İmkânsız bir aşkın hikâyesi

Narin yapılı ve hassas ruhlu bir pervane bir akşamüstü rüzgârın esintisine kendini bırakmış uçarken parlak bir yıldız görmüş ve ona âşık olmuş. Çok heyecanlanan pervane, dönerken aşkın anlamını bulduğunu annesine anlatmak için ölüyormuş.

“Ne kadar saçma!” demiş annesi buz gibi bir sesle. “Yıldızlar pervaneler onların çevresinde dönsün diye yaratılmamış. Sen git ışıklı bir yazı, bir sokak lambası ya da bir abajur bul, onlardan birine âşık ol; çünkü biz bunun için yaratıldık.”

Hayal kırıklığına uğrayan pervane annesinin sözlerini hiç duymamış gibi yapmaya karar vermiş ve yeni keşfinin heyecanını yaşamaya devam etmiş. “Hayal kurmak ne kadar harika!” diye düşünmüş. Ertesi gün akşamüstü olduğunda yıldız yine aynı noktada duruyormuş ve pervane gökyüzüne uçmaya ve o parlak ışığın çevresinde dönüp ona aşkını göstermeye karar vermiş.

Alışkın olduğundan daha yükseğe uçmayı denediğinde hayli zorlanmış ama her zamankinden birkaç metre daha yükselmeyi başarmış. Her gün biraz daha yükseğe uçmayı deneyerek kendini geliştirebileceğini, böylece sonunda yıldıza ulaşabileceğini düşünmüş ve onu aşkından ayıran uzun mesafeyi aşmak için sabırla çalışmaya başlamış. Artık her gün akşam olmasını heyecanla bekliyor ve yıldızın ilk ışıkları belirdiğinde tüm gayretiyle kanatlarını gökyüzüne doğru çırpıyormuş.