‘Anlaşılmayı bırakalım sevmeyi konuşalım’

Bir fotoğrafçı ve bir transseksüel birey; Kahraman ve Orkide... Yılbaşı gecesi bir kapalı otoparkta karşılaşan daha doğrusu “çarpışan” iki ruh. Birbirlerinden çok farklı oldukları için çarpışmanın şiddeti de haliyle her biri için farklı oluyor. İzledikçe ve tanıdıkça ikisini de seviyoruz. Kahraman bence korkuları ve tedirginlikleriyle olduğumuz, Orkide ise enerjisi, cesareti ve parıltısıyla kalbimizin en derininde olmak istediğimiz kişi.

Kalbe işleyen, zihne çakılan diyaloglarla örülü bu oyunun kalıcı bir metne dönüşmesinden dolayı mutluyum. Oyunun yazarı Kemal Hamamcıoğlu’na “Garaj”ı niçin kitaplaştırdığını sordum, “Orkide’lerin sesi daha gür duyulsun diye” dedi. Eh, madem öyle, bari bir isteğimi daha ileteyim... İlk günden itibaren “Garaj”ın Christopher Isherwood uyarlaması “Cabaret” ve Truman Capote uyarlaması “Tiffany’de Kahvaltı” türünden harika bir film olabileceğini hissediyorum. Meğer bu konuda teklifler geliyormuş. “Karşı tarafın heyecanına, tutkusuna inanırsam, niçin olmasın?” diyor Kemal Hamamcıoğlu.

Orkide’nin ve Kahraman’ın, yani sessiz azınlıkların sesi olan yazarla Artemis Yayınları’ndan çıkan “Garaj”ı konuştuk.