Atılgan Bayar'ın yazısı
Türkiye'deki muhalefet boşluğunu Michael Rubin mi dolduruyor?
Amerikalı okurlarım olduğunu bilmiyordum.
Amerika’da Mormonlar ile eşzamanlı olarak Türkiye’de de Fethullahçıların tartışıldığını, Michael Rubin’in makalesine dayanarak ortaya koyduğum yazıdan sonra bunu da öğrendim. Amerikalı akademisyenleri de bilgilendiriyormuşuz.
Bazı konular Türkiye’yi doğrudan ilgilendirdiği için, bu konulardaki İngilizce kaynaklarda dikkatlerimizi onlardan daha fazla gezdirdiğimiz kesin.
Bu sütundaki makalelerin İngilizce çevirilerinin de yayına konulmasının mümkün olup olmadığını soruyorlar. Ben de konuyu Habertürk yayın yönetiminin dikkatine sunuyorum.
Rubin’in makalesine dayanan analizleri de, köşe yazılarında kullanan ‘derin Türk yazarlarının ise, beni okumadan (çünkü okumuş olsalar, neden referans göstermesinler ki, değil mi ey sayın ve derin okur?) aynı sonuçlara varmış olmalarını ve aynı cümlelerin altını çizmelerini içtenlikle alkışlıyorum. Ve bu sütundaki makaleleri takip eden Amerikalı akademisyenlere, bu arkadaşların yazılarını da takip etmelerini önermekten çekinmiyorum.
Aynı tezlerin birkaç gün sonra başka imzalar altında tekrar okunmasının ne sakıncası var, ey okur-yazar okur?
Neyse… Mesleki ayrıntılarla biraz kafanızı şişirdikten sonra konuya dönelim.
Efendim, ben Michael Rubin’in ard arda Türkiye üzerine makaleler yayınladığı Middle East Forum sitesine, yakın bir arkadaşımın tavsiyesiyle merak sardım.
Benim açımdan en önemli fonksiyonu, Amerikan entelektüelleri içinde Türkiye’ye bakış açısı konusundaki çatışmaları ortaya net bir biçimde dökmesi.
Bugünlerde manşetlerde tuttukları ve editörlerinin ortak imzasını taşıyan ‘Does Prime Minister Erdoğan Accept Turkish Secularism?’ http://www.meforum.org/article/1672 başlıklı yazı oldukça dikkat çekiyor.
Dışişleri Bakan Yardımcısı Dan Fried’ın AKP’yi Hristiyan Demokrat Partilerin dengi olarak gördüğü açıklamasını, Tayyip Erdoğan’ın sözlerini listeleyerek sorgulayan bu yazı, Erdoğan’ın ‘üslubunun değiştiği ama ajandasının değişmediği’ vurgusunu yapıyor.
Erdoğan’ı Türkiye’nin önüne, ‘Türkiye bir İslamcı Cumhurbaşkanı seçecek mi?’ sorusunu koyan bozulmamış bir İslamcı olarak nitelendiriyor:
(Far from being just the Muslim equivalent of a Christian Democrat, Erdoğan remains an unabashed Islamist, raising the question: Will 2007 be the year Turkey elects an Islamist president?)
Şimdi, öteki ‘derin uzmanlar,’ ‘iyi ama, bu ‘Middle East Forum’ çevresi Daniel Pipes yönetiminde ve Michael Rubin gibi demokrat ve İsrail sempatizanı entelektüellerden oluşuyor, iktidarda etkileri yok, diyecektir mutluka…
E onlara da yazı konusu çıkartmak benim vazifem olsun.
Önce Michael Rubin’in Demokrat Parti iktidarında Clinton’un sözcüsü olduğunu hatırlatayım.
Sonra, ABD’de seçime çok da uzun bir zaman kalmadığı ve Bush’un itibar kaybını not edeyim.
Yok, olmadıysa, o halde, ‘derin yazarlara’, Amerika’daki Demokrat Parti iktidarları dönemleri ile Türkiye’deki konjonktürleri karşılaştırmalı bir tablo haline getirmelerini öneririm.
Yani?
Yanisi şu, ABD’deki Demokrat Parti iktidarları, geleneksel olarak Türkiye’nin başının çok da rahat olmadığı dönemler olmuştur.
Recep Tayyip Erdoğan’ın Cumhurbaşkanlığı’ndaki ve AKP iktidarındaki bir Türkiye’nin de, ABD’deki olası demokrat iktidar sırasında gelenekselden daha da rahatsız olacağını tahmin edebiliriz. Liderlik sıkıntıyı keskinleştirecektir.
Yani?
AKP’nin, Amerika’da AKP aleyhine gelişen muhalefeti küçümseyen ve ciddiye almayan tavrı, önümüzdeki dönemde yeni bir ‘tezkere tutumu’na denk bir tansiyon alarmını veriyor olabilir.
Özetle, ABD’nin ‘gelen yönetimi’ Recep Tayyip Erdoğan’ın Cumhurbaşkanlığı ihtimaline tavırlıdır. Aynı şekilde Amerika’da Mormon’ların, Türkiye’de Fethullah Gülen çevresinin işlevlerini de tartışma eğiliminde gibi görünüyor.