Çalışanların yıllık izin hakları

Yaz mevsimine girilmesiyle birlikte işyerlerinde izin kullanımları da başladı. 4857 Sayılı İş Kanunu’na göre, yıllık izne hak kazanabilmek için, son işyerinde işe başlama tarihinden itibaren en az bir yıl çalışmak gerekir. İlk defa çalışma hayatına atılanların deneme süresi de bir yıl hesabına dahil edilir. Yıllık izin süresi, son işyerindeki toplam çalışma süresi üzerinden hesaplanır. Kanuna göre, çalışma süresi bir yıldan beş yıla kadar olanlara 14 gün; 5 yıldan fazla 15 yıldan az olanlara 20 gün; çalışması 15 yıl ve daha fazla olanlara 26 gün yıllık ücretli izin verilir. Yıllık izin süreleri, toplu iş sözleşmesiyle veya işverenle işçi arasındaki bireysel iş sözleşmesiyle artırılabilir ancak kanunda belirlenen sürelerin altında olamaz. İşçinin daha önce aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerinde geçen hizmetleri yıllık izne hak kazanma ve izin süreleri hesabında dikkate alınır.

İzin hakkında yaş sınırı da dikkate alınır. Yaşı 18 ve daha küçük işçiler ile 50 ve daha büyük işçilerin yıllık izin süresi 20 günden az olamaz. Yer altında çalışan işçilerin izin sürelerine ise 4’er gün ilave edilir.

İZİN SÜRELERİ TARAFLARIN ANLAŞMASIYLA BÖLÜNEBİLİR

Her ne kadar kanunda işverence yıllık ücretli iznin bölünemeyeceği, sürekli bir şekilde verilmesi zorunlu tutulsa da tarafların anlaşması ile yıllık ücretli izin bölümler halinde kullandırılabilir. Ancak, izin sürelerinin bölünmesi halinde bir bölümünün en az on gün olması gerekir.

İşverenin yıl içinde vermiş olduğu diğer ücretli ve ücretsiz izinler ile dinlenme ve hastalık izinleri yıllık izinden mahsup edilemez.

TATİL GÜNÜNE RASTLAYAN GÜNLER İZİNDEN SAYILIR MI?

Yıllık ücretli izin günleri hesaplanırken, izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz.