"Hunharca gülmeyi garanti ediyoruz'"
Cengiz Bozkurt 'Bana Masal Anlatma'yı anlattı...
Mehmet ÇALIŞKAN/ HT MAGAZİN
Cengiz Bozkurt... Hani ‘Hayatımı yazsam roman olur’ derler ya. Cengiz Bozkurt’un hayatı işte öyle. Üniversite sayısının oldukça az olduğu bir dönemde ODTÜ’yü hem de fizik bölümünü kazanma başarısı gösterdi. Fizik profesörü olması bekleniyordu ama oyunculuk yaparak daha mutlu olacağına karar verdi. ‘Bulunduğu kıyılardan ayrılmaya korkanlar okyanusların ötesindeki kutsal toprakları asla keşfedemezler’ sözünden feyz alıp “Yedik bir nane bari gidip işi William Shakespeare’nin memleketinde öğreneyim’ diyerek İngiltere’in yolunu tutup Londra’ya yerleşti.
LONDRA’DA İŞPORTACILIK, TEZGÂHTARLIK...
Elbette ‘Vay Türkiye’den Cengiz gelmiş, hoş gelmiş. Ona en iyi oyunlarımızdan en sükseli rolü verelim’ demediler. İşportacılık, şoförlük, tezgâhtarlık ve Londra’daki gurbetçi derneklerinde temsilcilik yaptı. Ta ki kısa filmler ve belgeseller çekene dek. Sonra da Mehmet Ergen’in başını çektiği 5 kişiyle tiyatro kurdu. Ergen’in Türkiye’de de oyunlar yönetmeye başlaması Cengiz Bozkurt’un 14 yıl önce ayrıldığı Türkiye’deki sektörle haşır neşir olmasına vesile oldu. Sonra da gerisi çorap söküğü misali. Canlandırdığı karakterleri fenomen haline getirecek ölçüdeki yeteneği 10 yılda 32 televizyon dizisinde ve sinema filminde rol almasına neden oldu. 5 tane de tiyatro oyunu...
GEÇİNEMEYİNCE VER ELİNİ İSTANBUL
Cihan Ercan... Lisanslı hentbolcu ve eskrimci. Ercan da mutluluğu oyunculukta arayanlardan. Tiyatrodan kazandığı para geçindirmeyince ‘Haydi Abbas vakit tamam’ diyerek mesleğinin merkezi olan İstanbul’un yolunu tuttu. Kanımca doğaçlama yeteneğiyle Cihan Ercan, başrol oynayabilecek, bir filmin sorumluluğunu üstlenebilecek bir yetenek.
"İlanın peşinden gittim"
ODTÜ Fizik gibi sükseli bir bölümü okuyan biri neden oyuncu olmak ister?
O bölümü bitirmek için insanın anası ağlar. Girenlerin yarısı da mezun olamaz. Benim dönemimde sadece 4 kişi mezun olabilmişti. Öyle sükse mükse yok. ODTÜ’de ‘Tiyatro bölümüne katılmak isteyenler’ şeklinde bir duvar ilanı gördüm. O ilanın peşinden gitmiştim. Sonra sahneye çıkınca, kafayı oyunculukla bozunca hayatım değişti. n Türkiye’ye dönmemiş olsaydınız İngiltere’de nasıl bir kariyeriniz olabilirdi? İngiltere’de hâlâ tiyatro oyunculuğu yapıyor olurdum. 5 arkadaş bir araya gelip 2000’de kurduğumuz tiyatronun ortağı, yönetmeni, oyuncusu ve bir çalışanı olarak hayatıma devam edecektim. Kesin olan şu ki oyunculuğum sahnede kalır kamera karşısına taşınmazdı.
'OLDUKÇA YORUCU OLDU'
10 yılda 32 televizyon dizisi ve sinema filmi. Bunun nedeni sektöre duyduğu açlık mıdır?
