Bir şehir efsanesi daha yıkıldı!
"Çok içerim, ameliyatta beni uyutamazlar" tezi yalanmış...
ABONE OL
BEGÜM ÇELİKKOL/ HABERTURK.COM
"Yeşil bir kıyafet giydiriyorlar, sedyeye yatırıyorlar. Başımda birileri var ama hiçbirini tanımıyorum. Hepsi de çok güler yüzlü. Neden gülüyorlar ki? Dalga mı geçiyorlar? Birazdan ameliyata girecek olan benim! Ya içeride birşey olursa, hiç mi umursamıyorlar acaba? Yok, yok onlar kötü değiller. Sadece moral vermeye çalışıyorlar. Hem ben uyuyacağım ve hiçbir şey duymayacağım bile. Ama ya duyarsam? Off! Allah'ım bu nasıl bir korku! Kalbim yerinden fırlayacak gibi. Acaba olmasam mı bu ameliyatı? Ama ya ağrılarım devam ederse? Bu kez onlara dayanamam... Burası da neresi? Sanırım, yolun sonuna geldik! Yukarıda çok fazla ışık var. Bir kadın eğiliyor üzerime, elinde iğne! Ama ben çok korkuyorum. O da gülümsüyor ama... Başlıyor sormaya... "Nasılsın?" diyor. "İyi sayılırım" diyorum. Birazdan güzel bir uykuya dalacağımızı söylüyor. Off! Ne uykusu ya, ben her şeyi duyacağım, beni uyutamazsın! "Neden bu işi seçtin?" diyor. Birşeyler mırıldanıyorum ama sesim beynimde yankılanıyor, ne dediğimi hatırlamıyorum. "5'ten geriye sayar mısın?" diyor... Başlıyorum ama 3'ten sonrasını hatırlamıyorum... Uçuyor muyum neyim? Ruhun sanki tepelerde bir yerlerde geziniyor. Acaba konuşuyor muyum? Horluyor muyum? Hiçbir şey hatırlamıyorum... Evet... "Hadi artık alın şu tümörü, bitmedi mi?" diyorum. Gözümü açıyorum. Ve bana sorular soran o kadın başımda duruyor. "Aldık, bitti bile" diyor. Rahatlıyorum..."