir yolu yok. Dayıyorsun memeye, içtiği kadar içiyor. Bazı bebek daha şevkle, bazısı daha az. Dolayısıyla performansa dayalı bu gibi ifadeler yeni annenin “Yoksa ben iyi anne değil miyim?”, “Bebeğimi besleyemiyor muyum?” vesveselerini daha da artırıyor. Ya 500 ml değilse! Bu da yeni annenin içinden çıkılması güç bir kısırdöngüye adım atmasına sebep oluyor.
Anne sütünün gelmesi ancak annenin kafası rahatsa mümkün. Endişeler arttıkça süt azalıyor; süt azaldıkça anne endişeleniyor, çevresindekiler “Bu bebek aç” demeye başlıyorlar, onlar böyle deyince mama verilmeye başlanıyor. Mama yemenin mekanizması anne sütünden çok daha basit. Hem biberondan akışı çok daha kolay hem de midede yarattığı yoğunluk anne sütünden çok daha fazla. Buna alışan bebek yavaş yavaş anne sütünden uzaklaşıyor. Bu arada anne kendi performansını ölçmek için bir de pompaya başvuruyor.