23 Nisan şiirleri! En güzel ve anlamlı, kısa ve uzun 2, 3, 4 kıtalık ilkokul, ortaokul 23 Nisan şiirleri

Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı heyecan içinde kutlanıyor. 23 Nisan şiirleri günün en çok araştırılan konuları arasında yer aldı. 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı yurt genelinde törenlerle, şiirlerle coşku içinde kutlanıyor. İlkokul, ortaokul, lise öğrencileri için en güzel, anlamlı 23 Nisan şiirlerini haberimizde derledik. İşte 2, 3, 4 kıtalık 23 Nisan şiirleri...2-3-4 KITALIK 23 NİSAN ŞİİRLERİ DÜNYA ÇOCUK YILINDA -1- (BEHÇET NECATİGİL) Bütün çocuklarYokluk bilmesinlerEt, şeker, süt bulsunlarGiyimli, tok ve rahatGitsinler okullaraSınıflarını geçsinler. Büyükler biraz daha yorulsunOnlar da büyüsünlerOnlar da mesut olsunlarGeçti, kaç savaş ezikliğiÇocukları düşünsünlerÇocuklar iyi gün görsünler. ÇOCUKLAR (GÜLTEN AKIN) ÇocuklarOnlar artık konuklardırHerkes kendince ağırlar konuklarınıKimi şakıya şakıyaKimi susarak, yumuşakYaşadıkça eskir, ağırlaşırArtar boşlukGün ayrı galaksilerUzaklaşır kaç bin ışık yılıSevgilerin, özlemlerinMiadı dolmuşsaZorla zorla zorlaNereye kadarOnlar hoşça gitsinlerKalmalı bir eyyam dahaUtana sıkılaÇOCUKLARIMA (AZİZ NESİN) Dalga mı geçiyorsun düşler mi kuruyorsunÖyle sonsuz sınırsız düşler kur ki çocuğumDüşlerini som somut görüp şaşsınlarBöyle bir dalgacı daha dünyaya gelmedi desinler Dünyada yapılmamış işler çoktur çocuğumDerlerse ki bu işler bişeye yaramazDe ki bütün işe yarayanlarİşe yaramaz sanılanlardan çıkar DÜNYAYI VERELİM ÇOCUKLARA (NAZIM HİKMET RAN) Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüneallı pullu bir balon gibi verelim oynasınlaroynasınlar türküler söyleyerek yıldızların arasındadünyayı çocuklara verelimkocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibihiç değilse bir günlüğüne doysunlardünyayı çocuklara verelimbir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığıçocuklar dünyayı alacak elimizdenölümsüz ağaçlar dikeceklerGECE VE ANNE (OYA UYSAL) Anlamını bulmaktan korkup hayra zorlarken rüyayıiçini çekip sokuldu yine geceye içimdeki çocuk… Çıkıp yürüsem şimdi elinden kurtulup geceninbitecek sanki yeryüzü,ansızın uçurum. Ey! durgun saçları karıştıran hayal.Affetmeye yatkın ruhumun bağışlamadığı gölge,terket beni, beni terket ve karış geçmişe. Ve artık istemem saçlarımda gezinse de ellerinsoruları karışmış yanıtlar gibiyiz, yanlış,geceden doğmalıydım ben, geceden,kendime anne olmuşum meğersokakları kovalarken çocuklar. Durup düşündüm de bende gülümseyen bir resmi yokiçini çekip sokuldu yine geceye içimdeki çocuk… ÇOCUK VE HÜZÜN (SUNAY AKIN) Ne zaman bir çocuk ölsegözü evlerindeannesinin kavurduğuhelvadakalır Yoksul bir çocuk görsemyağmur altında üşüyenköprü olmak geçerhiç değilseiçimdenBÜYÜMÜŞ ÇOCUK ŞİİRİ (DİDEM MADAK) Artık büyüdü diyorlar banaEkmeğini salatanın suyuna banmaBen artık büyüyüm FüsunZengin evlerinde Harry Potter oldum bu yaştan sonraİstanbul un kargaları İstanbul kadar kocamanBağırmak denen bir adam saltanatını kurmuş buradaBirçok şarkının ortasında yürürken İstiklal CaddesiTomtom Mahallesi ne taşıyor beniBen yürümüyorum Füsun cadde yürüyorBir cadı olduğumu burdan anlıyorumHiçbir takım tutmuyorum, yıldızların takımından başkaBilirsin işte erkekler büyükayı, kadınlar küçük cezveBugün bir harf girdi atmosferime, tutuştu ve yandıSiyah bir gelinliğe benzeyecek bu şiirUzun kuyruklusundanİmgelerle yer değiştiriyorum FüsunŞiirin bir odasına üç yüz milyon vereceğimDurmadan mazmunlara sürgün gidiyorum olmuyor böyle.Cümle kapıların önünde