Doğuş: Tacize uğramamak için şişlendim

"Yurttan kaçtım. Ailemde bulamadığım sevgiyi sokaklarda bulduğumu sanıyordum. Sokaklardaki arkadaşlarımı kardeşim sandım ama çok geçmeden bunun bir hata olduğunu anladım. Sokaklarda çok kötü şeyler yaşadım."

"Annemi bulacağım diye evden kaçtım. Evden kaçmak dünyanın en büyük hatası. Bir fabrika var, arkadaşlar 'çorapları çalalım, sonra da Antalya'ya gidelim' dediler. Peynir ekmek gibi çorapları sattık."

"Hırsızlık yaparak para kazanmaya çalışıyorduk. Antalya'da yattığımız yerde yakalandık, Bursa'ya kelepçeyle geldik. Çorap çaldığımız için 14 yaşında cezaevine girdim. O yıl yine beni orada taciz etmesinler diye cezaevinde kalbimden şişlendim."

"Benim için kırılma anı diye bahsedeceğim şey şu olur; bir gün yine arkadaşlar market soyacaklardı, yapamamışlar, kepenkten sigara ve kalem çalabilmişler. Bana da bir sürü kalem verdiler."

"Ev diye belirlediğimiz eski bir fabrikaya gidecektik. Tam oraya giderken bir araba yaklaştı ve 'gençler nereye gidiyorsunuz?' diye sordu. Ben de 'eve gidiyoruz amca' dedim. Arabanın kapısını açarken tekme attım. O esnada hepimiz kaçıştık, ben de kaçarken biri benim peşime düştü. O hızla koşarken kolumda bir acı hissettim, beni vurmuş. Kurşun sıyırmış kolumdan."

"O acıyla kendimi bir binaya attım. Binanın terasına doğru çıkıp Allah’a dua etmeye başladım. İlk defa orada inandım Allah’a. Cebimden kalemleri attım, bir köşede beklemeye başladım. Polis telsizlerini duyuyorum."

"Polis bulunduğun kata kadar çıktı ve bakındı. O an Allah’ı hissettim kalbimde ve inanmaya, uyanmaya başladım. Polis bir şey yapmadan gitti ve kurtuldum. Tövbe ettim o gün, bir daha bir şey çalmayacağıma söz verdim. Sonra şarkılar yazmaya başladım."