Bu Model'den elimizde başka yok!

İlk bölümün adı: Yas Bahçesinde Beş Gün.
Hepsi Can Temiz (grubun basçısı) imzalı şarkılar şöyle sıralı:

Ağlamam Zaman Aldı (İnkar)
Bize Susmak Yakışır (Öfke)
Antidepresan Gülümsemesi (Pazarlık)
Levla Vazgeçti (Depresyon)
Sen Ona Âşıksın (Kabullenme)

İkinci bölüm “Hafifle!” ise Müzik Kutusu’yla başlayıp Levla’yı tekrar hayata döndürüyor.

Alkışlarınızla Fatma Turgut (vokal), Can Temiz (bas gitar), Okan Işık (gitar) ve Kerem Sedef'den (davul) oluşan Model!

LEVLA: VAROLMASI GEREKEN HER ŞEY

Levlâ kim?
Can: Gerçek biri, bir kadın. 30’lu yaşlarda, sevimli biri. Ortak arkadaşımız, gittiğimiz spor salonunun
yöneticisi. Ama bana şarkı yaptıran kendisi değil; ismi sadece. Levla’nın anlamı...

Ne demekmiş?
Arapça’da “var olması gereken her şey, ihtiyaç duyulan” demekmiş.

Geçen hafta bir trans erkekle röportaj yaptım. O trans olduğunu kabul etme sürecini “Yas bahçesinde beş gün”deki sırayla anlatmıştı. Albümü görünce çok şaşırdım...
Can: İnkar, öfke, pazarlık, depresyon, kabul; yüzleşmenin beş evresi... Bazı insanlar direkt kabullenme evresine de girebilirler. Okan ve Kerem öyle mesela, direkt kabul ederler. Hayat nasıl geliyorsa öyledir onlar için. Fatma dördüncü aşamada (depresyon) biraz uzun takılıyor. Ben de inkar ve öfkede...

“BEN ERKEĞİM, NİYE BÖYLE SÖZLER YAZIYORUM” DEMİYORUM

Tüm sözler Can’a ait ve tüm sözler bir kadının ağzından yazılmış gibi. Kadınların hislerini, acı çekme, sevme şekillerini nasıl bu kadar iyi kavramış olabilirsin?
Can: Annem ve ablamla büyüdüm. Çok küçüklüğümden beri onları izledim. Kadın bakış açısına, ruhuna yabancı değilim, ne hissettiğinizi bir şekilde anlayabiliyorum. Ve ayrıca kadınların olayları nasıl algıladığını çok merak ediyorum çünkü bariz bir şekilde erkeklerden farklı algılıyorlar. Hayata, olaylara, ilişkilere bambaşka bir dünyadan baktıklarını görüyorum. Bunun daha da içine girip derine inmek, tam olarak ne olduğunu anlamaya çalışmak çok keyifli.

Gey değilsen, “pembe bir mezarlık olmak istedim” diye bir söz yazmak cesaret gerektirir Türkiye’de...
Gey değilim, heteroseksüelim. Fakat vokalimiz kadın, ben onun ağzından yazıyorum. Şarkıları yazarken, “ben erkeğim, niye böyle sözler yazıyorum?” diye düşünmüyorum.
Aslında unisex olarak yazdığım bazı şarkılar için, mesela “Değmesin ellerimiz” için, çoğu kişi yine “kadın şarkısı” dedi fakat bunlar hissettiğim duygulardı. Fatma söyleyince kadın şarkısı gibi oluyor. Zaten hikayeler yazan birisiyim liseden beri. Dolayısıyla bir karakterin ağzından yazmaya, düşünmediğim, hissetmediğim gibi yazmaya yabancı değilim.

Bazı parçaların sözlerini okuduğumda sanki intikam alıyormuşsun gibi hissettim.
Can: Doğru, şarkı yazmak güzel bir intikam yöntemi. Eski sevgilini ağlatmak için şarkı yazabilirsin. Hikaye nasıl gelişmiş olursa olsun, suçlu olan siz olsanız da, şarkı yazarı siz olduğunuz için dinleyenler her zaman size hak verir. Bazen mektup yazar gibi iç dökersin, bazen intikam alırsın, bazen aklındaki hikayeyi anlatırsın, bazen de güzel bir melodiye söz yazarsın.

“BİZ LADY GAGA DEĞİLİZ”

Kliplerinizde illüminati simgeleri kullandığınızı söyleyenler var. Var mı böyle bir şey?
Can: O insanlar şöyle ikiye ayrılıyor: Gerçekten bunu yaptığımıza inananlar ve alakamız olmadığı halde cool görünmek için illuminati öğelerini kullandığımızı düşünenler.

Hangi grup haklı?
Can: Yapma! Biz Lady Gaga değiliz. Parçalarımızın tersten okunuşunda da tuhaf mesajlar yok. Böyle düşünenlere Hayko Cepkin’in bir cümlesiyle cevap vermek istiyorum: “Şarkının düzünden anlamıyorsun, tersinden ne anlayacaksın!”