Rol aldığım yapımları böyle matematiksel olarak ifade edince rakamlar gözüme oldukça büyük geldi. 10 yılda bu denli yoğun çalışmak takdir edersiniz ki oldukça yorucu oldu. Bu kadar çok projenin 10 yıla sığmasının nedeni de memlekete 40 yaşında dönünce kendimi gösterme adına benimle çalışmak isteyen herkese ‘Evet’ dememdir. Ne var ki rol aldığım yapımlar nicelik olarak fazla gözükse de nitelik olarak da iyi olduklarını düşünüyorum.
Şöhret sizi ne kadar ilgilendiriyor?
İlgilendirmiyor, hiç önemsemiyorum. Sonuçta hayatımızı zorlaştırıyor. Millet ünlü olmayı çok matah bir şey olduğunu sanıyor ama gerçekten de özenilesi bir durum değil. Ünlü olmak isteyen herkes inşallah olur da o zaman görürüm ben onları.
Oyunculuk size ne ifade ediyor?
Çok zevk alarak yaptığım bir iş. Örneğin ben hayatta ofis işi yapamazdım. Ne var ki oyunculuk birçok insan için gereğinden fazla önem ifade ediyor. Oyunculuğu o kadar önemseyip kutsallaştırmamak gerekir. Herkesin bir işi var, bizim işimiz de bu. Oyunculuk farklı ülkelerde farklı farklı algılanır. Örneğin İngiltere’de oyunculuğun nasıl algılandığını iyi bilirim. Orada oyunculuk benim benimsediğim tarzdadır. Oyuncular sabahları provaya başlar, akşam bitirip evlerine giderler. Bizde olduğu gibi gece yarıları prova yapılıp da aile hayatı darmadağın olmaz. Ve asla kutsallaştırılmaz.
‘HİÇ TEREDDÜT ETMEDİM’
‘Bana Masal Anlatma’nın hangi özellikleri size ‘Ben bu işte varım’ dedirtti?
Burak Aksak ile daha önce çalıştığım için bana teklifte bulunduğunda hiç tereddüt etmedim. Masalsı, ‘Leyla ile Mecnun’ kafasında bir iş olması beni cezbeden nedenlerden bir diğeriydi. ‘Bana Masal Anlatma’daki ‘Kahveci Nafi’, ‘Leyla ile Mecnun’da canlandırdığım ‘Erdal Bakkal’a yakın bir karakter. BKM, Burak Aksak, oyuncu kadrosu ve senaryo... Bütün hepsi ‘Bu işte varım’ dedirtti.
İzleyiciye ‘Bana Masal Anlatma’yı izlemeleri için nasıl tavsiyelerde bulunursunuz?
Tipik bir komedi filmi değil. İzleyiciler çok farklı bir komedi filmi izleyecek. Kaybolan değerlerimiz, Yeşilçam klişeleri günümüze uyarlanarak beyazperdeye aktarıldı. Biz bile her izlediğimizde kahkahaya boğulurken izleyicinin keyif alması garanti. Hunharca gülme garanti.
‘Kafamda çok fazla hikâye var’
Birçok kısa film ve belgesel film çektiniz. Uzun metrajlı film yönetme planlarınız var mı?
Kafamda birçok hikâye var ama önce oturup onların senaryosunu yazmam gerek. Senaryo yazma konusunda çok çekingen ve korkak olduğumu söylemeliyim. Aslında nasıl yazıldığını okulda da öğrettiler, işin matematiğini de biliyorum ama belki de zaman bulamadığım için şu ana kadar bir senaryo yazamadım. Hayat gailesi, projeden projeye koşmaktan dolayı bir türlü elim gidemedi. Ne var ki o aşamaya artık geldiğimi düşünüyorum. Bu konuya daha yoğunlaşacağım.
Kariyerinizin hangi döneminde olduğunuzu düşünebiliriz?
Oyuncular için 30 yaş sonrasını daha kıymetli görürüm. O zamana kadar biraz kendini ve mesleği öğrenerek geçiyor. 30 olduğumu düşünürsek başındayım herhalde.
‘Bana Masal Anlatma’nın hangi özellikleri size ‘Ben bu işte varım’ dedirtti?
