Denize sırtını dönen adalar

Tatilinizi yaptınız, hepiniz işinizin başına döndünüz. Aklınızda sadece tatilden kalma birkaç anı var. Ama tüm detaylar yavaş yavaş silinmiş durumdadır eminiz ki. Tatil yaptığınız yerde yaşayanlar ne yaparlar hiç bir fikriniz var mı? Cumhuriyet Gazetesi'nden Nilhan Aydın bu konuya değinirken ilginç bir yazı çıkardı...

Hiç düşündünüz mü? Tatilinizi geçirdiğiniz yerden siz ayrıldıktan sonra oralarda

yaşayanlar sezon bitince ne yapar.

Sakince dinlenirler mi?

Yoksa sıkıntıdan birbirlerini mi yerler?

Belki de onlar da tatile başka yerlere giderler, kim bilir.

Peki, ya sahipsiz kediler köpekler ne yaparlar!

Hele hele adaya, dört yanı deniz ile çevrili çıkışı olmayan adaya sahipleri tarafından neden terk edildiklerini anlayamayan çaresizlik içinde yine de sahiplerini bekleyen köpekler, sıcak bir yaz gününün akşamında yemeğinizi yediğiniz sahilde masanızın kenarına gelip sizden balık isteyen o kediler, kar kışta nasıl beslenir, nereye sığınır nerede barınırlar?

Son vapura binmiş uzaklaşırken seyrettiğiniz ada için siz de birçok kişi gibi “ada

da kış geçmez” diye düşünebilirsiniz.

Ben ise döndüm. Bozcaada’dayım.

Hoş geldin diyen yok, kimsecikler yok, bir köpek bana doğru kuyruğunu sallayarak

koşuyor. Aa.. bu o köpek; yazın arabanın ezdiği beyaz dişi köpek, yavrularını

doğurmuş belli, memeleri büyümüş. Bir elimle onu okşuyorum, öbür elimde Gökçeada’da Kris’in bana hediye ettiği, içinde Yakup Peygamber’in kardeşleri tarafından atıldığı kuyunun suyu bulunduğu küçük çömlek var. Kuru bir çınar yaprağı önümü hışıltıyla kesiyor, yapraklar bir bir derken peş peşe üstüme geliyorlar, ürkütücü bir uğultu kulaklarımda, tedirginim, Çamlık’ı bakmadan geçiyorum, meydana geliyorum, rüzgâr kendi etrafında dönüyor.

Benim adam yerli yerinde değil.

Adanın kargaları masalara inmiş..

Kris’in İsrail’den getirdiği o çömleği sımsıkı tutuyorum.

Çınar altı sabit donuk bakışlı adamlar ile dolmuş, denize arkasını dönmüşler, arka