Ahmet Telli hayatını kaybetti

Toplumcu gerçekçi şiirin önemli temsilcilerinden Ahmet Telli, hüzün, isyan, sevda ve direnişi aynı şiir evreninde buluşturan isimlerden biri olarak tanındı. 2 Aralık 1946’da Çankırı’nın Eskipazar ilçesinde doğan Telli, Hasanoğlan, Kayseri Pazarören ve Pınarbaşı öğretmen okullarında eğitim gördü. Öğretmen okulunu bitirdikten sonra bir süre köylerde ilkokul öğretmenliği yaptı. Gazi Eğitim Enstitüsü’nü tamamlayan Telli, Kastamonu, İnebolu, Doğanyurt, Kırıkkale ve Ankara’da çeşitli okullarda Türkçe ve edebiyat öğretmeni olarak görev yaptı. 1981’de Gazi Eğitim Enstitüsü’nde öğretmenlik yaptığı dönemde sıkıyönetim sürecinde tutuklandı ve görevinden alındı. Yargılama sürecinin ardından yayıncılık, editörlük ve kitapçılık alanlarında çalıştı. 1993’te mahkeme kararıyla öğretmenliğe dönen Telli, bir süre sonra emekli oldu. İlk şiiri 1961’de yayımlanan Ahmet Telli, 1970’li yıllardan itibaren deneme, eleştiri ve kitap tanıtım yazılarıyla edebiyat çevrelerinde dikkat çekti. 1979’dan itibaren şiir kitaplarını yayımlamaya başladı. Telli’nin başlıca eserleri arasında “Yangın Yılları”, “Hüznün İsyan Olur”, “Dövüşen Anlatsın”, “Saklı Kalan”, “Su Çürüdü”, “Belki Yine Gelirim”, “Nida” ve “Veda Divanı” yer aldı. Özellikle “Su Çürüdü”, 12 Eylül döneminin baskılarını, yalnızlığı ve dönemin karanlık atmosferini güçlü imgelerle anlatan eserlerden biri olarak edebiyat tarihindeki yerini korudu. Romantik ve başkaldırıcı diliyle bilinen Telli, toplumcu gerçekçi şiirin özgün seslerinden biri kabul edildi. Şiirlerinde ayrılığı, acıyı, umudu, yolculuğu ve direnişi güçlü bir lirizmle işledi. Ahmet Telli, Ömer Faruk Toprak Şiir Ödülü, Yazko Şiir Özendirme Ödülü, Nevzat Üstün Şiir Başarı Ödülü, Altın Portakal Şiir Ödülü ve PEN Türkiye Şiir Ödülü gibi birçok ödüle değer görüldü. Şairliğinin yanı sıra öğretmenliği, yayıncılığı ve toplumsal duyarlılığıyla da hafızalarda yer eden Ahmet Telli, ardında Türkiye şiirinin güçlü belleğinde iz bırakan eserler bıraktı.