‘Bana Masal Anlatma’, öncelikle izleyicisi olarak keyif aldığım bir tür. Bu tarz işlerden çok yok. Mizahıyla da, rejisi ve oyunuyla da farklı. ‘Leyla ile Mecnun’un da rol almadan önce sağlam izleyicisiydim. Burak Aksak’ın oyun dili, kalemi ortada. Arayıp “Bana Masal Anlatma’yı ben yönetiyorum gelsene” dediğinde hiç soru sormadım. Rolümün ne olacağını bile. Cengiz Abi’nin dediği gibi ‘Bana Masal Anlatma’, hunharca gülmeyi garanti eden bir film oldu. Bir haftada 313 bin 586 kişinin izlediği ‘Bana Masal Anlatma’da herkesin keyif aldığına inanıyorum.
‘Deliha’dan sonra ‘Bana Masal Anlatma’da da canlandırdığınız karakterlerle izleyicilerin belleğinde iz bıraktınız. Doğaçlama yapıyor musunuz?
Tabii ki bu tarz işler doğaçlamaya açık oluyor. Fakat sıfırdan değil de bir metin üzerinden doğaçlama yapıyorsanız; yazılan zeminin de iyi olması ve sizin o dili bozmamanız gerekir. ‘Deliha’da Gupse Özay kendi sahnelerim için bana izin verdi sağ olsun. Burak Aksak ile de çok iyi anlaştık bu noktada. Sunulmuş bir alanda doğaçlama gibisi yok.
‘OYUNCULUĞUN DÜŞMANI AYNILIK’
‘Kübilay’ rolüne hazırlanma döneminiz nasıl geçti?
Benim için öyle bir dönem olmadı. Hazırlıklar sırasında ben Adana’daydım. Setin ilk gününe yetiştim. Okuduğumda kafamda bir ‘Kübilay’ oluştu tabii ki. Ekibin çoğuyla da önceden tanışıyorduk. Set ekibiyle de ‘Deliha’da çalışmıştık ve herkes çok hazırdı. Onların çok hazır oluşu beni de hazırladı.
Sizce yeni nesil oyuncuların en önemli sorunları nelerdir?
Televizyonda ilk kriter görünüş olduğundan, sizi ilk nasıl görürlerse öyle kabul ediyorlar sonra da. Oysa oyunculuğun ilk düşmanı aynılıktır. Ben de kendi adıma olabildiğince değişik noktalara gitmek isterim. Bir de oyuncuların sorunları var demekten utanırım hep. Oyuncular bu sektörün en rahat çalışanları bir yerde. Yeni nesil sinemacılar ve set çalışanları zor durumda o mühim. Eğer sorundan kasıt kendi sorunlarıysa yeni nesil oyuncuların en önemli sorunu, her şeyin yeni kalacağını zannetmeleri olabilir.
‘SAKLANMADIM BEKLEDİM’
Sosyal medyadaki ‘Neden bugüne kadar keşfedilmediğini merak ediyoruz?’ yorumlarına nasıl bir yorum yaparsınız?
Ama ben keşfedildiğimi düşünüyordum. Bence keşfedilmek bu sektördeki ilk işinizi yapmaktır. Sonrası sizin gösterdikleriniz ve insanların talebi doğrultusunda ilerler. Her oyuncu her yaşında yeniden keşfedilebilir. Eğer daha fazla görünmek ve kazanmaksa kasıt, onun için önce benim kendimi biraz daha keşfetmem gerek.
Bir diğer yorum da ‘Böyle bir yeteneğin vardı da neden saklanıyordun?’ Bu yoruma yorumunuz ne olur?
Mezuniyetten sonra uzunca süre televizyon işlerinde yer almak istemedim ve Ankara’da tiyatro yaptım. Saklanmak değil de beklemek diyelim. Ankara’da ailem ve sevdiklerimle huzurluydum. Tiyatro geçindirmeyip yaş 30’a yaklaşınca vaktidir deyip geldim. Bir de insanlar ‘Görmedim’ yerine ‘Görünmedin’ demeyi tercih ediyorlar galiba.