Gonca Vuslateri: Asker olmak istiyordum
Gonca Vuslateri, çocukluk hayalinin askerlik olduğunu ancak hayatın onu oyunculuğa yönlendirdiğini paylaştı. Sanatı kendisi için bir "yangın merdiveni" olarak tanımlayan ünlü oyuncu, bu süreci şu çarpıcı sözlerle ifade etti; "Sanat benim için bir yangın merdiveniydi. Belki yanarak geçtiğim bir yol oldu ama bana boş bir umuttan ziyade, her zaman gerçeğin kendisini taşıyan bir alan sundu"
ABONE OL
Toplumsal farkındalık yaratmayı ve ilham veren hikâyeleri geniş kitlelerle buluşturmayı amaçlayan Kelebek Etkisi Konuşmaları’nın konuğu oyuncu Gonca Vuslateri oldu.
Geliri Saadet Öğretmen Çocuk İstismarı ile Mücadele Derneği’ne (UCİM) bağışlanan etkinlikte Vuslateri, çocukluğundan sanat yolculuğuna uzanan hayat hikâyesini anlattı.
Asker çocuğu olduğunu ve küçükken hep asker olmak istediğini belirten Gonca Vuslateri, çocukluğuna dair şu ifadeleri kullandı: Ben çok gürültülü bir evde büyüdüm. Asker çocuğuyum, annem ev hanımıydı. İkisi de çok okuyan bir karı - kocaydı ama çok kavga ederlerdi. Şiddetin boyu oldukça yüksekti. Bu bir organizasyon meselesi. Mutluluğu, sevmeyi, problemleri organize ederek büyümüş biriyim. Benim serüvene dalış hikâyem biraz böyle oldu. Kendimi ifade edebileceğim en güzel ortam sanat oldu. Ailem, akmak istediğim yönle kavga eden bir aile değildi. 8 - 9 yaşlarındayken Bursa’da tiyatroya başladım. Aslında ben, hep asker olmak istedim. Babam, dedem askerdi; ailede polisler, şehitler var. Çok fazla rol model vardı.
Gerçeği kabullenmenin önemine vurgu yapan Gonca Vuslateri, sözlerini şöyle tamamladı: Ne umudu savunmak için kendimi travmatize ederim ne de mutluluk oyunu oynarım. Bundan başka bir umut düşünemiyorum. Gerçeği bilmek ve kabul etmek benim için en büyük umut.