Bu kadarı fazla! Yesh gvul!

İSRAİL Dışişleri Bakan Yardımcısı Danny Ayalon, Türk Büyükelçisi Oğuz Çelikkol’u kendisininkinden daha alçak bir koltuğa oturturken ve masada tek bir bayrak bulunmasına özen gösterirken, İbranice olarak gazetecilere bu tavrı bilerek seçtiklerini ifade ediyordu. Hazin ama gerçek, İsrail demek düne kadar bütün bir “Batı kamuoyu” demekti, halihazırda “kaygılı bir ABD” demek. İsrail demek halen bir korku imparatorluğu demek. Tam da bu yüzden “one minute” çıkışı vicdanları gerildikleri zemberekten boşalttı ya... Mesele “Arap” meselesi

değildi, basılıp çiğnenmiş, kamyonla üzerinden geçilmiş mazlum bir kalbin,

üzerinden yıllar geçtikten sonra yeniden atmasıydı “one minute”. Hastane

filmlerinde olduğu gibi, ekranda beliren bir “dııt” sesi. Yaşam belirtisi. “Ölmedik ulan” belirtisi. “Her şeyin bir sınırı var!” çığlığı.

“Her şeyin bir sınırı var.” Bunu kaydedin bir yere.

Ne demiş Başbakan Erdoğan? BM kararlarına uymayan İsrail... Daha

geçenlerde yine Gazze’yi bombalayan İsrail... Yalan mı? Bunlar “makul”

sınırları aşmayan tespitler. Cevap ise “Türkiye bu konuda bize vaaz verecek

son ülkedir” şeklinde geliyor ve İsrail ordusu “dünyanın en ahlaklı ordusu”

olarak tanımlanıyor, çocuksuluğun dip noktalarına savruluyor söylem.

İsrail ordusu için “dünyanın en ahlaklı ordusu” betimlemesi bizzat kendi

ordu mensupları tarafından yalanlanmış bir durumdur oysa. Ortada İsrail

ordusunun içinden çıkan, ordunun yapıp etmelerinden midesi bulanarak çareyi direnişte gören Yahudi askerlerinin örgütlenmesi var: YESH GVUL... Anlamı nedir biliyor musunuz? “Her şeyin bir sınırı var.”

1982’de İsrail’in, Ariel Şaron’un kararıyla başlattığı Lübnan işgali, bir

süredir Filistin topraklarında savaşan ve aslında vicdanlarıyla da savaşan birçok askerin canına tak ettirmişti. Bir komşu ülkeye saldırı planına “tekrar” alet oldukları düşüncesiyle “Bu kadarı fazla” demeye, “Her şeyin bir sınırı var”

demeye başladılar, bu huzursuz söylenmenin, fısıltının İbranice karşılığı

Yesh Gvul’du. Askerlerin seçici reddetme eylemleri sürdü ve “itaat etmeme” özgürlüğünü kullanan askerlerin baskı, yıldırma ve hapis gibi şartlarla mücadele etmek zorunda kalmasına rağmen hareket “Yesh Gvul” adı altında katlanarak büyüdü. 2003 yazında ise askerlik çağı gelmiş binlerce İsrailli genç “Filistin halkına yönelik baskı operasyonlarına”, bu kirli oyuna katılmayacaklarını deklare ediyordu, 600 asker ise göreve çağrıldıklarında