Tamam kızma hahaha. Ama videolarınızın tarzında ortak bir Tim Burton havası olduğu doğru değil mi?
Fatma: Videolar Gürcan'ın (Keltek) hayal dünyasında yarattığı bir anlayışın ürünü. Ama Can, Tim Burton’a bayılır.

Can: Tim Burton özellikle “Diğer masallar” albümündeki şarkıların sözlerini yazarken o çok etkilendiğim bir hayal dünyasının ve estetik anlayışının yaratıcısı.

“OTOBÜSE ATLADIK VE İSTANBUL’A PARASIZ GELDİK”

Müzik piyasası yerlerde sürünürken kalkıp İzmir’den İstanbul’a geldiniz. Büyük risk değil miydi?
Okan: Çok büyük riskti ama İzmir'de büyüyemezsin. Bir noktada İstanbul'a gelmek zorunda olduğumuzu anladık.

Yıl?
Okan: 2008.

Bağlantıları kurmuş muydunuz?
Okan: Hayır, sıfır bağlantı ve çok az parayla otobüse atladık ve geldik. Elimizde demo CD’ler... İşler çok umduğumuz gibi gelişmedi tabii. İnsanlara demomuzu dinletirken şimdiki menajerimizle tanıştık. 2009'un başında bizi çağırdı, “Gelin” dedi. “Albüm yapacağız.”

Harika! Büyük şans...
Okan: İki hafta içinde albümü kaydettik, üç ay sonra da albüm çıktı. Ama hiç para kazanamadık. Bir yıl hayal kırıklığıyla geçti; çok büyük hayallerimiz vardı ve beklediğimiz karşılığı alamadık.

“EV SAHİBİ ‘ÇIKIN’ DEDİ”

Aynı evde mi yaşıyordunuz?
Fatma: Evet ve ev kirasını ödeyemiyorduk. Sonuçta ailemizden de ekstra para isteyemeyiz; “Biz gidiyoruz!” diye basıp gitmişiz İzmir’den... İki ay kira ödeyemedik ve ev sahibi “çıkın” dedi.

Ne yaptınız?
Fatma: Evi boşaltmaya karar verdik, komşularımızla vedalaşmaya gittik. Ama alt komşumuz, o da bir müzisyen, “Çıkmayın o evden. Bir şekilde kiranızı ödeyin çünkü eğer buradan giderseniz, hepiniz dağılacaksınız” dedi.

Ve kalmanın bir yolunu buldunuz...
Okan: Neyse ki... 2. albüme hazırlık yaptık. Gece gündüz evde şarkı kaydediyorduk. Sonunda “Diğer Masallar” gibi güzel bir iş çıkarttık ve grup bir anda popüler oldu.

“BABAMLA YAŞADIKLARIM KEYİFLİ ANILAR DEĞİLDİ”

Fatma sen İstanbul’a geldiğinde kaç yaşındaydın?
Fatma: 25.

Annen ve babana “Ben dört adamla aynı evde yaşamak zorundayım” dediğinde nasıl karşıladılar?
Fatma: O süreç hiç kolay değildi. “Nereye gidiyorsun, gidemezsin” dediler. “Ben gidicem!” dedim. Ben müzik öğretmenliği okudum. Ailem çok istiyordu benim öğretmen olmamı... Kadın başına ekonomik özgürlüğünü eline al hesabı. Babam “KPSS’ye girersin, atanırsın bir devlet okuluna... Paranı kazanırsın, sırtını devlete dayarsın” gibi şeyler söylüyordu. Ama ben o kız değildim. Babamla yaşadıklarım hiç keyifli anılar değildi, çok çatıştık çünkü.

Sonra alıştı mı?
Fatma: Alıştı. Bir süre sonra, “Çocuklar yanında mı?” demeye başlamıştı. Beni onlara emanet etti.

Ne öğrendin tüm bu süreçten?
Fatma: Doğru insanlar bir araya gelince, yaptığınıza inanıyorsanız, olacağını düşünüyorsanız önünde hiçbir şey duramıyor. Konu her ne olursa olsun.

AYAĞINIZI YORGANINIZA GÖRE UZATMAYIN!

Yeterince zorlu yollardan geçmiş bir grup olarak, hayal kırıklığı yaşayan yolun başındaki küçük rockçılara bir şeyler söyler misiniz?

Can: Her şeyin başı hayal etmek, hayal etmekten çekinmeyin.

Fatma: Ayağınızı yorganınıza göre uzatmayın. Risk alın.

Okan: Bunları yaparken çok çalışın ve donanımlı olun, kendinizi analiz edin.

Kerem: Dibe vurmaya hazır ve alışkın olun. Dibe vurdukça iyi yerlere gelmeyi öğreneceksiniz.

Kısa Kısa Model

Kerem günde dört saatten fazla uyuyamıyor ve çok azimli.

Fatma çok panik bir insan ama kolay sakinleşiyor.

Okan çok aşık ve aşık olduğu kadınla evli.

Can’ın kendiyle ilgili çok büyük bir bomba patlatacağına inanılıyor.

Turnelere, yataklı tur otobüsleriyle çıkıyorlar. Uçak kullanmıyorlar. Yollarda film izleyip, play station oynuyorlar.