İş dünyasında kadın cinsiyetsizleşiyor

Yaklaşık bir yıl önce yanıma bir adam heyecanla gelip “Sen Ece’sin değil mi? Sana bir şey göstereceğim” dedi, tasarladığı bir uygulamayı gösterip gururla “Ben yaptım, senin videon da burada sürekli izledim” deyip bir şey dememi bekledi. Ne desem beğenirsiniz? “Çok güzel, başarılar...” Birkaç ay boyunca bakışmalar, benim sürekli işimi anlattığım kısa sohbetler sonunda bir gün “Amma körmüşsün, seninle ilgilendiğimi artık nasıl gösterebilirim?” deyince jeton düştü ama her şey için çok geçti! Bunu kime anlatsam “İşin seni kör etmiş” dedi. Başta bu yoruma çok kızıyordum ama artık inadı bırakıyorum, kendi tezlerimi bizzat çürüttüm, buyurun başlayalım...

ABD Albrigh College Psikoloji Departmanı’ndan Dr. Gwendolyn Seidman, ele aldığı vakalardan yola çıkarak bir sonuca vardı ve Journal of Social and Personal Relationships’in 2006’daki sayısında yazdı: “İş dünyası, erkekleri olduğundan daha çok duygusallaştırıyor. Erkekler, dünyanın omuzlarına bıraktığı sorumluluklardan, hırslardan usanıp hayatını sorgulamaya başlıyor. Doğru sandığımız bir yanlışın altını çizeyim, kadınlar, erkeklerden daha romantik değil. Temkinli kadınlara karşın geç büyüyen erkekler, anı yaşamaya ve heyecana odaklı.” Yani plaza içine kapanmak, iki cinsiyeti de duygusal olarak etkiliyor. İşi daha da ileri götüren R.D. Clark, Journal of Psychology & Human Sexuality’de yayımladığı araştırmasında, 5 yıl boyunca çalışan kadın ve erkeklerin sekse bakış açısını incelenmiş. Sonuç: İşe verilen öncelik arttıkça cinselliğe bakış açısı ikiye bölünüyor; ihtiyaç ya da olmasa da olur... Ve bu da İstanbul’daki konferansında meşhur fütürist Marian Salzman’ın sözlerini aklıma düşürüyor: “Günümüzde kadınlar daha erkeksi, erkeklerse daha kadınsı. Fakat kadınlar güçlenmeleriyle beraber gelen özgüvenin tadını çıkaramayacak kadar yoğun ve stresli...”