Afet bölgesinde kadınların günlük yaşamı

"Hıçkırarak ağlayan bir kadının gözyaşları, ağlatan adamın başına geleceklerinin altına atılacak imzadır.
Charles Bukowski

"Kadınlar bizi sevdikleri zaman, her suçumuzu bağışlarlar."
Honore de Balzac

"Erkeği erkek yapan kadındır."
Emile Zola

"Gökyüzünün yarısını kadınlar taşır."
Çin Atasözü

"Hiçbir süs ve makyaj bir kadını, analık sevgisi kadar güzelleştiremez."
Emile Zola

"Bir uygarlığın seviyesini ölçmek isterseniz, derhal kadının hayat şartlarına bakın."
Stuart Mill

Hoşlandığım Kadınlar
Ne yapsam neye benzetsem;
Bu mahzun halimi.
Aşıklık değil benimkisi,
Yolculuk değil,
Neyi duysam hüzünlenirim,
En ufak şeyi, rüzgârı bile.
Kimseye benzemez gülmem konuşmam,
Kimseye benzemez hoşlandığım kadınlar,
O kadınlarki rüzgâra verip saçlarını,
Resimlerde yaşayan,
Şiirlerde yaşayan...

Edip Cansever

Kadın
Kalıp değil bir fikir…
Elmas sorguçlu fakir;
Açıkta sırrı bakir;
Kadın…
Çölde kaçan bir serap;
Yönü kementli mihrap…
Madeni som ıstırap;
Kadın…
Dipsiz hasrete tuzak;
En yakınken en uzak…
Tadı zehrinde erzak;
Kadın…

Necip Fazıl Kısakürek

Bölünen Kadınlar
Kısık bir perdenin o gerçeği
Gösterdiğinden umutlu
Bir perdenin kısık yeri kadar
İncelen kadınlar
Dünya, nedir onlardaki yansın
Demir mi, ateş mi, belki cehennem
Pervaneler işte, renkli camlara
Çarpa çarpa hayal kanatlarını
Tükenen kadınlar

Gülten Akın

Kadındılar
Kadındılar hep onlardan istendi
Ağırdı kaldırdılar
Taşlıydı, bırakılsa elleri
Düşer kalırdılar.
İtilmiş gündüzlerde
Çoğu ancak gecelerde vardılar
Çağrıldıkça geçici
Fısıltılara kandılar.
Onlar bütün yatışlardan
Biraz korku biraz umut kalkardılar
Dendi istemiyorum güçleriydi oysa
Bütün yalnız kaldılar.
İstenseydi ağrılı bir sütü
Mutlu sevinçli sağardılar
Dölsüz bir süre eğrelti yeşili
Bakır sıcaklar geldi soldular
Kıskançtılar, onurlu
Baktılar başlar öne eğiliyor
Hırçın atların terkisinde
Yalçın dağlara kaçtılar.

Behçet Necatigil

Kadınlarımızın Yüzleri

Kadınlarımızın yüzü acılarımızın kitabıdır
Acılarımız, ayıplarımız ve döktüğümüz kan
Karasabanlar gibi çizer kadınların yüzünü.

Ve sevinçlerimiz vurur gözlerine kadınların
Göllerde ışıyan seher vakıtları gibi.
Hayallerimiz yüzlerindedir sevdiğimiz kadınların,
Görelim görmeyelim karşımızda dururlar
Gerçeğimize en yakın ve en uzak.

Nazım Hikmet

Bir Kadının ve Bir Ülkenin Anıları
Bir kadındı ve gözleri intihar
Sevgilisi sürgündü ve anıları bir ülke
Zeytinyağı tenekelerinde çiçekleriyle
Başka kentler çevrelerdi kentleri
Yasak kentler/ötekiler

Bir ülkeydi ve bir kadındı imgeler
Çingeneler/zakkumlar/beşibiryerdeler
Sevgilisi rehindi ve bilekleri kesik
Bodrum kokan soluklarıyla
Başka çocuklar çevrelerdi çocukları
Yasak çocuklar/ötekiler

Kadınlar sürekli tığ örerdi ve yoktu anıları
ve sokaklar sanki
Geceyarısı uyanmış erkekler kalabalığı
Bir kadındı / bir ülkeydi/kapanmazdı artık yarası

Lale Müldür

Dünya Kadınlar Günü'nün Ortaya Çıkış Hikâyesi
Amerika Sosyalist Partisi, 28 Şubat 1909'da New York'ta bir 'Kadınlar Günü' düzenledikten sonra 1910 Uluslararası Sosyalist Kadın Konferansı, her yıl bir 'Kadınlar Günü' düzenlenmesini önerdi.

1917'de Sovyet Rusya'da kadınlar oy hakkı kazandıktan sonra 8 Mart ulusal bayram oldu. 'Kadınlar Günü', 1967'de feminist hareket tarafından benimsenene dek ağırlıklı olarak sosyalist hareketler ve komünist ülkeler tarafından kutlandı. 1975'te Birleşmiş Milletler tarafından kutlanmaya başlandı.

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu'nun 16 Aralık 1977'de aldığı kararla üye ülkeler kendi geleneklerine ve tarihlerine uygun bir günü Uluslararası Kadın Hakları ve Uluslararası Barış Günü ilan etmeye davet edildi.

Türkiye'de de '8 Mart Dünya Kadınlar Günü', ilk kez 1921'de iki komünist kız kardeş Rahime Selimova ve Cemile Nuşirvanova'nın girişimiyle gerçekleştirildi.