kelimelerle beş taş oynuyorum.Karanlık sokaklardan biraz korkuyorumAma korkmuyorum da esasında.Pardon diyorum ayağıma bastığında dünyasaçlarımın ucundan başlıyor artık kırılmaKelimelerin tadına bakıyorumZehrinden korktuğum acı kelimeler yutuyorum yanlışlıkla.kahverengi bir delik açıyor sayfanın ortasındaElimde tuttuğum sigaraUcu olmayan dize yakışıyor şiire BİR ÇOCUĞUN RÜYASI İÇİN ŞİİR (ATAOL BEHRAMOĞLU) Kaybolmuş bir sevgi her zamanKaybolmuş bir bilyaya benzerAnımsanır ışıltısıBelli belirsiz gözyaşlarıyla Bir çocuğun rüyasında bazenBulunur kaybolmuş bir bilyaKiraz ağaçları sallanırGüvercinler uçuşur havadaÇOCUKÇA DA BEN DE VARIM (ÖZDEMİR ASAF) Ben böyle yazdım sanmaBen böyle düşündümBaşından beriSözcükler koşuyorduDüşünmelerimin ardındanÇocuklar, çocuklar gibiBayram yerlerinde Çocuklar oynuyorduDüşlerimin içindekiBayram yerlerinde Ben onlaraHiçbir zamanKapalı perdeleri göstermedimKapalı kapıları göstermedimMANASTIRLI HİLMİ BEY E İKİNCİ MEKTUP (EDİP CANSEVER) 23 Nisan 1961 Yüzümden bir şeyler aktı aktıİçim de menekşelendi Hilmi BeyGökyüzü gibi bir şey bu çocuklukHiçbir yere gitmiyorANNELER VE ÇOCUKLAR (SEZAİ KARAKOÇ) Anne ölünce çocukBahçenin en yalnız köşesindeElinde bir siyah çubukAğzında küçük bir leke Çocuk öldü mü güneşSimsiyah görünür gözüneElinde bir ip nereyeBilmez bağlayacağını anne Kaçar herkestenDurmaz bir yerdeAnne ölünce çocukÇocuk ölünce anneDÜNYANIN BÜTÜN ÇİÇEKLERİ (CEYHUN ATUF KANSU) Dünyanın bütün çiçeklerini diyorumBütün çiçeklerini getirin buraya,Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzerBütün köy çocuklarını getirin buraya,Son bir ders vereceğim onlara,Son şarkımı söyleyeceğim,Getirin, getirin...ve sonra öleceğim. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,Kir ve dağ çiçeklerini istiyorum,Kaderleri bana benzeyen,Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onlarıGeniş ovalarda kaybolur kokuları...Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleriHepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni,Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,Afyon ovasında açan haşhaş çiçekleriniBacımın suladığı fesleğenleri,Koy çiçeklerinin hepsini, hepsini,Avluların pembe entarili hatmisini,Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın,Aman Isparta güllerini de unutmayınHepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum.Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,Ben köy öğretmeniyim, bir bahçıvanım,Ben bir bahçe suluyordum, gönlümden,Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden,Ne güller fışkırır çilelerimden,Kandır, hayattır, emektir benim güllerim,Korkmadım, korkmuyorum ölümden,Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,Baharda Polatlı kırlarında açan,Güz geldi mi Kop dağına göçen,Yörükler yaylasında Toroslarda eğleşen,Muş ovasından, Ağrı eteğinden,Gücenmesin bütün yurt bahçelerindenÇiçek getirin, çiçek getirin, örtün beni,Eğin türkülerinin içine gömün beni. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,En güzellerini saymadım çiçeklerin,Çocukları, öğrencileri istiyorum.Yalnız ve çileli hayatimin çiçeklerini,Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,O bakımsız, ama kokusu essiz çiçek.Kimse bilmeyecek, seni beni kimse bilmeyecek,Seni beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,Ölmemek istiyorum, yasamak istiyorum,Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,Beni bilse bilse çiçekler bilir, dostlarım,Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,Çiçeklerde açar benim gizli arzularım. Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,Okulun duvarı çöktü altında kaldım,Ama ben dünya üstündeyim, toprakta,Yaz kış bir şey söyleyen toprakta,Çile çektim, yalnız kaldım, ama yasadım,Yurdumun çiçeklenmesi için daima yaşadım,Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.Simdi sustum, örtün beni, yatırın buraya, Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.DÖRT YAPRAKLI ÇİÇEK (FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA) Çıkamaz çocukluğundan dışarıKimse.Oynamamız bundandır.Kara toprakla binlerce yıl. Çıkamaz çocukluğundan dışarıKimse.Bundandır sevmemizkiraz ağaçlarını. Çıkamaz çocukluğundan dışarıKimse.Kardeşliğimiz bundandırMavi sularla binlerce yıl. Çıkamaz çocukluğundan dışarıKimseBundandır inanmamamızKocaman bombalara.UÇURTMA (RIFAT ILGAZ) Çocuklarımız neleri sevmiyorlar ki…Uçurtmayı seviyorlar sözgelişi,Bir havalandı mı uçurtmalarıDaha da güzelleşiyorlar.Maviliklerde gözleriÖzgürlüğü yaşıyorlarUçurtmalarla birlikte. Koparıp da iplerini heleBir kurtuldular mı ellerinden,Öylesine seviniyorlar ki,Gidiş o gidiş, bile bile… Kızalım mı umursamayışlarına?Kendi yaşamlarını izliyorlar boşlukta.Onlar da birer uçurtma değil mi? Bizim de ne süslü uçurtmalarımız vardı,Alıp başlarını gitmediler mi?Gözümüzden bile esirgedikHangi birinin ipi kaldı elimizde? TİLKİ İLE LEYLEK (ÇEVİREN: SELAHATTİN EYÜBOĞLU) Tilki hocanın iyiliği tutmuş bir günHacı leyleği yemeğe buyur etmiş– Ama, demiş tilki, bizde misafirUmduğunu değil bulduğunu yer.Meğer tilkinin cimrisi hepsinden betermişBir çorba çıkarmış topu topuO da sulu mu suluHem nerden getirse beğenirsiniz? Tabakta.Leylek gagasıyla uğraşadursunTilki bitirmiş hepsini bir solukta.Leylek kızmış, ama çekmiş sineye.Bir zaman sonraO da tilkiyi buyur etmiş yemeğe.– Hay hay, demiş tilki, nasıl gelmem?Ben dostlara naz etmesini sevmem.Tam saatinde gelmiş.Leyleğe türlü diller dökmüş.Şu güzel bu güzel,Hele yemeğin kokusuGel iştahım gel!Gerçi tilkilerin iştahıPek nazlı değilmiş amaEt kokusu başka şeymiş.– Kuşbaşı galiba, demişBayılırmış etin böylesineHele kıvamında pişmişine.Derken yemek sofraya gelmiş,Gelmiş ama nasıl?Kokusunu al, eti arada bul!Dar boğazlı upuzun bir çömlek içindeTam leyleğin gagasına göreTilki burnunu burgu etse nafile.Kısmış kuyruğunu evine dönmüş.Aç kaldığına mı yansınBir kuşa rezil olduğuna mı?El alemi aldatanlarBu masal size:Bir gün sizi de sokarlarKurduğunuz kafese…BAYRAM (ORHAN VELİ KANIK) Kargalar, sakın anneme söylemeyin!Bugün toplar atılırken evden kaçıpHarbiye nezaretine gideceğim.Söylemezseniz size macun alırım,Simit alırım, horoz şekeri alırım;Sizi kayık salıncağına bindiririm kargalar,Bütün zıpzıplarımı size veririm.Kargalar, ne olur anneme söylemeyin!KAYIP ÇOCUK (CAN YÜCEL) Birden işitilmez olsun ayak seslerim;Gölgem bir başka sokağa sapıversin;Unutayım bir anda her şeyi,Nerde oturduğumu,Bir tuhaf adem olduğumu Can adında.Aklım arayadursun başka kapılarda kısmetimi,Ben, bilmediğim sokaklarda bir başıma;Gönlüm öylesine geniş, öyle ferah,İlk defa görmüş gibi dünyayı,Bir şaşkınlık içinde, yeniden doğmuş gibi;Hatırlamam artık değil mi, dostlar,Hatırlamam artık garipliğimi?ANLAMAK (CAHİT ZARİFOĞLU) Bazen anlıyorumBazen anlamıyorumAnnemiBabamıNinemi Annem şöyle derGöstererek beni-Cin gibi maşallah Cin ne demekGibi ne demekBabam diyor kiBana bakarak-Altını üstüne getirmiş evin Hiç yapabilir miyimDedikleriniTek başımaNinemse der bana-Topaç gibi Bir dedemAçık insanPek de zekiDilinden bal akarAttaya gidelim derAl sana şeker derGöz kırparOkşarSeverBirde gıdıklar Dedemi çok anlıyorum