"Fenerbahçe Başkanlığı hala hayalim"

Uzun boylu, yapılı. Bu yüzden bir tepeden bakma durumu, hatta snob bir hali var diye düşünürdüm hemen herkes gibi. Yanlış anlaşılmasın, ondaki karın kası Sergen Yalçın'da hiç olmadı mesela. Ama birini tanımak için seyahate çık derler. Ben bir de hemşerilerine bakarım... Neler yapmış büyüdüğü topraklara? Bunları düşünürken Kırıkkale'ye vardık. Bir insan seli bize doğru aktı. Sadettin Saran öylece durup kollarını açtı. Hepsini tek tek öptü. Bakan Beşir Atalay da Kırıkkaleli mesela, onu da çok seviyorlar ama benim gördüğüm başka bir şey. Saran'ın ciddi görüntü problemi var bence. Dünyaya Everest'ten bakan, restoranda çatalı peçeteyle silen biri gibi görünse de çok içten biri. Çalışanlarıyla birlikte nohut yiyebilir, hem de banarak... Yaptırdığı spor salonunun açılışından sonra gittiğimiz küçük restoranda nohut yedi, ondan diyorum. Yani kesin bilgi, yayınız... Peki holdinginin arka tarafından tavuk ve horozları olduğunu, Fenerbahçe'nin adını duyduğunda gözlerinin dolduğunu söylesem? İşte uçakta başlayan, Kırıkkale'de devam eden ve Saran Holding'de biten keyifli bir röportaj...