Altımız kaynıyor. Önce Irak, şimdi Suriye. Irak’ta ateş kısıldı ama içten içe kaynama devam ederken, Suriye’de tencere fokurduyor.
Bu durumu Türkiye’nin şanssızlığı olarak görmek mümkün.
“Ne biçim komşularımız var. Nedir bu çektiğimiz” demek mümkün.
Mümkün ama mantıklı değil. Bunca kazanın kaynamasının nedeni aslında biziz.
Biziz derken kastettiğim Türkiye Cumhuriyeti değil.
Öncesi, Osmanlı.
Bugün kaynayan tüm ülkeler aslında Osmanlı toprağı. Balkanlar’dan Ortadoğu’ya kadar.
Tümü. Balkanlar, bağımsızlık savaşlarıyla Osmanlı’dan koptuğu için oradaki sıkıntı farklı yaşandı.
Bağımsızlığını kazananlar, sonra yeniden ikinci bir bağımsızlık için birbirlerine girdiler.
Ortadoğu’da olan ise biraz farklı.
Ortadoğu, Suriye ve Irak, olmayan devletler, olmayan milletlerdi.
Zorla, Gertrude Bell’in çizgileriyle devlet haline getirildiler. Osmanlı’nın mirası, hak sahiplerinin fikri alınmadan paylaştırıldı. Bugün içinde bulunduğumuz coğrafyadaki tüm bu kargaşanın nedeni Osmanlı’dır. 700 yıllık Osmanlı’nın mirasının paylaşılma kavgasıdır.
700 yıllık bir imparatorluğun mirasının paylaşılmasının 100 yıl sürmesi normaldir. Türkiye’nin de yasal vekil olarak bu paylaşımda söz sahibi olmak istemesi de!
Barzani, PKK ve Suriye
Bilmeden ahkâm tehlikeli bir iştir. Hele hele “bir bilmiş” gibi gazete köşelerinde yapılıyorsa.
Suriye’nin Kürt bölgesinde PKK kontrolünde “özerk bölgeler” oluşmasından söz edip, bunu “Barzani destekli” olarak görüp bunun üzerine yorum ve haber yapmak olsa olsa ciddi bir cehalet göstergesi olabilir. Suriye’deki Kürt bölgesi PKK’nın en güçlü olduğu yerlerden biridir.
Suriye’deki yaklaşık 2.5 milyon Kürt’ün 1.5 milyona yakını PKK etkisi altındadır.
Geri kalanların ise farklı Kürt siyasi gruplarıyla ilişkisi vardır. Suriye’nin Türkiye ve Irak sınırlarındaki bölgelerinde “özerk” yapılar kurduğu söylenen PKK’lılar, Suriye’de Esad karşıtları değildir.